HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← conrogo — definición

Conjugation of conrogo

Regular CEFR B1
/[ˈkɔn.rɔ.ɡoː]/

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego conrogō
conrogās
is / ea / id conrogat
nōs conrogāmus
vōs conrogātis
eī / eae / ea conrogant
Indicātīvus imperfectum
ego conrogābam
conrogābās
is / ea / id conrogābat
nōs conrogābāmus
vōs conrogābātis
eī / eae / ea conrogābant
Indicātīvus futūrum
ego conrogābō
conrogābis
is / ea / id conrogābit
nōs conrogābimus
vōs conrogābitis
eī / eae / ea conrogābunt
Indicātīvus perfectum
ego conrogāvī
conrogāvistī
is / ea / id conrogāvit
nōs conrogāvimus
vōs conrogāvistis
eī / eae / ea conrogāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego conrogāveram
conrogāverās
is / ea / id conrogāverat
nōs conrogāverāmus
vōs conrogāverātis
eī / eae / ea conrogāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego conrogāverō
conrogāveris
is / ea / id conrogāverit
nōs conrogāverimus
vōs conrogāveritis
eī / eae / ea conrogāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego conrogem
conrogēs
is / ea / id conroget
nōs conrogēmus
vōs conrogētis
eī / eae / ea conrogent
Coniūnctīvus imperfectum
ego conrogārem
conrogārēs
is / ea / id conrogāret
nōs conrogārēmus
vōs conrogārētis
eī / eae / ea conrogārent
Coniūnctīvus perfectum
ego conrogāverim
conrogāverīs
is / ea / id conrogāverit
nōs conrogāverīmus
vōs conrogāverītis
eī / eae / ea conrogāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego conrogāvissem
conrogāvissēs
is / ea / id conrogāvisset
nōs conrogāvissēmus
vōs conrogāvissētis
eī / eae / ea conrogāvissent
Imperātīvus praesēns
conrogā
vōs conrogāte
Imperātīvus futūrum
conrogātō
is / ea / id conrogātō
vōs conrogātōte
eī / eae / ea conrogantō
Īnfīnītīvus praesēns
conrogāre
Īnfīnītīvus perfectum
conrogāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
conrogātūrum esse
Participium praesēns
conrogāns
Participium futūrum
conrogātūrus
Gerundium (genitīvus)
conrogandī
Gerundium (datīvus)
conrogandō
Gerundium (accūsātīvus)
conrogandum
Gerundium (ablātīvus)
conrogandō
Supīnum (accūsātīvus)
conrogātum
Supīnum (ablātīvus)
conrogātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego conrogor
conrogāris
is / ea / id conrogātur
nōs conrogāmur
vōs conrogāminī
eī / eae / ea conrogantur
Indicātīvus imperfectum
ego conrogābar
conrogābāris
is / ea / id conrogābātur
nōs conrogābāmur
vōs conrogābāminī
eī / eae / ea conrogābantur
Indicātīvus futūrum
ego conrogābor
conrogāberis
is / ea / id conrogābitur
nōs conrogābimur
vōs conrogābiminī
eī / eae / ea conrogābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego conroger
conrogēris
is / ea / id conrogētur
nōs conrogēmur
vōs conrogēminī
eī / eae / ea conrogentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego conrogārer
conrogārēris
is / ea / id conrogārētur
nōs conrogārēmur
vōs conrogārēminī
eī / eae / ea conrogārentur
Imperātīvus praesēns
conrogāre
vōs conrogāminī
Imperātīvus futūrum
conrogātor
is / ea / id conrogātor
eī / eae / ea conrogantor
Īnfīnītīvus praesēns
conrogārī
Īnfīnītīvus perfectum
conrogātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
conrogātum īrī
Participium perfectum
conrogātus
Participium futūrum
conrogandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary