HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← conforto — definición

Conjugation of conforto

Regular CEFR B2
/[kõːˈfɔr.toː]/

to make stronger, strengthen Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego cōnfortō
cōnfortās
is / ea / id cōnfortat
nōs cōnfortāmus
vōs cōnfortātis
eī / eae / ea cōnfortant
Indicātīvus imperfectum
ego cōnfortābam
cōnfortābās
is / ea / id cōnfortābat
nōs cōnfortābāmus
vōs cōnfortābātis
eī / eae / ea cōnfortābant
Indicātīvus futūrum
ego cōnfortābō
cōnfortābis
is / ea / id cōnfortābit
nōs cōnfortābimus
vōs cōnfortābitis
eī / eae / ea cōnfortābunt
Indicātīvus perfectum
ego cōnfortāvī
cōnfortāvistī
is / ea / id cōnfortāvit
nōs cōnfortāvimus
vōs cōnfortāvistis
eī / eae / ea cōnfortāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego cōnfortāveram
cōnfortāverās
is / ea / id cōnfortāverat
nōs cōnfortāverāmus
vōs cōnfortāverātis
eī / eae / ea cōnfortāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego cōnfortāverō
cōnfortāveris
is / ea / id cōnfortāverit
nōs cōnfortāverimus
vōs cōnfortāveritis
eī / eae / ea cōnfortāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego cōnfortem
cōnfortēs
is / ea / id cōnfortet
nōs cōnfortēmus
vōs cōnfortētis
eī / eae / ea cōnfortent
Coniūnctīvus imperfectum
ego cōnfortārem
cōnfortārēs
is / ea / id cōnfortāret
nōs cōnfortārēmus
vōs cōnfortārētis
eī / eae / ea cōnfortārent
Coniūnctīvus perfectum
ego cōnfortāverim
cōnfortāverīs
is / ea / id cōnfortāverit
nōs cōnfortāverīmus
vōs cōnfortāverītis
eī / eae / ea cōnfortāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego cōnfortāvissem
cōnfortāvissēs
is / ea / id cōnfortāvisset
nōs cōnfortāvissēmus
vōs cōnfortāvissētis
eī / eae / ea cōnfortāvissent
Imperātīvus praesēns
cōnfortā
vōs cōnfortāte
Imperātīvus futūrum
cōnfortātō
is / ea / id cōnfortātō
vōs cōnfortātōte
eī / eae / ea cōnfortantō
Īnfīnītīvus praesēns
cōnfortāre
Īnfīnītīvus perfectum
cōnfortāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
cōnfortātūrum esse
Participium praesēns
cōnfortāns
Participium futūrum
cōnfortātūrus
Gerundium (genitīvus)
cōnfortandī
Gerundium (datīvus)
cōnfortandō
Gerundium (accūsātīvus)
cōnfortandum
Gerundium (ablātīvus)
cōnfortandō
Supīnum (accūsātīvus)
cōnfortātum
Supīnum (ablātīvus)
cōnfortātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego cōnfortor
cōnfortāris
is / ea / id cōnfortātur
nōs cōnfortāmur
vōs cōnfortāminī
eī / eae / ea cōnfortantur
Indicātīvus imperfectum
ego cōnfortābar
cōnfortābāris
is / ea / id cōnfortābātur
nōs cōnfortābāmur
vōs cōnfortābāminī
eī / eae / ea cōnfortābantur
Indicātīvus futūrum
ego cōnfortābor
cōnfortāberis
is / ea / id cōnfortābitur
nōs cōnfortābimur
vōs cōnfortābiminī
eī / eae / ea cōnfortābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego cōnforter
cōnfortēris
is / ea / id cōnfortētur
nōs cōnfortēmur
vōs cōnfortēminī
eī / eae / ea cōnfortentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego cōnfortārer
cōnfortārēris
is / ea / id cōnfortārētur
nōs cōnfortārēmur
vōs cōnfortārēminī
eī / eae / ea cōnfortārentur
Imperātīvus praesēns
cōnfortāre
vōs cōnfortāminī
Imperātīvus futūrum
cōnfortātor
is / ea / id cōnfortātor
eī / eae / ea cōnfortantor
Īnfīnītīvus praesēns
cōnfortārī
Īnfīnītīvus perfectum
cōnfortātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
cōnfortātum īrī
Participium perfectum
cōnfortātus
Participium futūrum
cōnfortandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary