HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← coniicio — definición

Conjugation of coniicio

Regular CEFR B2
/[kɔnˈjɪ.ki.oː]/

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego coniiciō
coniicis
is / ea / id coniicit
nōs coniicimus
vōs coniicitis
eī / eae / ea coniiciunt
Indicātīvus imperfectum
ego coniiciēbam
coniiciēbās
is / ea / id coniiciēbat
nōs coniiciēbāmus
vōs coniiciēbātis
eī / eae / ea coniiciēbant
Indicātīvus futūrum
ego coniiciam
coniiciēs
is / ea / id coniiciet
nōs coniiciēmus
vōs coniiciētis
eī / eae / ea coniicient
Indicātīvus perfectum
ego coniēcī
coniēcistī
is / ea / id coniēcit
nōs coniēcimus
vōs coniēcistis
eī / eae / ea coniēcērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego coniēceram
coniēcerās
is / ea / id coniēcerat
nōs coniēcerāmus
vōs coniēcerātis
eī / eae / ea coniēcerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego coniēcerō
coniēceris
is / ea / id coniēcerit
nōs coniēcerimus
vōs coniēceritis
eī / eae / ea coniēcerint
Coniūnctīvus praesēns
ego coniiciam
coniiciās
is / ea / id coniiciat
nōs coniiciāmus
vōs coniiciātis
eī / eae / ea coniiciant
Coniūnctīvus imperfectum
ego coniicerem
coniicerēs
is / ea / id coniiceret
nōs coniicerēmus
vōs coniicerētis
eī / eae / ea coniicerent
Coniūnctīvus perfectum
ego coniēcerim
coniēcerīs
is / ea / id coniēcerit
nōs coniēcerīmus
vōs coniēcerītis
eī / eae / ea coniēcerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego coniēcissem
coniēcissēs
is / ea / id coniēcisset
nōs coniēcissēmus
vōs coniēcissētis
eī / eae / ea coniēcissent
Imperātīvus praesēns
coniice
vōs coniicite
Imperātīvus futūrum
coniicitō
is / ea / id coniicitō
vōs coniicitōte
eī / eae / ea coniiciuntō
Īnfīnītīvus praesēns
coniicere
Īnfīnītīvus perfectum
coniēcisse
Īnfīnītīvus futūrum
coniectūrum esse
Participium praesēns
coniiciēns
Participium futūrum
coniectūrus
Gerundium (genitīvus)
coniiciendī
Gerundium (datīvus)
coniiciendō
Gerundium (accūsātīvus)
coniiciendum
Gerundium (ablātīvus)
coniiciendō
Supīnum (accūsātīvus)
coniectum
Supīnum (ablātīvus)
coniectū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego coniicior
coniiceris
is / ea / id coniicitur
nōs coniicimur
vōs coniiciminī
eī / eae / ea coniiciuntur
Indicātīvus imperfectum
ego coniiciēbar
coniiciēbāris
is / ea / id coniiciēbātur
nōs coniiciēbāmur
vōs coniiciēbāminī
eī / eae / ea coniiciēbantur
Indicātīvus futūrum
ego coniiciar
coniiciēris
is / ea / id coniiciētur
nōs coniiciēmur
vōs coniiciēminī
eī / eae / ea coniicientur
Coniūnctīvus praesēns
ego coniiciar
coniiciāris
is / ea / id coniiciātur
nōs coniiciāmur
vōs coniiciāminī
eī / eae / ea coniiciantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego coniicerer
coniicerēris
is / ea / id coniicerētur
nōs coniicerēmur
vōs coniicerēminī
eī / eae / ea coniicerentur
Imperātīvus praesēns
coniicere
vōs coniiciminī
Imperātīvus futūrum
coniicitor
is / ea / id coniicitor
eī / eae / ea coniiciuntor
Īnfīnītīvus praesēns
coniicī
Īnfīnītīvus perfectum
coniectum esse
Īnfīnītīvus futūrum
coniectum īrī
Participium perfectum
coniectus
Participium futūrum
coniiciendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary