Conjugation of consolido
/[kõːˈsɔ.lɪ.doː]/to settle the usufruct or the right of possession in something, confirm, consolidate Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | cōnsolidō |
| tū | cōnsolidās |
| is / ea / id | cōnsolidat |
| nōs | cōnsolidāmus |
| vōs | cōnsolidātis |
| eī / eae / ea | cōnsolidant |
Indicātīvus imperfectum
| ego | cōnsolidābam |
| tū | cōnsolidābās |
| is / ea / id | cōnsolidābat |
| nōs | cōnsolidābāmus |
| vōs | cōnsolidābātis |
| eī / eae / ea | cōnsolidābant |
Indicātīvus futūrum
| ego | cōnsolidābō |
| tū | cōnsolidābis |
| is / ea / id | cōnsolidābit |
| nōs | cōnsolidābimus |
| vōs | cōnsolidābitis |
| eī / eae / ea | cōnsolidābunt |
Indicātīvus perfectum
| ego | cōnsolidāvī |
| tū | cōnsolidāvistī |
| is / ea / id | cōnsolidāvit |
| nōs | cōnsolidāvimus |
| vōs | cōnsolidāvistis |
| eī / eae / ea | cōnsolidāvērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | cōnsolidāveram |
| tū | cōnsolidāverās |
| is / ea / id | cōnsolidāverat |
| nōs | cōnsolidāverāmus |
| vōs | cōnsolidāverātis |
| eī / eae / ea | cōnsolidāverant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | cōnsolidāverō |
| tū | cōnsolidāveris |
| is / ea / id | cōnsolidāverit |
| nōs | cōnsolidāverimus |
| vōs | cōnsolidāveritis |
| eī / eae / ea | cōnsolidāverint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | cōnsolidem |
| tū | cōnsolidēs |
| is / ea / id | cōnsolidet |
| nōs | cōnsolidēmus |
| vōs | cōnsolidētis |
| eī / eae / ea | cōnsolident |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | cōnsolidārem |
| tū | cōnsolidārēs |
| is / ea / id | cōnsolidāret |
| nōs | cōnsolidārēmus |
| vōs | cōnsolidārētis |
| eī / eae / ea | cōnsolidārent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | cōnsolidāverim |
| tū | cōnsolidāverīs |
| is / ea / id | cōnsolidāverit |
| nōs | cōnsolidāverīmus |
| vōs | cōnsolidāverītis |
| eī / eae / ea | cōnsolidāverint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | cōnsolidāvissem |
| tū | cōnsolidāvissēs |
| is / ea / id | cōnsolidāvisset |
| nōs | cōnsolidāvissēmus |
| vōs | cōnsolidāvissētis |
| eī / eae / ea | cōnsolidāvissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | cōnsolidā |
| vōs | cōnsolidāte |
Imperātīvus futūrum
| tū | cōnsolidātō |
| is / ea / id | cōnsolidātō |
| vōs | cōnsolidātōte |
| eī / eae / ea | cōnsolidantō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | cōnsolidāre |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | cōnsolidāvisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | cōnsolidātūrum esse |
Participium praesēns
| — | cōnsolidāns |
Participium futūrum
| — | cōnsolidātūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | cōnsolidandī |
Gerundium (datīvus)
| — | cōnsolidandō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | cōnsolidandum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | cōnsolidandō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | cōnsolidātum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | cōnsolidātū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | cōnsolidor |
| tū | cōnsolidāris |
| is / ea / id | cōnsolidātur |
| nōs | cōnsolidāmur |
| vōs | cōnsolidāminī |
| eī / eae / ea | cōnsolidantur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | cōnsolidābar |
| tū | cōnsolidābāris |
| is / ea / id | cōnsolidābātur |
| nōs | cōnsolidābāmur |
| vōs | cōnsolidābāminī |
| eī / eae / ea | cōnsolidābantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | cōnsolidābor |
| tū | cōnsolidāberis |
| is / ea / id | cōnsolidābitur |
| nōs | cōnsolidābimur |
| vōs | cōnsolidābiminī |
| eī / eae / ea | cōnsolidābuntur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | cōnsolider |
| tū | cōnsolidēris |
| is / ea / id | cōnsolidētur |
| nōs | cōnsolidēmur |
| vōs | cōnsolidēminī |
| eī / eae / ea | cōnsolidentur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | cōnsolidārer |
| tū | cōnsolidārēris |
| is / ea / id | cōnsolidārētur |
| nōs | cōnsolidārēmur |
| vōs | cōnsolidārēminī |
| eī / eae / ea | cōnsolidārentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | cōnsolidāre |
| vōs | cōnsolidāminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | cōnsolidātor |
| is / ea / id | cōnsolidātor |
| eī / eae / ea | cōnsolidantor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | cōnsolidārī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | cōnsolidātum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | cōnsolidātum īrī |
Participium perfectum
| — | cōnsolidātus |
Participium futūrum
| — | cōnsolidandus |