HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← confero — definition

Conjugation of confero

Regular CEFR B1
[ˈkõː.fɛ.roː]

to bring or place together or near, set in opposition, oppose, match; bring into hostile contact Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego cōnferō
tū cōnfers
is / ea / id cōnfert
nōs cōnferimus
vōs cōnfertis
eī / eae / ea cōnferunt
Indicātīvus imperfectum
ego cōnferēbam
tū cōnferēbās
is / ea / id cōnferēbat
nōs cōnferēbāmus
vōs cōnferēbātis
eī / eae / ea cōnferēbant
Indicātīvus futūrum
ego cōnferam
tū cōnferēs
is / ea / id cōnferet
nōs cōnferēmus
vōs cōnferētis
eī / eae / ea cōnferent
Indicātīvus perfectum
ego contulī
tū contulistī
is / ea / id contulit
nōs contulimus
vōs contulistis
eī / eae / ea contulērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego contuleram
tū contulerās
is / ea / id contulerat
nōs contulerāmus
vōs contulerātis
eī / eae / ea contulerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego contulerō
tū contuleris
is / ea / id contulerit
nōs contulerimus
vōs contuleritis
eī / eae / ea contulerint
Coniūnctīvus praesēns
ego cōnferam
tū cōnferās
is / ea / id cōnferat
nōs cōnferāmus
vōs cōnferātis
eī / eae / ea cōnferant
Coniūnctīvus imperfectum
ego cōnferrem
tū cōnferrēs
is / ea / id cōnferret
nōs cōnferrēmus
vōs cōnferrētis
eī / eae / ea cōnferrent
Coniūnctīvus perfectum
ego contulerim
tū contulerīs
is / ea / id contulerit
nōs contulerīmus
vōs contulerītis
eī / eae / ea contulerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego contulissem
tū contulissēs
is / ea / id contulisset
nōs contulissēmus
vōs contulissētis
eī / eae / ea contulissent
Imperātīvus praesēns
tū cōnfer
vōs cōnferte
Imperātīvus futūrum
tū cōnfertō
is / ea / id cōnfertō
vōs cōnfertōte
eī / eae / ea cōnferuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— cōnferre
Īnfīnītīvus perfectum
— contulisse
Īnfīnītīvus futūrum
— collātūrum esse
Participium praesēns
— cōnferēns
Participium futūrum
— collātūrus
Gerundium (genitīvus)
— cōnferendī
Gerundium (datīvus)
— cōnferendō
Gerundium (accūsātīvus)
— cōnferendum
Gerundium (ablātīvus)
— cōnferendō
Supīnum (accūsātīvus)
— collātum
Supīnum (ablātīvus)
— collātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego cōnferor
tū cōnferris
is / ea / id cōnfertur
nōs cōnferimur
vōs cōnferiminī
eī / eae / ea cōnferuntur
Indicātīvus imperfectum
ego cōnferēbar
tū cōnferēbāris
is / ea / id cōnferēbātur
nōs cōnferēbāmur
vōs cōnferēbāminī
eī / eae / ea cōnferēbantur
Indicātīvus futūrum
ego cōnferar
tū cōnferēris
is / ea / id cōnferētur
nōs cōnferēmur
vōs cōnferēminī
eī / eae / ea cōnferentur
Coniūnctīvus praesēns
ego cōnferar
tū cōnferāris
is / ea / id cōnferātur
nōs cōnferāmur
vōs cōnferāminī
eī / eae / ea cōnferantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego cōnferrer
tū cōnferrēris
is / ea / id cōnferrētur
nōs cōnferrēmur
vōs cōnferrēminī
eī / eae / ea cōnferrentur
Imperātīvus praesēns
tū cōnferre
vōs cōnferiminī
Imperātīvus futūrum
tū cōnfertor
is / ea / id cōnfertor
eī / eae / ea cōnferuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— cōnferrī
Īnfīnītīvus perfectum
— collātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— collātum īrī
Participium perfectum
— collātus
Participium futūrum
— cōnferendus

Practice in context

Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary