HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← conpugno — definition

Conjugation of conpugno

Regular CEFR B2
[kɔmˈpʊŋ.noː]

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego conpugnō
tū conpugnās
is / ea / id conpugnat
nōs conpugnāmus
vōs conpugnātis
eī / eae / ea conpugnant
Indicātīvus imperfectum
ego conpugnābam
tū conpugnābās
is / ea / id conpugnābat
nōs conpugnābāmus
vōs conpugnābātis
eī / eae / ea conpugnābant
Indicātīvus futūrum
ego conpugnābō
tū conpugnābis
is / ea / id conpugnābit
nōs conpugnābimus
vōs conpugnābitis
eī / eae / ea conpugnābunt
Indicātīvus perfectum
ego conpugnāvī
tū conpugnāvistī
is / ea / id conpugnāvit
nōs conpugnāvimus
vōs conpugnāvistis
eī / eae / ea conpugnāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego conpugnāveram
tū conpugnāverās
is / ea / id conpugnāverat
nōs conpugnāverāmus
vōs conpugnāverātis
eī / eae / ea conpugnāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego conpugnāverō
tū conpugnāveris
is / ea / id conpugnāverit
nōs conpugnāverimus
vōs conpugnāveritis
eī / eae / ea conpugnāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego conpugnem
tū conpugnēs
is / ea / id conpugnet
nōs conpugnēmus
vōs conpugnētis
eī / eae / ea conpugnent
Coniūnctīvus imperfectum
ego conpugnārem
tū conpugnārēs
is / ea / id conpugnāret
nōs conpugnārēmus
vōs conpugnārētis
eī / eae / ea conpugnārent
Coniūnctīvus perfectum
ego conpugnāverim
tū conpugnāverīs
is / ea / id conpugnāverit
nōs conpugnāverīmus
vōs conpugnāverītis
eī / eae / ea conpugnāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego conpugnāvissem
tū conpugnāvissēs
is / ea / id conpugnāvisset
nōs conpugnāvissēmus
vōs conpugnāvissētis
eī / eae / ea conpugnāvissent
Imperātīvus praesēns
tū conpugnā
vōs conpugnāte
Imperātīvus futūrum
tū conpugnātō
is / ea / id conpugnātō
vōs conpugnātōte
eī / eae / ea conpugnantō
Īnfīnītīvus praesēns
— conpugnāre
Īnfīnītīvus perfectum
— conpugnāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— conpugnātūrum esse
Participium praesēns
— conpugnāns
Participium futūrum
— conpugnātūrus
Gerundium (genitīvus)
— conpugnandī
Gerundium (datīvus)
— conpugnandō
Gerundium (accūsātīvus)
— conpugnandum
Gerundium (ablātīvus)
— conpugnandō
Supīnum (accūsātīvus)
— conpugnātum
Supīnum (ablātīvus)
— conpugnātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego conpugnor
tū conpugnāris
is / ea / id conpugnātur
nōs conpugnāmur
vōs conpugnāminī
eī / eae / ea conpugnantur
Indicātīvus imperfectum
ego conpugnābar
tū conpugnābāris
is / ea / id conpugnābātur
nōs conpugnābāmur
vōs conpugnābāminī
eī / eae / ea conpugnābantur
Indicātīvus futūrum
ego conpugnābor
tū conpugnāberis
is / ea / id conpugnābitur
nōs conpugnābimur
vōs conpugnābiminī
eī / eae / ea conpugnābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego conpugner
tū conpugnēris
is / ea / id conpugnētur
nōs conpugnēmur
vōs conpugnēminī
eī / eae / ea conpugnentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego conpugnārer
tū conpugnārēris
is / ea / id conpugnārētur
nōs conpugnārēmur
vōs conpugnārēminī
eī / eae / ea conpugnārentur
Imperātīvus praesēns
tū conpugnāre
vōs conpugnāminī
Imperātīvus futūrum
tū conpugnātor
is / ea / id conpugnātor
eī / eae / ea conpugnantor
Īnfīnītīvus praesēns
— conpugnārī
Īnfīnītīvus perfectum
— conpugnātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— conpugnātum īrī
Participium perfectum
— conpugnātus
Participium futūrum
— conpugnandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary