HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← confringo — definition

Conjugation of confringo

Regular CEFR B2
[kõːˈfrɪŋ.ɡoː]

to break into pieces Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego cōnfringō
tū cōnfringis
is / ea / id cōnfringit
nōs cōnfringimus
vōs cōnfringitis
eī / eae / ea cōnfringunt
Indicātīvus imperfectum
ego cōnfringēbam
tū cōnfringēbās
is / ea / id cōnfringēbat
nōs cōnfringēbāmus
vōs cōnfringēbātis
eī / eae / ea cōnfringēbant
Indicātīvus futūrum
ego cōnfringam
tū cōnfringēs
is / ea / id cōnfringet
nōs cōnfringēmus
vōs cōnfringētis
eī / eae / ea cōnfringent
Indicātīvus perfectum
ego cōnfrēgī
tū cōnfrēgistī
is / ea / id cōnfrēgit
nōs cōnfrēgimus
vōs cōnfrēgistis
eī / eae / ea cōnfrēgērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego cōnfrēgeram
tū cōnfrēgerās
is / ea / id cōnfrēgerat
nōs cōnfrēgerāmus
vōs cōnfrēgerātis
eī / eae / ea cōnfrēgerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego cōnfrēgerō
tū cōnfrēgeris
is / ea / id cōnfrēgerit
nōs cōnfrēgerimus
vōs cōnfrēgeritis
eī / eae / ea cōnfrēgerint
Coniūnctīvus praesēns
ego cōnfringam
tū cōnfringās
is / ea / id cōnfringat
nōs cōnfringāmus
vōs cōnfringātis
eī / eae / ea cōnfringant
Coniūnctīvus imperfectum
ego cōnfringerem
tū cōnfringerēs
is / ea / id cōnfringeret
nōs cōnfringerēmus
vōs cōnfringerētis
eī / eae / ea cōnfringerent
Coniūnctīvus perfectum
ego cōnfrēgerim
tū cōnfrēgerīs
is / ea / id cōnfrēgerit
nōs cōnfrēgerīmus
vōs cōnfrēgerītis
eī / eae / ea cōnfrēgerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego cōnfrēgissem
tū cōnfrēgissēs
is / ea / id cōnfrēgisset
nōs cōnfrēgissēmus
vōs cōnfrēgissētis
eī / eae / ea cōnfrēgissent
Imperātīvus praesēns
tū cōnfringe
vōs cōnfringite
Imperātīvus futūrum
tū cōnfringitō
is / ea / id cōnfringitō
vōs cōnfringitōte
eī / eae / ea cōnfringuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— cōnfringere
Īnfīnītīvus perfectum
— cōnfrēgisse
Īnfīnītīvus futūrum
— cōnfrāctūrum esse
Participium praesēns
— cōnfringēns
Participium futūrum
— cōnfrāctūrus
Gerundium (genitīvus)
— cōnfringendī
Gerundium (datīvus)
— cōnfringendō
Gerundium (accūsātīvus)
— cōnfringendum
Gerundium (ablātīvus)
— cōnfringendō
Supīnum (accūsātīvus)
— cōnfrāctum
Supīnum (ablātīvus)
— cōnfrāctū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego cōnfringor
tū cōnfringeris
is / ea / id cōnfringitur
nōs cōnfringimur
vōs cōnfringiminī
eī / eae / ea cōnfringuntur
Indicātīvus imperfectum
ego cōnfringēbar
tū cōnfringēbāris
is / ea / id cōnfringēbātur
nōs cōnfringēbāmur
vōs cōnfringēbāminī
eī / eae / ea cōnfringēbantur
Indicātīvus futūrum
ego cōnfringar
tū cōnfringēris
is / ea / id cōnfringētur
nōs cōnfringēmur
vōs cōnfringēminī
eī / eae / ea cōnfringentur
Coniūnctīvus praesēns
ego cōnfringar
tū cōnfringāris
is / ea / id cōnfringātur
nōs cōnfringāmur
vōs cōnfringāminī
eī / eae / ea cōnfringantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego cōnfringerer
tū cōnfringerēris
is / ea / id cōnfringerētur
nōs cōnfringerēmur
vōs cōnfringerēminī
eī / eae / ea cōnfringerentur
Imperātīvus praesēns
tū cōnfringere
vōs cōnfringiminī
Imperātīvus futūrum
tū cōnfringitor
is / ea / id cōnfringitor
eī / eae / ea cōnfringuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— cōnfringī
Īnfīnītīvus perfectum
— cōnfrāctum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— cōnfrāctum īrī
Participium perfectum
— cōnfrāctus
Participium futūrum
— cōnfringendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary