Conjugation of congemo
/[ˈkɔŋ.ɡɛ.moː]/to sigh or groan deeply (heave a sigh) Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | congemō |
| tū | congemis |
| is / ea / id | congemit |
| nōs | congemimus |
| vōs | congemitis |
| eī / eae / ea | congemunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | congemēbam |
| tū | congemēbās |
| is / ea / id | congemēbat |
| nōs | congemēbāmus |
| vōs | congemēbātis |
| eī / eae / ea | congemēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | congemam |
| tū | congemēs |
| is / ea / id | congemet |
| nōs | congemēmus |
| vōs | congemētis |
| eī / eae / ea | congement |
Indicātīvus perfectum
| ego | congemuī |
| tū | congemuistī |
| is / ea / id | congemuit |
| nōs | congemuimus |
| vōs | congemuistis |
| eī / eae / ea | congemuērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | congemueram |
| tū | congemuerās |
| is / ea / id | congemuerat |
| nōs | congemuerāmus |
| vōs | congemuerātis |
| eī / eae / ea | congemuerant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | congemuerō |
| tū | congemueris |
| is / ea / id | congemuerit |
| nōs | congemuerimus |
| vōs | congemueritis |
| eī / eae / ea | congemuerint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | congemam |
| tū | congemās |
| is / ea / id | congemat |
| nōs | congemāmus |
| vōs | congemātis |
| eī / eae / ea | congemant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | congemerem |
| tū | congemerēs |
| is / ea / id | congemeret |
| nōs | congemerēmus |
| vōs | congemerētis |
| eī / eae / ea | congemerent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | congemuerim |
| tū | congemuerīs |
| is / ea / id | congemuerit |
| nōs | congemuerīmus |
| vōs | congemuerītis |
| eī / eae / ea | congemuerint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | congemuissem |
| tū | congemuissēs |
| is / ea / id | congemuisset |
| nōs | congemuissēmus |
| vōs | congemuissētis |
| eī / eae / ea | congemuissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | congeme |
| vōs | congemite |
Imperātīvus futūrum
| tū | congemitō |
| is / ea / id | congemitō |
| vōs | congemitōte |
| eī / eae / ea | congemuntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | congemere |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | congemuisse |
Participium praesēns
| — | congemēns |
Gerundium (genitīvus)
| — | congemendī |
Gerundium (datīvus)
| — | congemendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | congemendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | congemendō |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | congemor |
| tū | congemeris |
| is / ea / id | congemitur |
| nōs | congemimur |
| vōs | congemiminī |
| eī / eae / ea | congemuntur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | congemēbar |
| tū | congemēbāris |
| is / ea / id | congemēbātur |
| nōs | congemēbāmur |
| vōs | congemēbāminī |
| eī / eae / ea | congemēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | congemar |
| tū | congemēris |
| is / ea / id | congemētur |
| nōs | congemēmur |
| vōs | congemēminī |
| eī / eae / ea | congementur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | congemar |
| tū | congemāris |
| is / ea / id | congemātur |
| nōs | congemāmur |
| vōs | congemāminī |
| eī / eae / ea | congemantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | congemerer |
| tū | congemerēris |
| is / ea / id | congemerētur |
| nōs | congemerēmur |
| vōs | congemerēminī |
| eī / eae / ea | congemerentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | congemere |
| vōs | congemiminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | congemitor |
| is / ea / id | congemitor |
| eī / eae / ea | congemuntor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | congemī |
Participium futūrum
| — | congemendus |