HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← conicio — definition

Conjugation of conicio

Regular CEFR B1
[kɔnˈjɪ.ki.oː]

to throw or bring together, unite, connect Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego coniciō
tū conicis
is / ea / id conicit
nōs conicimus
vōs conicitis
eī / eae / ea coniciunt
Indicātīvus imperfectum
ego coniciēbam
tū coniciēbās
is / ea / id coniciēbat
nōs coniciēbāmus
vōs coniciēbātis
eī / eae / ea coniciēbant
Indicātīvus futūrum
ego coniciam
tū coniciēs
is / ea / id coniciet
nōs coniciēmus
vōs coniciētis
eī / eae / ea conicient
Indicātīvus perfectum
ego coniēcī
tū coniēcistī
is / ea / id coniēcit
nōs coniēcimus
vōs coniēcistis
eī / eae / ea coniēcērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego coniēceram
tū coniēcerās
is / ea / id coniēcerat
nōs coniēcerāmus
vōs coniēcerātis
eī / eae / ea coniēcerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego coniēcerō
tū coniēceris
is / ea / id coniēcerit
nōs coniēcerimus
vōs coniēceritis
eī / eae / ea coniēcerint
Coniūnctīvus praesēns
ego coniciam
tū coniciās
is / ea / id coniciat
nōs coniciāmus
vōs coniciātis
eī / eae / ea coniciant
Coniūnctīvus imperfectum
ego conicerem
tū conicerēs
is / ea / id coniceret
nōs conicerēmus
vōs conicerētis
eī / eae / ea conicerent
Coniūnctīvus perfectum
ego coniēcerim
tū coniēcerīs
is / ea / id coniēcerit
nōs coniēcerīmus
vōs coniēcerītis
eī / eae / ea coniēcerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego coniēcissem
tū coniēcissēs
is / ea / id coniēcisset
nōs coniēcissēmus
vōs coniēcissētis
eī / eae / ea coniēcissent
Imperātīvus praesēns
tū conice
vōs conicite
Imperātīvus futūrum
tū conicitō
is / ea / id conicitō
vōs conicitōte
eī / eae / ea coniciuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— conicere
Īnfīnītīvus perfectum
— coniēcisse
Īnfīnītīvus futūrum
— coniectūrum esse
Participium praesēns
— coniciēns
Participium futūrum
— coniectūrus
Gerundium (genitīvus)
— coniciendī
Gerundium (datīvus)
— coniciendō
Gerundium (accūsātīvus)
— coniciendum
Gerundium (ablātīvus)
— coniciendō
Supīnum (accūsātīvus)
— coniectum
Supīnum (ablātīvus)
— coniectū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego conicior
tū coniceris
is / ea / id conicitur
nōs conicimur
vōs coniciminī
eī / eae / ea coniciuntur
Indicātīvus imperfectum
ego coniciēbar
tū coniciēbāris
is / ea / id coniciēbātur
nōs coniciēbāmur
vōs coniciēbāminī
eī / eae / ea coniciēbantur
Indicātīvus futūrum
ego coniciar
tū coniciēris
is / ea / id coniciētur
nōs coniciēmur
vōs coniciēminī
eī / eae / ea conicientur
Coniūnctīvus praesēns
ego coniciar
tū coniciāris
is / ea / id coniciātur
nōs coniciāmur
vōs coniciāminī
eī / eae / ea coniciantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego conicerer
tū conicerēris
is / ea / id conicerētur
nōs conicerēmur
vōs conicerēminī
eī / eae / ea conicerentur
Imperātīvus praesēns
tū conicere
vōs coniciminī
Imperātīvus futūrum
tū conicitor
is / ea / id conicitor
eī / eae / ea coniciuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— conicī
Īnfīnītīvus perfectum
— coniectum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— coniectum īrī
Participium perfectum
— coniectus
Participium futūrum
— coniciendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary