HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← conseco — definition

Conjugation of conseco

Regular CEFR B1
[ˈkõː.sɛ.koː]

to cut up, cut to pieces Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego cōnsecō
tū cōnsecās
is / ea / id cōnsecat
nōs cōnsecāmus
vōs cōnsecātis
eī / eae / ea cōnsecant
Indicātīvus imperfectum
ego cōnsecābam
tū cōnsecābās
is / ea / id cōnsecābat
nōs cōnsecābāmus
vōs cōnsecābātis
eī / eae / ea cōnsecābant
Indicātīvus futūrum
ego cōnsecābō
tū cōnsecābis
is / ea / id cōnsecābit
nōs cōnsecābimus
vōs cōnsecābitis
eī / eae / ea cōnsecābunt
Indicātīvus perfectum
ego cōnsecuī
tū cōnsecuistī
is / ea / id cōnsecuit
nōs cōnsecuimus
vōs cōnsecuistis
eī / eae / ea cōnsecuērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego cōnsecueram
tū cōnsecuerās
is / ea / id cōnsecuerat
nōs cōnsecuerāmus
vōs cōnsecuerātis
eī / eae / ea cōnsecuerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego cōnsecuerō
tū cōnsecueris
is / ea / id cōnsecuerit
nōs cōnsecuerimus
vōs cōnsecueritis
eī / eae / ea cōnsecuerint
Coniūnctīvus praesēns
ego cōnsecem
tū cōnsecēs
is / ea / id cōnsecet
nōs cōnsecēmus
vōs cōnsecētis
eī / eae / ea cōnsecent
Coniūnctīvus imperfectum
ego cōnsecārem
tū cōnsecārēs
is / ea / id cōnsecāret
nōs cōnsecārēmus
vōs cōnsecārētis
eī / eae / ea cōnsecārent
Coniūnctīvus perfectum
ego cōnsecuerim
tū cōnsecuerīs
is / ea / id cōnsecuerit
nōs cōnsecuerīmus
vōs cōnsecuerītis
eī / eae / ea cōnsecuerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego cōnsecuissem
tū cōnsecuissēs
is / ea / id cōnsecuisset
nōs cōnsecuissēmus
vōs cōnsecuissētis
eī / eae / ea cōnsecuissent
Imperātīvus praesēns
tū cōnsecā
vōs cōnsecāte
Imperātīvus futūrum
tū cōnsecātō
is / ea / id cōnsecātō
vōs cōnsecātōte
eī / eae / ea cōnsecantō
Īnfīnītīvus praesēns
— cōnsecāre
Īnfīnītīvus perfectum
— cōnsecuisse
Īnfīnītīvus futūrum
— cōnsectūrum esse
Participium praesēns
— cōnsecāns
Participium futūrum
— cōnsectūrus
Gerundium (genitīvus)
— cōnsecandī
Gerundium (datīvus)
— cōnsecandō
Gerundium (accūsātīvus)
— cōnsecandum
Gerundium (ablātīvus)
— cōnsecandō
Supīnum (accūsātīvus)
— cōnsectum
Supīnum (ablātīvus)
— cōnsectū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego cōnsecor
tū cōnsecāris
is / ea / id cōnsecātur
nōs cōnsecāmur
vōs cōnsecāminī
eī / eae / ea cōnsecantur
Indicātīvus imperfectum
ego cōnsecābar
tū cōnsecābāris
is / ea / id cōnsecābātur
nōs cōnsecābāmur
vōs cōnsecābāminī
eī / eae / ea cōnsecābantur
Indicātīvus futūrum
ego cōnsecābor
tū cōnsecāberis
is / ea / id cōnsecābitur
nōs cōnsecābimur
vōs cōnsecābiminī
eī / eae / ea cōnsecābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego cōnsecer
tū cōnsecēris
is / ea / id cōnsecētur
nōs cōnsecēmur
vōs cōnsecēminī
eī / eae / ea cōnsecentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego cōnsecārer
tū cōnsecārēris
is / ea / id cōnsecārētur
nōs cōnsecārēmur
vōs cōnsecārēminī
eī / eae / ea cōnsecārentur
Imperātīvus praesēns
tū cōnsecāre
vōs cōnsecāminī
Imperātīvus futūrum
tū cōnsecātor
is / ea / id cōnsecātor
eī / eae / ea cōnsecantor
Īnfīnītīvus praesēns
— cōnsecārī
Īnfīnītīvus perfectum
— cōnsectum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— cōnsectum īrī
Participium perfectum
— cōnsectus
Participium futūrum
— cōnsecandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary