Conjugation of conduco
/[kɔnˈduː.koː]/to be conducive to, contribute to something by being useful, to be of use or profitable, serve Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | condūcō |
| tū | condūcis |
| is / ea / id | condūcit |
| nōs | condūcimus |
| vōs | condūcitis |
| eī / eae / ea | condūcunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | condūcēbam |
| tū | condūcēbās |
| is / ea / id | condūcēbat |
| nōs | condūcēbāmus |
| vōs | condūcēbātis |
| eī / eae / ea | condūcēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | condūcam |
| tū | condūcēs |
| is / ea / id | condūcet |
| nōs | condūcēmus |
| vōs | condūcētis |
| eī / eae / ea | condūcent |
Indicātīvus perfectum
| ego | condūxī |
| tū | condūxistī |
| is / ea / id | condūxit |
| nōs | condūximus |
| vōs | condūxistis |
| eī / eae / ea | condūxērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | condūxeram |
| tū | condūxerās |
| is / ea / id | condūxerat |
| nōs | condūxerāmus |
| vōs | condūxerātis |
| eī / eae / ea | condūxerant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | condūxerō |
| tū | condūxeris |
| is / ea / id | condūxerit |
| nōs | condūxerimus |
| vōs | condūxeritis |
| eī / eae / ea | condūxerint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | condūcam |
| tū | condūcās |
| is / ea / id | condūcat |
| nōs | condūcāmus |
| vōs | condūcātis |
| eī / eae / ea | condūcant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | condūcerem |
| tū | condūcerēs |
| is / ea / id | condūceret |
| nōs | condūcerēmus |
| vōs | condūcerētis |
| eī / eae / ea | condūcerent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | condūxerim |
| tū | condūxerīs |
| is / ea / id | condūxerit |
| nōs | condūxerīmus |
| vōs | condūxerītis |
| eī / eae / ea | condūxerint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | condūxissem |
| tū | condūxissēs |
| is / ea / id | condūxisset |
| nōs | condūxissēmus |
| vōs | condūxissētis |
| eī / eae / ea | condūxissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | condūc |
| vōs | condūcite |
Imperātīvus futūrum
| tū | condūcitō |
| is / ea / id | condūcitō |
| vōs | condūcitōte |
| eī / eae / ea | condūcuntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | condūcere |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | condūxisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | conductūrum esse |
Participium praesēns
| — | condūcēns |
Participium futūrum
| — | conductūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | condūcendī |
Gerundium (datīvus)
| — | condūcendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | condūcendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | condūcendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | conductum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | conductū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | condūcor |
| tū | condūceris |
| is / ea / id | condūcitur |
| nōs | condūcimur |
| vōs | condūciminī |
| eī / eae / ea | condūcuntur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | condūcēbar |
| tū | condūcēbāris |
| is / ea / id | condūcēbātur |
| nōs | condūcēbāmur |
| vōs | condūcēbāminī |
| eī / eae / ea | condūcēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | condūcar |
| tū | condūcēris |
| is / ea / id | condūcētur |
| nōs | condūcēmur |
| vōs | condūcēminī |
| eī / eae / ea | condūcentur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | condūcar |
| tū | condūcāris |
| is / ea / id | condūcātur |
| nōs | condūcāmur |
| vōs | condūcāminī |
| eī / eae / ea | condūcantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | condūcerer |
| tū | condūcerēris |
| is / ea / id | condūcerētur |
| nōs | condūcerēmur |
| vōs | condūcerēminī |
| eī / eae / ea | condūcerentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | condūcere |
| vōs | condūciminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | condūcitor |
| is / ea / id | condūcitor |
| eī / eae / ea | condūcuntor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | condūcī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | conductum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | conductum īrī |
Participium perfectum
| — | conductus |
Participium futūrum
| — | condūcendus |