HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← conlido — definition

Conjugation of conlido

Regular CEFR B1
[kɔnˈliː.doː]

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego conlīdō
tū conlīdis
is / ea / id conlīdit
nōs conlīdimus
vōs conlīditis
eī / eae / ea conlīdunt
Indicātīvus imperfectum
ego conlīdēbam
tū conlīdēbās
is / ea / id conlīdēbat
nōs conlīdēbāmus
vōs conlīdēbātis
eī / eae / ea conlīdēbant
Indicātīvus futūrum
ego conlīdam
tū conlīdēs
is / ea / id conlīdet
nōs conlīdēmus
vōs conlīdētis
eī / eae / ea conlīdent
Indicātīvus perfectum
ego conlīsī
tū conlīsistī
is / ea / id conlīsit
nōs conlīsimus
vōs conlīsistis
eī / eae / ea conlīsērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego conlīseram
tū conlīserās
is / ea / id conlīserat
nōs conlīserāmus
vōs conlīserātis
eī / eae / ea conlīserant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego conlīserō
tū conlīseris
is / ea / id conlīserit
nōs conlīserimus
vōs conlīseritis
eī / eae / ea conlīserint
Coniūnctīvus praesēns
ego conlīdam
tū conlīdās
is / ea / id conlīdat
nōs conlīdāmus
vōs conlīdātis
eī / eae / ea conlīdant
Coniūnctīvus imperfectum
ego conlīderem
tū conlīderēs
is / ea / id conlīderet
nōs conlīderēmus
vōs conlīderētis
eī / eae / ea conlīderent
Coniūnctīvus perfectum
ego conlīserim
tū conlīserīs
is / ea / id conlīserit
nōs conlīserīmus
vōs conlīserītis
eī / eae / ea conlīserint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego conlīsissem
tū conlīsissēs
is / ea / id conlīsisset
nōs conlīsissēmus
vōs conlīsissētis
eī / eae / ea conlīsissent
Imperātīvus praesēns
tū conlīde
vōs conlīdite
Imperātīvus futūrum
tū conlīditō
is / ea / id conlīditō
vōs conlīditōte
eī / eae / ea conlīduntō
Īnfīnītīvus praesēns
— conlīdere
Īnfīnītīvus perfectum
— conlīsisse
Īnfīnītīvus futūrum
— conlīsūrum esse
Participium praesēns
— conlīdēns
Participium futūrum
— conlīsūrus
Gerundium (genitīvus)
— conlīdendī
Gerundium (datīvus)
— conlīdendō
Gerundium (accūsātīvus)
— conlīdendum
Gerundium (ablātīvus)
— conlīdendō
Supīnum (accūsātīvus)
— conlīsum
Supīnum (ablātīvus)
— conlīsū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego conlīdor
tū conlīderis
is / ea / id conlīditur
nōs conlīdimur
vōs conlīdiminī
eī / eae / ea conlīduntur
Indicātīvus imperfectum
ego conlīdēbar
tū conlīdēbāris
is / ea / id conlīdēbātur
nōs conlīdēbāmur
vōs conlīdēbāminī
eī / eae / ea conlīdēbantur
Indicātīvus futūrum
ego conlīdar
tū conlīdēris
is / ea / id conlīdētur
nōs conlīdēmur
vōs conlīdēminī
eī / eae / ea conlīdentur
Coniūnctīvus praesēns
ego conlīdar
tū conlīdāris
is / ea / id conlīdātur
nōs conlīdāmur
vōs conlīdāminī
eī / eae / ea conlīdantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego conlīderer
tū conlīderēris
is / ea / id conlīderētur
nōs conlīderēmur
vōs conlīderēminī
eī / eae / ea conlīderentur
Imperātīvus praesēns
tū conlīdere
vōs conlīdiminī
Imperātīvus futūrum
tū conlīditor
is / ea / id conlīditor
eī / eae / ea conlīduntor
Īnfīnītīvus praesēns
— conlīdī
Īnfīnītīvus perfectum
— conlīsum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— conlīsum īrī
Participium perfectum
— conlīsus
Participium futūrum
— conlīdendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary