HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← congemino — definition

Conjugation of congemino

Regular CEFR B2
[kɔŋˈɡɛ.mɪ.noː]

to reduplicate Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego congeminō
tū congeminās
is / ea / id congeminat
nōs congemināmus
vōs congeminātis
eī / eae / ea congeminant
Indicātīvus imperfectum
ego congeminābam
tū congeminābās
is / ea / id congeminābat
nōs congeminābāmus
vōs congeminābātis
eī / eae / ea congeminābant
Indicātīvus futūrum
ego congeminābō
tū congeminābis
is / ea / id congeminābit
nōs congeminābimus
vōs congeminābitis
eī / eae / ea congeminābunt
Indicātīvus perfectum
ego congemināvī
tū congemināvistī
is / ea / id congemināvit
nōs congemināvimus
vōs congemināvistis
eī / eae / ea congemināvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego congemināveram
tū congemināverās
is / ea / id congemināverat
nōs congemināverāmus
vōs congemināverātis
eī / eae / ea congemināverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego congemināverō
tū congemināveris
is / ea / id congemināverit
nōs congemināverimus
vōs congemināveritis
eī / eae / ea congemināverint
Coniūnctīvus praesēns
ego congeminem
tū congeminēs
is / ea / id congeminet
nōs congeminēmus
vōs congeminētis
eī / eae / ea congeminent
Coniūnctīvus imperfectum
ego congeminārem
tū congeminārēs
is / ea / id congemināret
nōs congeminārēmus
vōs congeminārētis
eī / eae / ea congeminārent
Coniūnctīvus perfectum
ego congemināverim
tū congemināverīs
is / ea / id congemināverit
nōs congemināverīmus
vōs congemināverītis
eī / eae / ea congemināverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego congemināvissem
tū congemināvissēs
is / ea / id congemināvisset
nōs congemināvissēmus
vōs congemināvissētis
eī / eae / ea congemināvissent
Imperātīvus praesēns
tū congeminā
vōs congemināte
Imperātīvus futūrum
tū congeminātō
is / ea / id congeminātō
vōs congeminātōte
eī / eae / ea congeminantō
Īnfīnītīvus praesēns
— congemināre
Īnfīnītīvus perfectum
— congemināvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— congeminātūrum esse
Participium praesēns
— congemināns
Participium futūrum
— congeminātūrus
Gerundium (genitīvus)
— congeminandī
Gerundium (datīvus)
— congeminandō
Gerundium (accūsātīvus)
— congeminandum
Gerundium (ablātīvus)
— congeminandō
Supīnum (accūsātīvus)
— congeminātum
Supīnum (ablātīvus)
— congeminātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego congeminor
tū congemināris
is / ea / id congeminātur
nōs congemināmur
vōs congemināminī
eī / eae / ea congeminantur
Indicātīvus imperfectum
ego congeminābar
tū congeminābāris
is / ea / id congeminābātur
nōs congeminābāmur
vōs congeminābāminī
eī / eae / ea congeminābantur
Indicātīvus futūrum
ego congeminābor
tū congemināberis
is / ea / id congeminābitur
nōs congeminābimur
vōs congeminābiminī
eī / eae / ea congeminābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego congeminer
tū congeminēris
is / ea / id congeminētur
nōs congeminēmur
vōs congeminēminī
eī / eae / ea congeminentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego congeminārer
tū congeminārēris
is / ea / id congeminārētur
nōs congeminārēmur
vōs congeminārēminī
eī / eae / ea congeminārentur
Imperātīvus praesēns
tū congemināre
vōs congemināminī
Imperātīvus futūrum
tū congeminātor
is / ea / id congeminātor
eī / eae / ea congeminantor
Īnfīnītīvus praesēns
— congeminārī
Īnfīnītīvus perfectum
— congeminātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— congeminātum īrī
Participium perfectum
— congeminātus
Participium futūrum
— congeminandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary