HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← conduco — definition

Conjugation of conduco

Regular CEFR B1
[kɔnˈduː.koː]

to be conducive to, contribute to something by being useful, to be of use or profitable, serve Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego condūcō
tū condūcis
is / ea / id condūcit
nōs condūcimus
vōs condūcitis
eī / eae / ea condūcunt
Indicātīvus imperfectum
ego condūcēbam
tū condūcēbās
is / ea / id condūcēbat
nōs condūcēbāmus
vōs condūcēbātis
eī / eae / ea condūcēbant
Indicātīvus futūrum
ego condūcam
tū condūcēs
is / ea / id condūcet
nōs condūcēmus
vōs condūcētis
eī / eae / ea condūcent
Indicātīvus perfectum
ego condūxī
tū condūxistī
is / ea / id condūxit
nōs condūximus
vōs condūxistis
eī / eae / ea condūxērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego condūxeram
tū condūxerās
is / ea / id condūxerat
nōs condūxerāmus
vōs condūxerātis
eī / eae / ea condūxerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego condūxerō
tū condūxeris
is / ea / id condūxerit
nōs condūxerimus
vōs condūxeritis
eī / eae / ea condūxerint
Coniūnctīvus praesēns
ego condūcam
tū condūcās
is / ea / id condūcat
nōs condūcāmus
vōs condūcātis
eī / eae / ea condūcant
Coniūnctīvus imperfectum
ego condūcerem
tū condūcerēs
is / ea / id condūceret
nōs condūcerēmus
vōs condūcerētis
eī / eae / ea condūcerent
Coniūnctīvus perfectum
ego condūxerim
tū condūxerīs
is / ea / id condūxerit
nōs condūxerīmus
vōs condūxerītis
eī / eae / ea condūxerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego condūxissem
tū condūxissēs
is / ea / id condūxisset
nōs condūxissēmus
vōs condūxissētis
eī / eae / ea condūxissent
Imperātīvus praesēns
tū condūc
vōs condūcite
Imperātīvus futūrum
tū condūcitō
is / ea / id condūcitō
vōs condūcitōte
eī / eae / ea condūcuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— condūcere
Īnfīnītīvus perfectum
— condūxisse
Īnfīnītīvus futūrum
— conductūrum esse
Participium praesēns
— condūcēns
Participium futūrum
— conductūrus
Gerundium (genitīvus)
— condūcendī
Gerundium (datīvus)
— condūcendō
Gerundium (accūsātīvus)
— condūcendum
Gerundium (ablātīvus)
— condūcendō
Supīnum (accūsātīvus)
— conductum
Supīnum (ablātīvus)
— conductū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego condūcor
tū condūceris
is / ea / id condūcitur
nōs condūcimur
vōs condūciminī
eī / eae / ea condūcuntur
Indicātīvus imperfectum
ego condūcēbar
tū condūcēbāris
is / ea / id condūcēbātur
nōs condūcēbāmur
vōs condūcēbāminī
eī / eae / ea condūcēbantur
Indicātīvus futūrum
ego condūcar
tū condūcēris
is / ea / id condūcētur
nōs condūcēmur
vōs condūcēminī
eī / eae / ea condūcentur
Coniūnctīvus praesēns
ego condūcar
tū condūcāris
is / ea / id condūcātur
nōs condūcāmur
vōs condūcāminī
eī / eae / ea condūcantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego condūcerer
tū condūcerēris
is / ea / id condūcerētur
nōs condūcerēmur
vōs condūcerēminī
eī / eae / ea condūcerentur
Imperātīvus praesēns
tū condūcere
vōs condūciminī
Imperātīvus futūrum
tū condūcitor
is / ea / id condūcitor
eī / eae / ea condūcuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— condūcī
Īnfīnītīvus perfectum
— conductum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— conductum īrī
Participium perfectum
— conductus
Participium futūrum
— condūcendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary