HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← condulco — definición

Conjugation of condulco

Regular CEFR B2
/[kɔnˈdʊɫ.koː]/

to sweeten Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego condulcō
condulcās
is / ea / id condulcat
nōs condulcāmus
vōs condulcātis
eī / eae / ea condulcant
Indicātīvus imperfectum
ego condulcābam
condulcābās
is / ea / id condulcābat
nōs condulcābāmus
vōs condulcābātis
eī / eae / ea condulcābant
Indicātīvus futūrum
ego condulcābō
condulcābis
is / ea / id condulcābit
nōs condulcābimus
vōs condulcābitis
eī / eae / ea condulcābunt
Indicātīvus perfectum
ego condulcāvī
condulcāvistī
is / ea / id condulcāvit
nōs condulcāvimus
vōs condulcāvistis
eī / eae / ea condulcāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego condulcāveram
condulcāverās
is / ea / id condulcāverat
nōs condulcāverāmus
vōs condulcāverātis
eī / eae / ea condulcāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego condulcāverō
condulcāveris
is / ea / id condulcāverit
nōs condulcāverimus
vōs condulcāveritis
eī / eae / ea condulcāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego condulcem
condulcēs
is / ea / id condulcet
nōs condulcēmus
vōs condulcētis
eī / eae / ea condulcent
Coniūnctīvus imperfectum
ego condulcārem
condulcārēs
is / ea / id condulcāret
nōs condulcārēmus
vōs condulcārētis
eī / eae / ea condulcārent
Coniūnctīvus perfectum
ego condulcāverim
condulcāverīs
is / ea / id condulcāverit
nōs condulcāverīmus
vōs condulcāverītis
eī / eae / ea condulcāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego condulcāvissem
condulcāvissēs
is / ea / id condulcāvisset
nōs condulcāvissēmus
vōs condulcāvissētis
eī / eae / ea condulcāvissent
Imperātīvus praesēns
condulcā
vōs condulcāte
Imperātīvus futūrum
condulcātō
is / ea / id condulcātō
vōs condulcātōte
eī / eae / ea condulcantō
Īnfīnītīvus praesēns
condulcāre
Īnfīnītīvus perfectum
condulcāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
condulcātūrum esse
Participium praesēns
condulcāns
Participium futūrum
condulcātūrus
Gerundium (genitīvus)
condulcandī
Gerundium (datīvus)
condulcandō
Gerundium (accūsātīvus)
condulcandum
Gerundium (ablātīvus)
condulcandō
Supīnum (accūsātīvus)
condulcātum
Supīnum (ablātīvus)
condulcātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego condulcor
condulcāris
is / ea / id condulcātur
nōs condulcāmur
vōs condulcāminī
eī / eae / ea condulcantur
Indicātīvus imperfectum
ego condulcābar
condulcābāris
is / ea / id condulcābātur
nōs condulcābāmur
vōs condulcābāminī
eī / eae / ea condulcābantur
Indicātīvus futūrum
ego condulcābor
condulcāberis
is / ea / id condulcābitur
nōs condulcābimur
vōs condulcābiminī
eī / eae / ea condulcābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego condulcer
condulcēris
is / ea / id condulcētur
nōs condulcēmur
vōs condulcēminī
eī / eae / ea condulcentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego condulcārer
condulcārēris
is / ea / id condulcārētur
nōs condulcārēmur
vōs condulcārēminī
eī / eae / ea condulcārentur
Imperātīvus praesēns
condulcāre
vōs condulcāminī
Imperātīvus futūrum
condulcātor
is / ea / id condulcātor
eī / eae / ea condulcantor
Īnfīnītīvus praesēns
condulcārī
Īnfīnītīvus perfectum
condulcātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
condulcātum īrī
Participium perfectum
condulcātus
Participium futūrum
condulcandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary