HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← conlido — definición

Conjugation of conlido

Regular CEFR B1
/[kɔnˈliː.doː]/

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego conlīdō
conlīdis
is / ea / id conlīdit
nōs conlīdimus
vōs conlīditis
eī / eae / ea conlīdunt
Indicātīvus imperfectum
ego conlīdēbam
conlīdēbās
is / ea / id conlīdēbat
nōs conlīdēbāmus
vōs conlīdēbātis
eī / eae / ea conlīdēbant
Indicātīvus futūrum
ego conlīdam
conlīdēs
is / ea / id conlīdet
nōs conlīdēmus
vōs conlīdētis
eī / eae / ea conlīdent
Indicātīvus perfectum
ego conlīsī
conlīsistī
is / ea / id conlīsit
nōs conlīsimus
vōs conlīsistis
eī / eae / ea conlīsērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego conlīseram
conlīserās
is / ea / id conlīserat
nōs conlīserāmus
vōs conlīserātis
eī / eae / ea conlīserant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego conlīserō
conlīseris
is / ea / id conlīserit
nōs conlīserimus
vōs conlīseritis
eī / eae / ea conlīserint
Coniūnctīvus praesēns
ego conlīdam
conlīdās
is / ea / id conlīdat
nōs conlīdāmus
vōs conlīdātis
eī / eae / ea conlīdant
Coniūnctīvus imperfectum
ego conlīderem
conlīderēs
is / ea / id conlīderet
nōs conlīderēmus
vōs conlīderētis
eī / eae / ea conlīderent
Coniūnctīvus perfectum
ego conlīserim
conlīserīs
is / ea / id conlīserit
nōs conlīserīmus
vōs conlīserītis
eī / eae / ea conlīserint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego conlīsissem
conlīsissēs
is / ea / id conlīsisset
nōs conlīsissēmus
vōs conlīsissētis
eī / eae / ea conlīsissent
Imperātīvus praesēns
conlīde
vōs conlīdite
Imperātīvus futūrum
conlīditō
is / ea / id conlīditō
vōs conlīditōte
eī / eae / ea conlīduntō
Īnfīnītīvus praesēns
conlīdere
Īnfīnītīvus perfectum
conlīsisse
Īnfīnītīvus futūrum
conlīsūrum esse
Participium praesēns
conlīdēns
Participium futūrum
conlīsūrus
Gerundium (genitīvus)
conlīdendī
Gerundium (datīvus)
conlīdendō
Gerundium (accūsātīvus)
conlīdendum
Gerundium (ablātīvus)
conlīdendō
Supīnum (accūsātīvus)
conlīsum
Supīnum (ablātīvus)
conlīsū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego conlīdor
conlīderis
is / ea / id conlīditur
nōs conlīdimur
vōs conlīdiminī
eī / eae / ea conlīduntur
Indicātīvus imperfectum
ego conlīdēbar
conlīdēbāris
is / ea / id conlīdēbātur
nōs conlīdēbāmur
vōs conlīdēbāminī
eī / eae / ea conlīdēbantur
Indicātīvus futūrum
ego conlīdar
conlīdēris
is / ea / id conlīdētur
nōs conlīdēmur
vōs conlīdēminī
eī / eae / ea conlīdentur
Coniūnctīvus praesēns
ego conlīdar
conlīdāris
is / ea / id conlīdātur
nōs conlīdāmur
vōs conlīdāminī
eī / eae / ea conlīdantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego conlīderer
conlīderēris
is / ea / id conlīderētur
nōs conlīderēmur
vōs conlīderēminī
eī / eae / ea conlīderentur
Imperātīvus praesēns
conlīdere
vōs conlīdiminī
Imperātīvus futūrum
conlīditor
is / ea / id conlīditor
eī / eae / ea conlīduntor
Īnfīnītīvus praesēns
conlīdī
Īnfīnītīvus perfectum
conlīsum esse
Īnfīnītīvus futūrum
conlīsum īrī
Participium perfectum
conlīsus
Participium futūrum
conlīdendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary