HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← conprobo — definition

Conjugation of conprobo

Regular CEFR B2
[ˈkɔm.prɔ.boː]

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego conprobō
tū conprobās
is / ea / id conprobat
nōs conprobāmus
vōs conprobātis
eī / eae / ea conprobant
Indicātīvus imperfectum
ego conprobābam
tū conprobābās
is / ea / id conprobābat
nōs conprobābāmus
vōs conprobābātis
eī / eae / ea conprobābant
Indicātīvus futūrum
ego conprobābō
tū conprobābis
is / ea / id conprobābit
nōs conprobābimus
vōs conprobābitis
eī / eae / ea conprobābunt
Indicātīvus perfectum
ego conprobāvī
tū conprobāvistī
is / ea / id conprobāvit
nōs conprobāvimus
vōs conprobāvistis
eī / eae / ea conprobāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego conprobāveram
tū conprobāverās
is / ea / id conprobāverat
nōs conprobāverāmus
vōs conprobāverātis
eī / eae / ea conprobāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego conprobāverō
tū conprobāveris
is / ea / id conprobāverit
nōs conprobāverimus
vōs conprobāveritis
eī / eae / ea conprobāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego conprobem
tū conprobēs
is / ea / id conprobet
nōs conprobēmus
vōs conprobētis
eī / eae / ea conprobent
Coniūnctīvus imperfectum
ego conprobārem
tū conprobārēs
is / ea / id conprobāret
nōs conprobārēmus
vōs conprobārētis
eī / eae / ea conprobārent
Coniūnctīvus perfectum
ego conprobāverim
tū conprobāverīs
is / ea / id conprobāverit
nōs conprobāverīmus
vōs conprobāverītis
eī / eae / ea conprobāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego conprobāvissem
tū conprobāvissēs
is / ea / id conprobāvisset
nōs conprobāvissēmus
vōs conprobāvissētis
eī / eae / ea conprobāvissent
Imperātīvus praesēns
tū conprobā
vōs conprobāte
Imperātīvus futūrum
tū conprobātō
is / ea / id conprobātō
vōs conprobātōte
eī / eae / ea conprobantō
Īnfīnītīvus praesēns
— conprobāre
Īnfīnītīvus perfectum
— conprobāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— conprobātūrum esse
Participium praesēns
— conprobāns
Participium futūrum
— conprobātūrus
Gerundium (genitīvus)
— conprobandī
Gerundium (datīvus)
— conprobandō
Gerundium (accūsātīvus)
— conprobandum
Gerundium (ablātīvus)
— conprobandō
Supīnum (accūsātīvus)
— conprobātum
Supīnum (ablātīvus)
— conprobātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego conprobor
tū conprobāris
is / ea / id conprobātur
nōs conprobāmur
vōs conprobāminī
eī / eae / ea conprobantur
Indicātīvus imperfectum
ego conprobābar
tū conprobābāris
is / ea / id conprobābātur
nōs conprobābāmur
vōs conprobābāminī
eī / eae / ea conprobābantur
Indicātīvus futūrum
ego conprobābor
tū conprobāberis
is / ea / id conprobābitur
nōs conprobābimur
vōs conprobābiminī
eī / eae / ea conprobābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego conprober
tū conprobēris
is / ea / id conprobētur
nōs conprobēmur
vōs conprobēminī
eī / eae / ea conprobentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego conprobārer
tū conprobārēris
is / ea / id conprobārētur
nōs conprobārēmur
vōs conprobārēminī
eī / eae / ea conprobārentur
Imperātīvus praesēns
tū conprobāre
vōs conprobāminī
Imperātīvus futūrum
tū conprobātor
is / ea / id conprobātor
eī / eae / ea conprobantor
Īnfīnītīvus praesēns
— conprobārī
Īnfīnītīvus perfectum
— conprobātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— conprobātum īrī
Participium perfectum
— conprobātus
Participium futūrum
— conprobandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary