HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← conquaero — definition

Conjugation of conquaero

Regular CEFR B2
[kɔŋˈkʷae̯.roː]

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego conquaerō
tū conquaeris
is / ea / id conquaerit
nōs conquaerimus
vōs conquaeritis
eī / eae / ea conquaerunt
Indicātīvus imperfectum
ego conquaerēbam
tū conquaerēbās
is / ea / id conquaerēbat
nōs conquaerēbāmus
vōs conquaerēbātis
eī / eae / ea conquaerēbant
Indicātīvus futūrum
ego conquaeram
tū conquaerēs
is / ea / id conquaeret
nōs conquaerēmus
vōs conquaerētis
eī / eae / ea conquaerent
Indicātīvus perfectum
ego conquaesīvī
tū conquaesīvistī
is / ea / id conquaesīvit
nōs conquaesīvimus
vōs conquaesīvistis
eī / eae / ea conquaesīvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego conquaesīveram
tū conquaesīverās
is / ea / id conquaesīverat
nōs conquaesīverāmus
vōs conquaesīverātis
eī / eae / ea conquaesīverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego conquaesīverō
tū conquaesīveris
is / ea / id conquaesīverit
nōs conquaesīverimus
vōs conquaesīveritis
eī / eae / ea conquaesīverint
Coniūnctīvus praesēns
ego conquaeram
tū conquaerās
is / ea / id conquaerat
nōs conquaerāmus
vōs conquaerātis
eī / eae / ea conquaerant
Coniūnctīvus imperfectum
ego conquaererem
tū conquaererēs
is / ea / id conquaereret
nōs conquaererēmus
vōs conquaererētis
eī / eae / ea conquaererent
Coniūnctīvus perfectum
ego conquaesīverim
tū conquaesīverīs
is / ea / id conquaesīverit
nōs conquaesīverīmus
vōs conquaesīverītis
eī / eae / ea conquaesīverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego conquaesīvissem
tū conquaesīvissēs
is / ea / id conquaesīvisset
nōs conquaesīvissēmus
vōs conquaesīvissētis
eī / eae / ea conquaesīvissent
Imperātīvus praesēns
tū conquaere
vōs conquaerite
Imperātīvus futūrum
tū conquaeritō
is / ea / id conquaeritō
vōs conquaeritōte
eī / eae / ea conquaeruntō
Īnfīnītīvus praesēns
— conquaerere
Īnfīnītīvus perfectum
— conquaesīvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— conquaesītūrum esse
Participium praesēns
— conquaerēns
Participium futūrum
— conquaesītūrus
Gerundium (genitīvus)
— conquaerendī
Gerundium (datīvus)
— conquaerendō
Gerundium (accūsātīvus)
— conquaerendum
Gerundium (ablātīvus)
— conquaerendō
Supīnum (accūsātīvus)
— conquaesītum
Supīnum (ablātīvus)
— conquaesītū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego conquaeror
tū conquaereris
is / ea / id conquaeritur
nōs conquaerimur
vōs conquaeriminī
eī / eae / ea conquaeruntur
Indicātīvus imperfectum
ego conquaerēbar
tū conquaerēbāris
is / ea / id conquaerēbātur
nōs conquaerēbāmur
vōs conquaerēbāminī
eī / eae / ea conquaerēbantur
Indicātīvus futūrum
ego conquaerar
tū conquaerēris
is / ea / id conquaerētur
nōs conquaerēmur
vōs conquaerēminī
eī / eae / ea conquaerentur
Coniūnctīvus praesēns
ego conquaerar
tū conquaerāris
is / ea / id conquaerātur
nōs conquaerāmur
vōs conquaerāminī
eī / eae / ea conquaerantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego conquaererer
tū conquaererēris
is / ea / id conquaererētur
nōs conquaererēmur
vōs conquaererēminī
eī / eae / ea conquaererentur
Imperātīvus praesēns
tū conquaerere
vōs conquaeriminī
Imperātīvus futūrum
tū conquaeritor
is / ea / id conquaeritor
eī / eae / ea conquaeruntor
Īnfīnītīvus praesēns
— conquaerī
Īnfīnītīvus perfectum
— conquaesītum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— conquaesītum īrī
Participium perfectum
— conquaesītus
Participium futūrum
— conquaerendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary