HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← consano — definition

Conjugation of consano

Regular CEFR B1
[kõːˈsaː.noː]

to heal, cure Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego cōnsānō
tū cōnsānās
is / ea / id cōnsānat
nōs cōnsānāmus
vōs cōnsānātis
eī / eae / ea cōnsānant
Indicātīvus imperfectum
ego cōnsānābam
tū cōnsānābās
is / ea / id cōnsānābat
nōs cōnsānābāmus
vōs cōnsānābātis
eī / eae / ea cōnsānābant
Indicātīvus futūrum
ego cōnsānābō
tū cōnsānābis
is / ea / id cōnsānābit
nōs cōnsānābimus
vōs cōnsānābitis
eī / eae / ea cōnsānābunt
Indicātīvus perfectum
ego cōnsānāvī
tū cōnsānāvistī
is / ea / id cōnsānāvit
nōs cōnsānāvimus
vōs cōnsānāvistis
eī / eae / ea cōnsānāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego cōnsānāveram
tū cōnsānāverās
is / ea / id cōnsānāverat
nōs cōnsānāverāmus
vōs cōnsānāverātis
eī / eae / ea cōnsānāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego cōnsānāverō
tū cōnsānāveris
is / ea / id cōnsānāverit
nōs cōnsānāverimus
vōs cōnsānāveritis
eī / eae / ea cōnsānāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego cōnsānem
tū cōnsānēs
is / ea / id cōnsānet
nōs cōnsānēmus
vōs cōnsānētis
eī / eae / ea cōnsānent
Coniūnctīvus imperfectum
ego cōnsānārem
tū cōnsānārēs
is / ea / id cōnsānāret
nōs cōnsānārēmus
vōs cōnsānārētis
eī / eae / ea cōnsānārent
Coniūnctīvus perfectum
ego cōnsānāverim
tū cōnsānāverīs
is / ea / id cōnsānāverit
nōs cōnsānāverīmus
vōs cōnsānāverītis
eī / eae / ea cōnsānāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego cōnsānāvissem
tū cōnsānāvissēs
is / ea / id cōnsānāvisset
nōs cōnsānāvissēmus
vōs cōnsānāvissētis
eī / eae / ea cōnsānāvissent
Imperātīvus praesēns
tū cōnsānā
vōs cōnsānāte
Imperātīvus futūrum
tū cōnsānātō
is / ea / id cōnsānātō
vōs cōnsānātōte
eī / eae / ea cōnsānantō
Īnfīnītīvus praesēns
— cōnsānāre
Īnfīnītīvus perfectum
— cōnsānāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— cōnsānātūrum esse
Participium praesēns
— cōnsānāns
Participium futūrum
— cōnsānātūrus
Gerundium (genitīvus)
— cōnsānandī
Gerundium (datīvus)
— cōnsānandō
Gerundium (accūsātīvus)
— cōnsānandum
Gerundium (ablātīvus)
— cōnsānandō
Supīnum (accūsātīvus)
— cōnsānātum
Supīnum (ablātīvus)
— cōnsānātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego cōnsānor
tū cōnsānāris
is / ea / id cōnsānātur
nōs cōnsānāmur
vōs cōnsānāminī
eī / eae / ea cōnsānantur
Indicātīvus imperfectum
ego cōnsānābar
tū cōnsānābāris
is / ea / id cōnsānābātur
nōs cōnsānābāmur
vōs cōnsānābāminī
eī / eae / ea cōnsānābantur
Indicātīvus futūrum
ego cōnsānābor
tū cōnsānāberis
is / ea / id cōnsānābitur
nōs cōnsānābimur
vōs cōnsānābiminī
eī / eae / ea cōnsānābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego cōnsāner
tū cōnsānēris
is / ea / id cōnsānētur
nōs cōnsānēmur
vōs cōnsānēminī
eī / eae / ea cōnsānentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego cōnsānārer
tū cōnsānārēris
is / ea / id cōnsānārētur
nōs cōnsānārēmur
vōs cōnsānārēminī
eī / eae / ea cōnsānārentur
Imperātīvus praesēns
tū cōnsānāre
vōs cōnsānāminī
Imperātīvus futūrum
tū cōnsānātor
is / ea / id cōnsānātor
eī / eae / ea cōnsānantor
Īnfīnītīvus praesēns
— cōnsānārī
Īnfīnītīvus perfectum
— cōnsānātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— cōnsānātum īrī
Participium perfectum
— cōnsānātus
Participium futūrum
— cōnsānandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary