HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← conficio — definition

Conjugation of conficio

Regular CEFR B2
[kõːˈfɪ.ki.oː]

to prepare, accomplish, complete, execute; settle, close a bargain; traverse Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego cōnficiō
tū cōnficis
is / ea / id cōnficit
nōs cōnficimus
vōs cōnficitis
eī / eae / ea cōnficiunt
Indicātīvus imperfectum
ego cōnficiēbam
tū cōnficiēbās
is / ea / id cōnficiēbat
nōs cōnficiēbāmus
vōs cōnficiēbātis
eī / eae / ea cōnficiēbant
Indicātīvus futūrum
ego cōnficiam
tū cōnficiēs
is / ea / id cōnficiet
nōs cōnficiēmus
vōs cōnficiētis
eī / eae / ea cōnficient
Indicātīvus perfectum
ego cōnfēcī
tū cōnfēcistī
is / ea / id cōnfēcit
nōs cōnfēcimus
vōs cōnfēcistis
eī / eae / ea cōnfēcērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego cōnfēceram
tū cōnfēcerās
is / ea / id cōnfēcerat
nōs cōnfēcerāmus
vōs cōnfēcerātis
eī / eae / ea cōnfēcerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego cōnfēcerō
tū cōnfēceris
is / ea / id cōnfēcerit
nōs cōnfēcerimus
vōs cōnfēceritis
eī / eae / ea cōnfēcerint
Coniūnctīvus praesēns
ego cōnficiam
tū cōnficiās
is / ea / id cōnficiat
nōs cōnficiāmus
vōs cōnficiātis
eī / eae / ea cōnficiant
Coniūnctīvus imperfectum
ego cōnficerem
tū cōnficerēs
is / ea / id cōnficeret
nōs cōnficerēmus
vōs cōnficerētis
eī / eae / ea cōnficerent
Coniūnctīvus perfectum
ego cōnfēcerim
tū cōnfēcerīs
is / ea / id cōnfēcerit
nōs cōnfēcerīmus
vōs cōnfēcerītis
eī / eae / ea cōnfēcerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego cōnfēcissem
tū cōnfēcissēs
is / ea / id cōnfēcisset
nōs cōnfēcissēmus
vōs cōnfēcissētis
eī / eae / ea cōnfēcissent
Imperātīvus praesēns
tū cōnfice
vōs cōnficite
Imperātīvus futūrum
tū cōnficitō
is / ea / id cōnficitō
vōs cōnficitōte
eī / eae / ea cōnficiuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— cōnficere
Īnfīnītīvus perfectum
— cōnfēcisse
Īnfīnītīvus futūrum
— cōnfectūrum esse
Participium praesēns
— cōnficiēns
Participium futūrum
— cōnfectūrus
Gerundium (genitīvus)
— cōnficiendī
Gerundium (datīvus)
— cōnficiendō
Gerundium (accūsātīvus)
— cōnficiendum
Gerundium (ablātīvus)
— cōnficiendō
Supīnum (accūsātīvus)
— cōnfectum
Supīnum (ablātīvus)
— cōnfectū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego cōnficior
tū cōnficeris
is / ea / id cōnficitur
nōs cōnficimur
vōs cōnficiminī
eī / eae / ea cōnficiuntur
Indicātīvus imperfectum
ego cōnficiēbar
tū cōnficiēbāris
is / ea / id cōnficiēbātur
nōs cōnficiēbāmur
vōs cōnficiēbāminī
eī / eae / ea cōnficiēbantur
Indicātīvus futūrum
ego cōnficiar
tū cōnficiēris
is / ea / id cōnficiētur
nōs cōnficiēmur
vōs cōnficiēminī
eī / eae / ea cōnficientur
Coniūnctīvus praesēns
ego cōnficiar
tū cōnficiāris
is / ea / id cōnficiātur
nōs cōnficiāmur
vōs cōnficiāminī
eī / eae / ea cōnficiantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego cōnficerer
tū cōnficerēris
is / ea / id cōnficerētur
nōs cōnficerēmur
vōs cōnficerēminī
eī / eae / ea cōnficerentur
Imperātīvus praesēns
tū cōnficere
vōs cōnficiminī
Imperātīvus futūrum
tū cōnficitor
is / ea / id cōnficitor
eī / eae / ea cōnficiuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— cōnficī
Īnfīnītīvus perfectum
— cōnfectum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— cōnfectum īrī
Participium perfectum
— cōnfectus
Participium futūrum
— cōnficiendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary