Conjugation of conosco
(Verbum) Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | conōscō |
| tū | conōscis |
| is / ea / id | conōscit |
| nōs | conōscimus |
| vōs | conōscitis |
| eī / eae / ea | conōscunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | conōscēbam |
| tū | conōscēbās |
| is / ea / id | conōscēbat |
| nōs | conōscēbāmus |
| vōs | conōscēbātis |
| eī / eae / ea | conōscēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | conōscam |
| tū | conōscēs |
| is / ea / id | conōscet |
| nōs | conōscēmus |
| vōs | conōscētis |
| eī / eae / ea | conōscent |
Indicātīvus perfectum
| ego | conōvī |
| tū | conōvistī |
| is / ea / id | conōvit |
| nōs | conōvimus |
| vōs | conōvistis |
| eī / eae / ea | conōvērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | conōveram |
| tū | conōverās |
| is / ea / id | conōverat |
| nōs | conōverāmus |
| vōs | conōverātis |
| eī / eae / ea | conōverant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | conōverō |
| tū | conōveris |
| is / ea / id | conōverit |
| nōs | conōverimus |
| vōs | conōveritis |
| eī / eae / ea | conōverint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | conōscam |
| tū | conōscās |
| is / ea / id | conōscat |
| nōs | conōscāmus |
| vōs | conōscātis |
| eī / eae / ea | conōscant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | conōscerem |
| tū | conōscerēs |
| is / ea / id | conōsceret |
| nōs | conōscerēmus |
| vōs | conōscerētis |
| eī / eae / ea | conōscerent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | conōverim |
| tū | conōverīs |
| is / ea / id | conōverit |
| nōs | conōverīmus |
| vōs | conōverītis |
| eī / eae / ea | conōverint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | conōvissem |
| tū | conōvissēs |
| is / ea / id | conōvisset |
| nōs | conōvissēmus |
| vōs | conōvissētis |
| eī / eae / ea | conōvissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | conōsce |
| vōs | conōscite |
Imperātīvus futūrum
| tū | conōscitō |
| is / ea / id | conōscitō |
| vōs | conōscitōte |
| eī / eae / ea | conōscuntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | conōscere |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | conōvisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | conitūrum esse |
Participium praesēns
| — | conōscēns |
Participium futūrum
| — | conitūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | conōscendī |
Gerundium (datīvus)
| — | conōscendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | conōscendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | conōscendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | conitum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | conitū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | conōscor |
| tū | conōsceris |
| is / ea / id | conōscitur |
| nōs | conōscimur |
| vōs | conōsciminī |
| eī / eae / ea | conōscuntur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | conōscēbar |
| tū | conōscēbāris |
| is / ea / id | conōscēbātur |
| nōs | conōscēbāmur |
| vōs | conōscēbāminī |
| eī / eae / ea | conōscēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | conōscar |
| tū | conōscēris |
| is / ea / id | conōscētur |
| nōs | conōscēmur |
| vōs | conōscēminī |
| eī / eae / ea | conōscentur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | conōscar |
| tū | conōscāris |
| is / ea / id | conōscātur |
| nōs | conōscāmur |
| vōs | conōscāminī |
| eī / eae / ea | conōscantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | conōscerer |
| tū | conōscerēris |
| is / ea / id | conōscerētur |
| nōs | conōscerēmur |
| vōs | conōscerēminī |
| eī / eae / ea | conōscerentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | conōscere |
| vōs | conōsciminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | conōscitor |
| is / ea / id | conōscitor |
| eī / eae / ea | conōscuntor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | conōscī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | conitum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | conitum īrī |
Participium perfectum
| — | conitus |
Participium futūrum
| — | conōscendus |