HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← conscindo — definición

Conjugation of conscindo

Regular CEFR B2
/[kõːˈskɪn.doː]/

to tear or rend to pieces Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego cōnscindō
cōnscindis
is / ea / id cōnscindit
nōs cōnscindimus
vōs cōnscinditis
eī / eae / ea cōnscindunt
Indicātīvus imperfectum
ego cōnscindēbam
cōnscindēbās
is / ea / id cōnscindēbat
nōs cōnscindēbāmus
vōs cōnscindēbātis
eī / eae / ea cōnscindēbant
Indicātīvus futūrum
ego cōnscindam
cōnscindēs
is / ea / id cōnscindet
nōs cōnscindēmus
vōs cōnscindētis
eī / eae / ea cōnscindent
Indicātīvus perfectum
ego cōnscidī
cōnscidistī
is / ea / id cōnscidit
nōs cōnscidimus
vōs cōnscidistis
eī / eae / ea cōnscidērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego cōnscideram
cōnsciderās
is / ea / id cōnsciderat
nōs cōnsciderāmus
vōs cōnsciderātis
eī / eae / ea cōnsciderant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego cōnsciderō
cōnscideris
is / ea / id cōnsciderit
nōs cōnsciderimus
vōs cōnscideritis
eī / eae / ea cōnsciderint
Coniūnctīvus praesēns
ego cōnscindam
cōnscindās
is / ea / id cōnscindat
nōs cōnscindāmus
vōs cōnscindātis
eī / eae / ea cōnscindant
Coniūnctīvus imperfectum
ego cōnscinderem
cōnscinderēs
is / ea / id cōnscinderet
nōs cōnscinderēmus
vōs cōnscinderētis
eī / eae / ea cōnscinderent
Coniūnctīvus perfectum
ego cōnsciderim
cōnsciderīs
is / ea / id cōnsciderit
nōs cōnsciderīmus
vōs cōnsciderītis
eī / eae / ea cōnsciderint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego cōnscidissem
cōnscidissēs
is / ea / id cōnscidisset
nōs cōnscidissēmus
vōs cōnscidissētis
eī / eae / ea cōnscidissent
Imperātīvus praesēns
cōnscinde
vōs cōnscindite
Imperātīvus futūrum
cōnscinditō
is / ea / id cōnscinditō
vōs cōnscinditōte
eī / eae / ea cōnscinduntō
Īnfīnītīvus praesēns
cōnscindere
Īnfīnītīvus perfectum
cōnscidisse
Īnfīnītīvus futūrum
cōnscissūrum esse
Participium praesēns
cōnscindēns
Participium futūrum
cōnscissūrus
Gerundium (genitīvus)
cōnscindendī
Gerundium (datīvus)
cōnscindendō
Gerundium (accūsātīvus)
cōnscindendum
Gerundium (ablātīvus)
cōnscindendō
Supīnum (accūsātīvus)
cōnscissum
Supīnum (ablātīvus)
cōnscissū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego cōnscindor
cōnscinderis
is / ea / id cōnscinditur
nōs cōnscindimur
vōs cōnscindiminī
eī / eae / ea cōnscinduntur
Indicātīvus imperfectum
ego cōnscindēbar
cōnscindēbāris
is / ea / id cōnscindēbātur
nōs cōnscindēbāmur
vōs cōnscindēbāminī
eī / eae / ea cōnscindēbantur
Indicātīvus futūrum
ego cōnscindar
cōnscindēris
is / ea / id cōnscindētur
nōs cōnscindēmur
vōs cōnscindēminī
eī / eae / ea cōnscindentur
Coniūnctīvus praesēns
ego cōnscindar
cōnscindāris
is / ea / id cōnscindātur
nōs cōnscindāmur
vōs cōnscindāminī
eī / eae / ea cōnscindantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego cōnscinderer
cōnscinderēris
is / ea / id cōnscinderētur
nōs cōnscinderēmur
vōs cōnscinderēminī
eī / eae / ea cōnscinderentur
Imperātīvus praesēns
cōnscindere
vōs cōnscindiminī
Imperātīvus futūrum
cōnscinditor
is / ea / id cōnscinditor
eī / eae / ea cōnscinduntor
Īnfīnītīvus praesēns
cōnscindī
Īnfīnītīvus perfectum
cōnscissum esse
Īnfīnītīvus futūrum
cōnscissum īrī
Participium perfectum
cōnscissus
Participium futūrum
cōnscindendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary