HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← confarreo — definition

Conjugation of confarreo

Regular CEFR B2
[kõːˈfar.re.oː]

to marry by confarreation Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego cōnfarreō
tū cōnfarreās
is / ea / id cōnfarreat
nōs cōnfarreāmus
vōs cōnfarreātis
eī / eae / ea cōnfarreant
Indicātīvus imperfectum
ego cōnfarreābam
tū cōnfarreābās
is / ea / id cōnfarreābat
nōs cōnfarreābāmus
vōs cōnfarreābātis
eī / eae / ea cōnfarreābant
Indicātīvus futūrum
ego cōnfarreābō
tū cōnfarreābis
is / ea / id cōnfarreābit
nōs cōnfarreābimus
vōs cōnfarreābitis
eī / eae / ea cōnfarreābunt
Coniūnctīvus praesēns
ego cōnfarreem
tū cōnfarreēs
is / ea / id cōnfarreet
nōs cōnfarreēmus
vōs cōnfarreētis
eī / eae / ea cōnfarreent
Coniūnctīvus imperfectum
ego cōnfarreārem
tū cōnfarreārēs
is / ea / id cōnfarreāret
nōs cōnfarreārēmus
vōs cōnfarreārētis
eī / eae / ea cōnfarreārent
Imperātīvus praesēns
tū cōnfarreā
vōs cōnfarreāte
Imperātīvus futūrum
tū cōnfarreātō
is / ea / id cōnfarreātō
vōs cōnfarreātōte
eī / eae / ea cōnfarreantō
Īnfīnītīvus praesēns
— cōnfarreāre
Īnfīnītīvus perfectum
— cōnfarreātūrum fuisse
Īnfīnītīvus futūrum
— cōnfarreātūrum esse
Participium praesēns
— cōnfarreāns
Participium futūrum
— cōnfarreātūrus
Gerundium (genitīvus)
— cōnfarreandī
Gerundium (datīvus)
— cōnfarreandō
Gerundium (accūsātīvus)
— cōnfarreandum
Gerundium (ablātīvus)
— cōnfarreandō
Supīnum (accūsātīvus)
— cōnfarreātum
Supīnum (ablātīvus)
— cōnfarreātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego cōnfarreor
tū cōnfarreāris
is / ea / id cōnfarreātur
nōs cōnfarreāmur
vōs cōnfarreāminī
eī / eae / ea cōnfarreantur
Indicātīvus imperfectum
ego cōnfarreābar
tū cōnfarreābāris
is / ea / id cōnfarreābātur
nōs cōnfarreābāmur
vōs cōnfarreābāminī
eī / eae / ea cōnfarreābantur
Indicātīvus futūrum
ego cōnfarreābor
tū cōnfarreāberis
is / ea / id cōnfarreābitur
nōs cōnfarreābimur
vōs cōnfarreābiminī
eī / eae / ea cōnfarreābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego cōnfarreer
tū cōnfarreēris
is / ea / id cōnfarreētur
nōs cōnfarreēmur
vōs cōnfarreēminī
eī / eae / ea cōnfarreentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego cōnfarreārer
tū cōnfarreārēris
is / ea / id cōnfarreārētur
nōs cōnfarreārēmur
vōs cōnfarreārēminī
eī / eae / ea cōnfarreārentur
Imperātīvus praesēns
tū cōnfarreāre
vōs cōnfarreāminī
Imperātīvus futūrum
tū cōnfarreātor
is / ea / id cōnfarreātor
eī / eae / ea cōnfarreantor
Īnfīnītīvus praesēns
— cōnfarreārī
Īnfīnītīvus perfectum
— cōnfarreātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— cōnfarreātum īrī
Participium perfectum
— cōnfarreātus
Participium futūrum
— cōnfarreandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary