HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← conligo — definición

Conjugation of conligo

Regular CEFR B1
/[ˈkɔn.lɪ.ɡoː]/

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego conligō
conligās
is / ea / id conligat
nōs conligāmus
vōs conligātis
eī / eae / ea conligant
Indicātīvus imperfectum
ego conligābam
conligābās
is / ea / id conligābat
nōs conligābāmus
vōs conligābātis
eī / eae / ea conligābant
Indicātīvus futūrum
ego conligābō
conligābis
is / ea / id conligābit
nōs conligābimus
vōs conligābitis
eī / eae / ea conligābunt
Indicātīvus perfectum
ego conligāvī
conligāvistī
is / ea / id conligāvit
nōs conligāvimus
vōs conligāvistis
eī / eae / ea conligāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego conligāveram
conligāverās
is / ea / id conligāverat
nōs conligāverāmus
vōs conligāverātis
eī / eae / ea conligāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego conligāverō
conligāveris
is / ea / id conligāverit
nōs conligāverimus
vōs conligāveritis
eī / eae / ea conligāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego conligem
conligēs
is / ea / id conliget
nōs conligēmus
vōs conligētis
eī / eae / ea conligent
Coniūnctīvus imperfectum
ego conligārem
conligārēs
is / ea / id conligāret
nōs conligārēmus
vōs conligārētis
eī / eae / ea conligārent
Coniūnctīvus perfectum
ego conligāverim
conligāverīs
is / ea / id conligāverit
nōs conligāverīmus
vōs conligāverītis
eī / eae / ea conligāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego conligāvissem
conligāvissēs
is / ea / id conligāvisset
nōs conligāvissēmus
vōs conligāvissētis
eī / eae / ea conligāvissent
Imperātīvus praesēns
conligā
vōs conligāte
Imperātīvus futūrum
conligātō
is / ea / id conligātō
vōs conligātōte
eī / eae / ea conligantō
Īnfīnītīvus praesēns
conligāre
Īnfīnītīvus perfectum
conligāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
conligātūrum esse
Participium praesēns
conligāns
Participium futūrum
conligātūrus
Gerundium (genitīvus)
conligandī
Gerundium (datīvus)
conligandō
Gerundium (accūsātīvus)
conligandum
Gerundium (ablātīvus)
conligandō
Supīnum (accūsātīvus)
conligātum
Supīnum (ablātīvus)
conligātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego conligor
conligāris
is / ea / id conligātur
nōs conligāmur
vōs conligāminī
eī / eae / ea conligantur
Indicātīvus imperfectum
ego conligābar
conligābāris
is / ea / id conligābātur
nōs conligābāmur
vōs conligābāminī
eī / eae / ea conligābantur
Indicātīvus futūrum
ego conligābor
conligāberis
is / ea / id conligābitur
nōs conligābimur
vōs conligābiminī
eī / eae / ea conligābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego conliger
conligēris
is / ea / id conligētur
nōs conligēmur
vōs conligēminī
eī / eae / ea conligentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego conligārer
conligārēris
is / ea / id conligārētur
nōs conligārēmur
vōs conligārēminī
eī / eae / ea conligārentur
Imperātīvus praesēns
conligāre
vōs conligāminī
Imperātīvus futūrum
conligātor
is / ea / id conligātor
eī / eae / ea conligantor
Īnfīnītīvus praesēns
conligārī
Īnfīnītīvus perfectum
conligātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
conligātum īrī
Participium perfectum
conligātus
Participium futūrum
conligandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary