HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← consepio — definition

Conjugation of consepio

Regular CEFR B2
[kõːˈseː.pi.oː]

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego cōnsēpiō
tū cōnsēpīs
is / ea / id cōnsēpit
nōs cōnsēpīmus
vōs cōnsēpītis
eī / eae / ea cōnsēpiunt
Indicātīvus imperfectum
ego cōnsēpiēbam
tū cōnsēpiēbās
is / ea / id cōnsēpiēbat
nōs cōnsēpiēbāmus
vōs cōnsēpiēbātis
eī / eae / ea cōnsēpiēbant
Indicātīvus futūrum
ego cōnsēpiam
tū cōnsēpiēs
is / ea / id cōnsēpiet
nōs cōnsēpiēmus
vōs cōnsēpiētis
eī / eae / ea cōnsēpient
Indicātīvus perfectum
ego cōnsēpsī
tū cōnsēpsistī
is / ea / id cōnsēpsit
nōs cōnsēpsimus
vōs cōnsēpsistis
eī / eae / ea cōnsēpsērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego cōnsēpseram
tū cōnsēpserās
is / ea / id cōnsēpserat
nōs cōnsēpserāmus
vōs cōnsēpserātis
eī / eae / ea cōnsēpserant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego cōnsēpserō
tū cōnsēpseris
is / ea / id cōnsēpserit
nōs cōnsēpserimus
vōs cōnsēpseritis
eī / eae / ea cōnsēpserint
Coniūnctīvus praesēns
ego cōnsēpiam
tū cōnsēpiās
is / ea / id cōnsēpiat
nōs cōnsēpiāmus
vōs cōnsēpiātis
eī / eae / ea cōnsēpiant
Coniūnctīvus imperfectum
ego cōnsēpīrem
tū cōnsēpīrēs
is / ea / id cōnsēpīret
nōs cōnsēpīrēmus
vōs cōnsēpīrētis
eī / eae / ea cōnsēpīrent
Coniūnctīvus perfectum
ego cōnsēpserim
tū cōnsēpserīs
is / ea / id cōnsēpserit
nōs cōnsēpserīmus
vōs cōnsēpserītis
eī / eae / ea cōnsēpserint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego cōnsēpsissem
tū cōnsēpsissēs
is / ea / id cōnsēpsisset
nōs cōnsēpsissēmus
vōs cōnsēpsissētis
eī / eae / ea cōnsēpsissent
Imperātīvus praesēns
tū cōnsēpī
vōs cōnsēpīte
Imperātīvus futūrum
tū cōnsēpītō
is / ea / id cōnsēpītō
vōs cōnsēpītōte
eī / eae / ea cōnsēpiuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— cōnsēpīre
Īnfīnītīvus perfectum
— cōnsēpsisse
Īnfīnītīvus futūrum
— cōnsēptūrum esse
Participium praesēns
— cōnsēpiēns
Participium futūrum
— cōnsēptūrus
Gerundium (genitīvus)
— cōnsēpiendī
Gerundium (datīvus)
— cōnsēpiendō
Gerundium (accūsātīvus)
— cōnsēpiendum
Gerundium (ablātīvus)
— cōnsēpiendō
Supīnum (accūsātīvus)
— cōnsēptum
Supīnum (ablātīvus)
— cōnsēptū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego cōnsēpior
tū cōnsēpīris
is / ea / id cōnsēpītur
nōs cōnsēpīmur
vōs cōnsēpīminī
eī / eae / ea cōnsēpiuntur
Indicātīvus imperfectum
ego cōnsēpiēbar
tū cōnsēpiēbāris
is / ea / id cōnsēpiēbātur
nōs cōnsēpiēbāmur
vōs cōnsēpiēbāminī
eī / eae / ea cōnsēpiēbantur
Indicātīvus futūrum
ego cōnsēpiar
tū cōnsēpiēris
is / ea / id cōnsēpiētur
nōs cōnsēpiēmur
vōs cōnsēpiēminī
eī / eae / ea cōnsēpientur
Coniūnctīvus praesēns
ego cōnsēpiar
tū cōnsēpiāris
is / ea / id cōnsēpiātur
nōs cōnsēpiāmur
vōs cōnsēpiāminī
eī / eae / ea cōnsēpiantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego cōnsēpīrer
tū cōnsēpīrēris
is / ea / id cōnsēpīrētur
nōs cōnsēpīrēmur
vōs cōnsēpīrēminī
eī / eae / ea cōnsēpīrentur
Imperātīvus praesēns
tū cōnsēpīre
vōs cōnsēpīminī
Imperātīvus futūrum
tū cōnsēpītor
is / ea / id cōnsēpītor
eī / eae / ea cōnsēpiuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— cōnsēpīrī
Īnfīnītīvus perfectum
— cōnsēptum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— cōnsēptum īrī
Participium perfectum
— cōnsēptus
Participium futūrum
— cōnsēpiendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary