HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← conglutino — definition

Conjugation of conglutino

Regular CEFR B2
[kɔŋˈɡɫuː.tɪ.noː]

to invent, devise, contrive Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego conglūtinō
tū conglūtinās
is / ea / id conglūtinat
nōs conglūtināmus
vōs conglūtinātis
eī / eae / ea conglūtinant
Indicātīvus imperfectum
ego conglūtinābam
tū conglūtinābās
is / ea / id conglūtinābat
nōs conglūtinābāmus
vōs conglūtinābātis
eī / eae / ea conglūtinābant
Indicātīvus futūrum
ego conglūtinābō
tū conglūtinābis
is / ea / id conglūtinābit
nōs conglūtinābimus
vōs conglūtinābitis
eī / eae / ea conglūtinābunt
Indicātīvus perfectum
ego conglūtināvī
tū conglūtināvistī
is / ea / id conglūtināvit
nōs conglūtināvimus
vōs conglūtināvistis
eī / eae / ea conglūtināvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego conglūtināveram
tū conglūtināverās
is / ea / id conglūtināverat
nōs conglūtināverāmus
vōs conglūtināverātis
eī / eae / ea conglūtināverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego conglūtināverō
tū conglūtināveris
is / ea / id conglūtināverit
nōs conglūtināverimus
vōs conglūtināveritis
eī / eae / ea conglūtināverint
Coniūnctīvus praesēns
ego conglūtinem
tū conglūtinēs
is / ea / id conglūtinet
nōs conglūtinēmus
vōs conglūtinētis
eī / eae / ea conglūtinent
Coniūnctīvus imperfectum
ego conglūtinārem
tū conglūtinārēs
is / ea / id conglūtināret
nōs conglūtinārēmus
vōs conglūtinārētis
eī / eae / ea conglūtinārent
Coniūnctīvus perfectum
ego conglūtināverim
tū conglūtināverīs
is / ea / id conglūtināverit
nōs conglūtināverīmus
vōs conglūtināverītis
eī / eae / ea conglūtināverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego conglūtināvissem
tū conglūtināvissēs
is / ea / id conglūtināvisset
nōs conglūtināvissēmus
vōs conglūtināvissētis
eī / eae / ea conglūtināvissent
Imperātīvus praesēns
tū conglūtinā
vōs conglūtināte
Imperātīvus futūrum
tū conglūtinātō
is / ea / id conglūtinātō
vōs conglūtinātōte
eī / eae / ea conglūtinantō
Īnfīnītīvus praesēns
— conglūtināre
Īnfīnītīvus perfectum
— conglūtināvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— conglūtinātūrum esse
Participium praesēns
— conglūtināns
Participium futūrum
— conglūtinātūrus
Gerundium (genitīvus)
— conglūtinandī
Gerundium (datīvus)
— conglūtinandō
Gerundium (accūsātīvus)
— conglūtinandum
Gerundium (ablātīvus)
— conglūtinandō
Supīnum (accūsātīvus)
— conglūtinātum
Supīnum (ablātīvus)
— conglūtinātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego conglūtinor
tū conglūtināris
is / ea / id conglūtinātur
nōs conglūtināmur
vōs conglūtināminī
eī / eae / ea conglūtinantur
Indicātīvus imperfectum
ego conglūtinābar
tū conglūtinābāris
is / ea / id conglūtinābātur
nōs conglūtinābāmur
vōs conglūtinābāminī
eī / eae / ea conglūtinābantur
Indicātīvus futūrum
ego conglūtinābor
tū conglūtināberis
is / ea / id conglūtinābitur
nōs conglūtinābimur
vōs conglūtinābiminī
eī / eae / ea conglūtinābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego conglūtiner
tū conglūtinēris
is / ea / id conglūtinētur
nōs conglūtinēmur
vōs conglūtinēminī
eī / eae / ea conglūtinentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego conglūtinārer
tū conglūtinārēris
is / ea / id conglūtinārētur
nōs conglūtinārēmur
vōs conglūtinārēminī
eī / eae / ea conglūtinārentur
Imperātīvus praesēns
tū conglūtināre
vōs conglūtināminī
Imperātīvus futūrum
tū conglūtinātor
is / ea / id conglūtinātor
eī / eae / ea conglūtinantor
Īnfīnītīvus praesēns
— conglūtinārī
Īnfīnītīvus perfectum
— conglūtinātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— conglūtinātum īrī
Participium perfectum
— conglūtinātus
Participium futūrum
— conglūtinandus

Practice in context

Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary