HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← conrogo — definition

Conjugation of conrogo

Regular CEFR B1
[ˈkɔn.rɔ.ɡoː]

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego conrogō
tū conrogās
is / ea / id conrogat
nōs conrogāmus
vōs conrogātis
eī / eae / ea conrogant
Indicātīvus imperfectum
ego conrogābam
tū conrogābās
is / ea / id conrogābat
nōs conrogābāmus
vōs conrogābātis
eī / eae / ea conrogābant
Indicātīvus futūrum
ego conrogābō
tū conrogābis
is / ea / id conrogābit
nōs conrogābimus
vōs conrogābitis
eī / eae / ea conrogābunt
Indicātīvus perfectum
ego conrogāvī
tū conrogāvistī
is / ea / id conrogāvit
nōs conrogāvimus
vōs conrogāvistis
eī / eae / ea conrogāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego conrogāveram
tū conrogāverās
is / ea / id conrogāverat
nōs conrogāverāmus
vōs conrogāverātis
eī / eae / ea conrogāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego conrogāverō
tū conrogāveris
is / ea / id conrogāverit
nōs conrogāverimus
vōs conrogāveritis
eī / eae / ea conrogāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego conrogem
tū conrogēs
is / ea / id conroget
nōs conrogēmus
vōs conrogētis
eī / eae / ea conrogent
Coniūnctīvus imperfectum
ego conrogārem
tū conrogārēs
is / ea / id conrogāret
nōs conrogārēmus
vōs conrogārētis
eī / eae / ea conrogārent
Coniūnctīvus perfectum
ego conrogāverim
tū conrogāverīs
is / ea / id conrogāverit
nōs conrogāverīmus
vōs conrogāverītis
eī / eae / ea conrogāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego conrogāvissem
tū conrogāvissēs
is / ea / id conrogāvisset
nōs conrogāvissēmus
vōs conrogāvissētis
eī / eae / ea conrogāvissent
Imperātīvus praesēns
tū conrogā
vōs conrogāte
Imperātīvus futūrum
tū conrogātō
is / ea / id conrogātō
vōs conrogātōte
eī / eae / ea conrogantō
Īnfīnītīvus praesēns
— conrogāre
Īnfīnītīvus perfectum
— conrogāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— conrogātūrum esse
Participium praesēns
— conrogāns
Participium futūrum
— conrogātūrus
Gerundium (genitīvus)
— conrogandī
Gerundium (datīvus)
— conrogandō
Gerundium (accūsātīvus)
— conrogandum
Gerundium (ablātīvus)
— conrogandō
Supīnum (accūsātīvus)
— conrogātum
Supīnum (ablātīvus)
— conrogātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego conrogor
tū conrogāris
is / ea / id conrogātur
nōs conrogāmur
vōs conrogāminī
eī / eae / ea conrogantur
Indicātīvus imperfectum
ego conrogābar
tū conrogābāris
is / ea / id conrogābātur
nōs conrogābāmur
vōs conrogābāminī
eī / eae / ea conrogābantur
Indicātīvus futūrum
ego conrogābor
tū conrogāberis
is / ea / id conrogābitur
nōs conrogābimur
vōs conrogābiminī
eī / eae / ea conrogābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego conroger
tū conrogēris
is / ea / id conrogētur
nōs conrogēmur
vōs conrogēminī
eī / eae / ea conrogentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego conrogārer
tū conrogārēris
is / ea / id conrogārētur
nōs conrogārēmur
vōs conrogārēminī
eī / eae / ea conrogārentur
Imperātīvus praesēns
tū conrogāre
vōs conrogāminī
Imperātīvus futūrum
tū conrogātor
is / ea / id conrogātor
eī / eae / ea conrogantor
Īnfīnītīvus praesēns
— conrogārī
Īnfīnītīvus perfectum
— conrogātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— conrogātum īrī
Participium perfectum
— conrogātus
Participium futūrum
— conrogandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary