HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← conlaudo — definición

Conjugation of conlaudo

Regular CEFR B2
/[kɔnˈɫau̯.doː]/

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego conlaudō
conlaudās
is / ea / id conlaudat
nōs conlaudāmus
vōs conlaudātis
eī / eae / ea conlaudant
Indicātīvus imperfectum
ego conlaudābam
conlaudābās
is / ea / id conlaudābat
nōs conlaudābāmus
vōs conlaudābātis
eī / eae / ea conlaudābant
Indicātīvus futūrum
ego conlaudābō
conlaudābis
is / ea / id conlaudābit
nōs conlaudābimus
vōs conlaudābitis
eī / eae / ea conlaudābunt
Indicātīvus perfectum
ego conlaudāvī
conlaudāvistī
is / ea / id conlaudāvit
nōs conlaudāvimus
vōs conlaudāvistis
eī / eae / ea conlaudāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego conlaudāveram
conlaudāverās
is / ea / id conlaudāverat
nōs conlaudāverāmus
vōs conlaudāverātis
eī / eae / ea conlaudāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego conlaudāverō
conlaudāveris
is / ea / id conlaudāverit
nōs conlaudāverimus
vōs conlaudāveritis
eī / eae / ea conlaudāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego conlaudem
conlaudēs
is / ea / id conlaudet
nōs conlaudēmus
vōs conlaudētis
eī / eae / ea conlaudent
Coniūnctīvus imperfectum
ego conlaudārem
conlaudārēs
is / ea / id conlaudāret
nōs conlaudārēmus
vōs conlaudārētis
eī / eae / ea conlaudārent
Coniūnctīvus perfectum
ego conlaudāverim
conlaudāverīs
is / ea / id conlaudāverit
nōs conlaudāverīmus
vōs conlaudāverītis
eī / eae / ea conlaudāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego conlaudāvissem
conlaudāvissēs
is / ea / id conlaudāvisset
nōs conlaudāvissēmus
vōs conlaudāvissētis
eī / eae / ea conlaudāvissent
Imperātīvus praesēns
conlaudā
vōs conlaudāte
Imperātīvus futūrum
conlaudātō
is / ea / id conlaudātō
vōs conlaudātōte
eī / eae / ea conlaudantō
Īnfīnītīvus praesēns
conlaudāre
Īnfīnītīvus perfectum
conlaudāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
conlaudātūrum esse
Participium praesēns
conlaudāns
Participium futūrum
conlaudātūrus
Gerundium (genitīvus)
conlaudandī
Gerundium (datīvus)
conlaudandō
Gerundium (accūsātīvus)
conlaudandum
Gerundium (ablātīvus)
conlaudandō
Supīnum (accūsātīvus)
conlaudātum
Supīnum (ablātīvus)
conlaudātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego conlaudor
conlaudāris
is / ea / id conlaudātur
nōs conlaudāmur
vōs conlaudāminī
eī / eae / ea conlaudantur
Indicātīvus imperfectum
ego conlaudābar
conlaudābāris
is / ea / id conlaudābātur
nōs conlaudābāmur
vōs conlaudābāminī
eī / eae / ea conlaudābantur
Indicātīvus futūrum
ego conlaudābor
conlaudāberis
is / ea / id conlaudābitur
nōs conlaudābimur
vōs conlaudābiminī
eī / eae / ea conlaudābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego conlauder
conlaudēris
is / ea / id conlaudētur
nōs conlaudēmur
vōs conlaudēminī
eī / eae / ea conlaudentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego conlaudārer
conlaudārēris
is / ea / id conlaudārētur
nōs conlaudārēmur
vōs conlaudārēminī
eī / eae / ea conlaudārentur
Imperātīvus praesēns
conlaudāre
vōs conlaudāminī
Imperātīvus futūrum
conlaudātor
is / ea / id conlaudātor
eī / eae / ea conlaudantor
Īnfīnītīvus praesēns
conlaudārī
Īnfīnītīvus perfectum
conlaudātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
conlaudātum īrī
Participium perfectum
conlaudātus
Participium futūrum
conlaudandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary