HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← conpungo — definition

Conjugation of conpungo

Regular CEFR B2
[kɔmˈpʊŋ.ɡoː]

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego conpungō
tū conpungis
is / ea / id conpungit
nōs conpungimus
vōs conpungitis
eī / eae / ea conpungunt
Indicātīvus imperfectum
ego conpungēbam
tū conpungēbās
is / ea / id conpungēbat
nōs conpungēbāmus
vōs conpungēbātis
eī / eae / ea conpungēbant
Indicātīvus futūrum
ego conpungam
tū conpungēs
is / ea / id conpunget
nōs conpungēmus
vōs conpungētis
eī / eae / ea conpungent
Indicātīvus perfectum
ego conpūnxī
tū conpūnxistī
is / ea / id conpūnxit
nōs conpūnximus
vōs conpūnxistis
eī / eae / ea conpūnxērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego conpūnxeram
tū conpūnxerās
is / ea / id conpūnxerat
nōs conpūnxerāmus
vōs conpūnxerātis
eī / eae / ea conpūnxerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego conpūnxerō
tū conpūnxeris
is / ea / id conpūnxerit
nōs conpūnxerimus
vōs conpūnxeritis
eī / eae / ea conpūnxerint
Coniūnctīvus praesēns
ego conpungam
tū conpungās
is / ea / id conpungat
nōs conpungāmus
vōs conpungātis
eī / eae / ea conpungant
Coniūnctīvus imperfectum
ego conpungerem
tū conpungerēs
is / ea / id conpungeret
nōs conpungerēmus
vōs conpungerētis
eī / eae / ea conpungerent
Coniūnctīvus perfectum
ego conpūnxerim
tū conpūnxerīs
is / ea / id conpūnxerit
nōs conpūnxerīmus
vōs conpūnxerītis
eī / eae / ea conpūnxerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego conpūnxissem
tū conpūnxissēs
is / ea / id conpūnxisset
nōs conpūnxissēmus
vōs conpūnxissētis
eī / eae / ea conpūnxissent
Imperātīvus praesēns
tū conpunge
vōs conpungite
Imperātīvus futūrum
tū conpungitō
is / ea / id conpungitō
vōs conpungitōte
eī / eae / ea conpunguntō
Īnfīnītīvus praesēns
— conpungere
Īnfīnītīvus perfectum
— conpūnxisse
Īnfīnītīvus futūrum
— conpūnctūrum esse
Participium praesēns
— conpungēns
Participium futūrum
— conpūnctūrus
Gerundium (genitīvus)
— conpungendī
Gerundium (datīvus)
— conpungendō
Gerundium (accūsātīvus)
— conpungendum
Gerundium (ablātīvus)
— conpungendō
Supīnum (accūsātīvus)
— conpūnctum
Supīnum (ablātīvus)
— conpūnctū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego conpungor
tū conpungeris
is / ea / id conpungitur
nōs conpungimur
vōs conpungiminī
eī / eae / ea conpunguntur
Indicātīvus imperfectum
ego conpungēbar
tū conpungēbāris
is / ea / id conpungēbātur
nōs conpungēbāmur
vōs conpungēbāminī
eī / eae / ea conpungēbantur
Indicātīvus futūrum
ego conpungar
tū conpungēris
is / ea / id conpungētur
nōs conpungēmur
vōs conpungēminī
eī / eae / ea conpungentur
Coniūnctīvus praesēns
ego conpungar
tū conpungāris
is / ea / id conpungātur
nōs conpungāmur
vōs conpungāminī
eī / eae / ea conpungantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego conpungerer
tū conpungerēris
is / ea / id conpungerētur
nōs conpungerēmur
vōs conpungerēminī
eī / eae / ea conpungerentur
Imperātīvus praesēns
tū conpungere
vōs conpungiminī
Imperātīvus futūrum
tū conpungitor
is / ea / id conpungitor
eī / eae / ea conpunguntor
Īnfīnītīvus praesēns
— conpungī
Īnfīnītīvus perfectum
— conpūnctum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— conpūnctum īrī
Participium perfectum
— conpūnctus
Participium futūrum
— conpungendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary