HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← congemino — definición

Conjugation of congemino

Regular CEFR B2
/[kɔŋˈɡɛ.mɪ.noː]/

to reduplicate Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego congeminō
congeminās
is / ea / id congeminat
nōs congemināmus
vōs congeminātis
eī / eae / ea congeminant
Indicātīvus imperfectum
ego congeminābam
congeminābās
is / ea / id congeminābat
nōs congeminābāmus
vōs congeminābātis
eī / eae / ea congeminābant
Indicātīvus futūrum
ego congeminābō
congeminābis
is / ea / id congeminābit
nōs congeminābimus
vōs congeminābitis
eī / eae / ea congeminābunt
Indicātīvus perfectum
ego congemināvī
congemināvistī
is / ea / id congemināvit
nōs congemināvimus
vōs congemināvistis
eī / eae / ea congemināvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego congemināveram
congemināverās
is / ea / id congemināverat
nōs congemināverāmus
vōs congemināverātis
eī / eae / ea congemināverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego congemināverō
congemināveris
is / ea / id congemināverit
nōs congemināverimus
vōs congemināveritis
eī / eae / ea congemināverint
Coniūnctīvus praesēns
ego congeminem
congeminēs
is / ea / id congeminet
nōs congeminēmus
vōs congeminētis
eī / eae / ea congeminent
Coniūnctīvus imperfectum
ego congeminārem
congeminārēs
is / ea / id congemināret
nōs congeminārēmus
vōs congeminārētis
eī / eae / ea congeminārent
Coniūnctīvus perfectum
ego congemināverim
congemināverīs
is / ea / id congemināverit
nōs congemināverīmus
vōs congemināverītis
eī / eae / ea congemināverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego congemināvissem
congemināvissēs
is / ea / id congemināvisset
nōs congemināvissēmus
vōs congemināvissētis
eī / eae / ea congemināvissent
Imperātīvus praesēns
congeminā
vōs congemināte
Imperātīvus futūrum
congeminātō
is / ea / id congeminātō
vōs congeminātōte
eī / eae / ea congeminantō
Īnfīnītīvus praesēns
congemināre
Īnfīnītīvus perfectum
congemināvisse
Īnfīnītīvus futūrum
congeminātūrum esse
Participium praesēns
congemināns
Participium futūrum
congeminātūrus
Gerundium (genitīvus)
congeminandī
Gerundium (datīvus)
congeminandō
Gerundium (accūsātīvus)
congeminandum
Gerundium (ablātīvus)
congeminandō
Supīnum (accūsātīvus)
congeminātum
Supīnum (ablātīvus)
congeminātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego congeminor
congemināris
is / ea / id congeminātur
nōs congemināmur
vōs congemināminī
eī / eae / ea congeminantur
Indicātīvus imperfectum
ego congeminābar
congeminābāris
is / ea / id congeminābātur
nōs congeminābāmur
vōs congeminābāminī
eī / eae / ea congeminābantur
Indicātīvus futūrum
ego congeminābor
congemināberis
is / ea / id congeminābitur
nōs congeminābimur
vōs congeminābiminī
eī / eae / ea congeminābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego congeminer
congeminēris
is / ea / id congeminētur
nōs congeminēmur
vōs congeminēminī
eī / eae / ea congeminentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego congeminārer
congeminārēris
is / ea / id congeminārētur
nōs congeminārēmur
vōs congeminārēminī
eī / eae / ea congeminārentur
Imperātīvus praesēns
congemināre
vōs congemināminī
Imperātīvus futūrum
congeminātor
is / ea / id congeminātor
eī / eae / ea congeminantor
Īnfīnītīvus praesēns
congeminārī
Īnfīnītīvus perfectum
congeminātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
congeminātum īrī
Participium perfectum
congeminātus
Participium futūrum
congeminandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary