HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← conficio — definición

Conjugation of conficio

Regular CEFR B2
/[kõːˈfɪ.ki.oː]/

to prepare, accomplish, complete, execute; settle, close a bargain; traverse Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego cōnficiō
cōnficis
is / ea / id cōnficit
nōs cōnficimus
vōs cōnficitis
eī / eae / ea cōnficiunt
Indicātīvus imperfectum
ego cōnficiēbam
cōnficiēbās
is / ea / id cōnficiēbat
nōs cōnficiēbāmus
vōs cōnficiēbātis
eī / eae / ea cōnficiēbant
Indicātīvus futūrum
ego cōnficiam
cōnficiēs
is / ea / id cōnficiet
nōs cōnficiēmus
vōs cōnficiētis
eī / eae / ea cōnficient
Indicātīvus perfectum
ego cōnfēcī
cōnfēcistī
is / ea / id cōnfēcit
nōs cōnfēcimus
vōs cōnfēcistis
eī / eae / ea cōnfēcērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego cōnfēceram
cōnfēcerās
is / ea / id cōnfēcerat
nōs cōnfēcerāmus
vōs cōnfēcerātis
eī / eae / ea cōnfēcerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego cōnfēcerō
cōnfēceris
is / ea / id cōnfēcerit
nōs cōnfēcerimus
vōs cōnfēceritis
eī / eae / ea cōnfēcerint
Coniūnctīvus praesēns
ego cōnficiam
cōnficiās
is / ea / id cōnficiat
nōs cōnficiāmus
vōs cōnficiātis
eī / eae / ea cōnficiant
Coniūnctīvus imperfectum
ego cōnficerem
cōnficerēs
is / ea / id cōnficeret
nōs cōnficerēmus
vōs cōnficerētis
eī / eae / ea cōnficerent
Coniūnctīvus perfectum
ego cōnfēcerim
cōnfēcerīs
is / ea / id cōnfēcerit
nōs cōnfēcerīmus
vōs cōnfēcerītis
eī / eae / ea cōnfēcerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego cōnfēcissem
cōnfēcissēs
is / ea / id cōnfēcisset
nōs cōnfēcissēmus
vōs cōnfēcissētis
eī / eae / ea cōnfēcissent
Imperātīvus praesēns
cōnfice
vōs cōnficite
Imperātīvus futūrum
cōnficitō
is / ea / id cōnficitō
vōs cōnficitōte
eī / eae / ea cōnficiuntō
Īnfīnītīvus praesēns
cōnficere
Īnfīnītīvus perfectum
cōnfēcisse
Īnfīnītīvus futūrum
cōnfectūrum esse
Participium praesēns
cōnficiēns
Participium futūrum
cōnfectūrus
Gerundium (genitīvus)
cōnficiendī
Gerundium (datīvus)
cōnficiendō
Gerundium (accūsātīvus)
cōnficiendum
Gerundium (ablātīvus)
cōnficiendō
Supīnum (accūsātīvus)
cōnfectum
Supīnum (ablātīvus)
cōnfectū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego cōnficior
cōnficeris
is / ea / id cōnficitur
nōs cōnficimur
vōs cōnficiminī
eī / eae / ea cōnficiuntur
Indicātīvus imperfectum
ego cōnficiēbar
cōnficiēbāris
is / ea / id cōnficiēbātur
nōs cōnficiēbāmur
vōs cōnficiēbāminī
eī / eae / ea cōnficiēbantur
Indicātīvus futūrum
ego cōnficiar
cōnficiēris
is / ea / id cōnficiētur
nōs cōnficiēmur
vōs cōnficiēminī
eī / eae / ea cōnficientur
Coniūnctīvus praesēns
ego cōnficiar
cōnficiāris
is / ea / id cōnficiātur
nōs cōnficiāmur
vōs cōnficiāminī
eī / eae / ea cōnficiantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego cōnficerer
cōnficerēris
is / ea / id cōnficerētur
nōs cōnficerēmur
vōs cōnficerēminī
eī / eae / ea cōnficerentur
Imperātīvus praesēns
cōnficere
vōs cōnficiminī
Imperātīvus futūrum
cōnficitor
is / ea / id cōnficitor
eī / eae / ea cōnficiuntor
Īnfīnītīvus praesēns
cōnficī
Īnfīnītīvus perfectum
cōnfectum esse
Īnfīnītīvus futūrum
cōnfectum īrī
Participium perfectum
cōnfectus
Participium futūrum
cōnficiendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary