HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← conicio — definición

Conjugation of conicio

Regular CEFR B1
/[kɔnˈjɪ.ki.oː]/

to throw or bring together, unite, connect Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego coniciō
conicis
is / ea / id conicit
nōs conicimus
vōs conicitis
eī / eae / ea coniciunt
Indicātīvus imperfectum
ego coniciēbam
coniciēbās
is / ea / id coniciēbat
nōs coniciēbāmus
vōs coniciēbātis
eī / eae / ea coniciēbant
Indicātīvus futūrum
ego coniciam
coniciēs
is / ea / id coniciet
nōs coniciēmus
vōs coniciētis
eī / eae / ea conicient
Indicātīvus perfectum
ego coniēcī
coniēcistī
is / ea / id coniēcit
nōs coniēcimus
vōs coniēcistis
eī / eae / ea coniēcērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego coniēceram
coniēcerās
is / ea / id coniēcerat
nōs coniēcerāmus
vōs coniēcerātis
eī / eae / ea coniēcerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego coniēcerō
coniēceris
is / ea / id coniēcerit
nōs coniēcerimus
vōs coniēceritis
eī / eae / ea coniēcerint
Coniūnctīvus praesēns
ego coniciam
coniciās
is / ea / id coniciat
nōs coniciāmus
vōs coniciātis
eī / eae / ea coniciant
Coniūnctīvus imperfectum
ego conicerem
conicerēs
is / ea / id coniceret
nōs conicerēmus
vōs conicerētis
eī / eae / ea conicerent
Coniūnctīvus perfectum
ego coniēcerim
coniēcerīs
is / ea / id coniēcerit
nōs coniēcerīmus
vōs coniēcerītis
eī / eae / ea coniēcerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego coniēcissem
coniēcissēs
is / ea / id coniēcisset
nōs coniēcissēmus
vōs coniēcissētis
eī / eae / ea coniēcissent
Imperātīvus praesēns
conice
vōs conicite
Imperātīvus futūrum
conicitō
is / ea / id conicitō
vōs conicitōte
eī / eae / ea coniciuntō
Īnfīnītīvus praesēns
conicere
Īnfīnītīvus perfectum
coniēcisse
Īnfīnītīvus futūrum
coniectūrum esse
Participium praesēns
coniciēns
Participium futūrum
coniectūrus
Gerundium (genitīvus)
coniciendī
Gerundium (datīvus)
coniciendō
Gerundium (accūsātīvus)
coniciendum
Gerundium (ablātīvus)
coniciendō
Supīnum (accūsātīvus)
coniectum
Supīnum (ablātīvus)
coniectū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego conicior
coniceris
is / ea / id conicitur
nōs conicimur
vōs coniciminī
eī / eae / ea coniciuntur
Indicātīvus imperfectum
ego coniciēbar
coniciēbāris
is / ea / id coniciēbātur
nōs coniciēbāmur
vōs coniciēbāminī
eī / eae / ea coniciēbantur
Indicātīvus futūrum
ego coniciar
coniciēris
is / ea / id coniciētur
nōs coniciēmur
vōs coniciēminī
eī / eae / ea conicientur
Coniūnctīvus praesēns
ego coniciar
coniciāris
is / ea / id coniciātur
nōs coniciāmur
vōs coniciāminī
eī / eae / ea coniciantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego conicerer
conicerēris
is / ea / id conicerētur
nōs conicerēmur
vōs conicerēminī
eī / eae / ea conicerentur
Imperātīvus praesēns
conicere
vōs coniciminī
Imperātīvus futūrum
conicitor
is / ea / id conicitor
eī / eae / ea coniciuntor
Īnfīnītīvus praesēns
conicī
Īnfīnītīvus perfectum
coniectum esse
Īnfīnītīvus futūrum
coniectum īrī
Participium perfectum
coniectus
Participium futūrum
coniciendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary