HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← conpungo — definición

Conjugation of conpungo

Regular CEFR B2
/[kɔmˈpʊŋ.ɡoː]/

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego conpungō
conpungis
is / ea / id conpungit
nōs conpungimus
vōs conpungitis
eī / eae / ea conpungunt
Indicātīvus imperfectum
ego conpungēbam
conpungēbās
is / ea / id conpungēbat
nōs conpungēbāmus
vōs conpungēbātis
eī / eae / ea conpungēbant
Indicātīvus futūrum
ego conpungam
conpungēs
is / ea / id conpunget
nōs conpungēmus
vōs conpungētis
eī / eae / ea conpungent
Indicātīvus perfectum
ego conpūnxī
conpūnxistī
is / ea / id conpūnxit
nōs conpūnximus
vōs conpūnxistis
eī / eae / ea conpūnxērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego conpūnxeram
conpūnxerās
is / ea / id conpūnxerat
nōs conpūnxerāmus
vōs conpūnxerātis
eī / eae / ea conpūnxerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego conpūnxerō
conpūnxeris
is / ea / id conpūnxerit
nōs conpūnxerimus
vōs conpūnxeritis
eī / eae / ea conpūnxerint
Coniūnctīvus praesēns
ego conpungam
conpungās
is / ea / id conpungat
nōs conpungāmus
vōs conpungātis
eī / eae / ea conpungant
Coniūnctīvus imperfectum
ego conpungerem
conpungerēs
is / ea / id conpungeret
nōs conpungerēmus
vōs conpungerētis
eī / eae / ea conpungerent
Coniūnctīvus perfectum
ego conpūnxerim
conpūnxerīs
is / ea / id conpūnxerit
nōs conpūnxerīmus
vōs conpūnxerītis
eī / eae / ea conpūnxerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego conpūnxissem
conpūnxissēs
is / ea / id conpūnxisset
nōs conpūnxissēmus
vōs conpūnxissētis
eī / eae / ea conpūnxissent
Imperātīvus praesēns
conpunge
vōs conpungite
Imperātīvus futūrum
conpungitō
is / ea / id conpungitō
vōs conpungitōte
eī / eae / ea conpunguntō
Īnfīnītīvus praesēns
conpungere
Īnfīnītīvus perfectum
conpūnxisse
Īnfīnītīvus futūrum
conpūnctūrum esse
Participium praesēns
conpungēns
Participium futūrum
conpūnctūrus
Gerundium (genitīvus)
conpungendī
Gerundium (datīvus)
conpungendō
Gerundium (accūsātīvus)
conpungendum
Gerundium (ablātīvus)
conpungendō
Supīnum (accūsātīvus)
conpūnctum
Supīnum (ablātīvus)
conpūnctū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego conpungor
conpungeris
is / ea / id conpungitur
nōs conpungimur
vōs conpungiminī
eī / eae / ea conpunguntur
Indicātīvus imperfectum
ego conpungēbar
conpungēbāris
is / ea / id conpungēbātur
nōs conpungēbāmur
vōs conpungēbāminī
eī / eae / ea conpungēbantur
Indicātīvus futūrum
ego conpungar
conpungēris
is / ea / id conpungētur
nōs conpungēmur
vōs conpungēminī
eī / eae / ea conpungentur
Coniūnctīvus praesēns
ego conpungar
conpungāris
is / ea / id conpungātur
nōs conpungāmur
vōs conpungāminī
eī / eae / ea conpungantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego conpungerer
conpungerēris
is / ea / id conpungerētur
nōs conpungerēmur
vōs conpungerēminī
eī / eae / ea conpungerentur
Imperātīvus praesēns
conpungere
vōs conpungiminī
Imperātīvus futūrum
conpungitor
is / ea / id conpungitor
eī / eae / ea conpunguntor
Īnfīnītīvus praesēns
conpungī
Īnfīnītīvus perfectum
conpūnctum esse
Īnfīnītīvus futūrum
conpūnctum īrī
Participium perfectum
conpūnctus
Participium futūrum
conpungendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary