Conjugation of condolesco
/[kɔn.dɔˈɫeːs.koː]/to (begin to) feel severe pain, suffer greatly, ache Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | condolēscō |
| tū | condolēscis |
| is / ea / id | condolēscit |
| nōs | condolēscimus |
| vōs | condolēscitis |
| eī / eae / ea | condolēscunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | condolēscēbam |
| tū | condolēscēbās |
| is / ea / id | condolēscēbat |
| nōs | condolēscēbāmus |
| vōs | condolēscēbātis |
| eī / eae / ea | condolēscēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | condolēscam |
| tū | condolēscēs |
| is / ea / id | condolēscet |
| nōs | condolēscēmus |
| vōs | condolēscētis |
| eī / eae / ea | condolēscent |
Indicātīvus perfectum
| ego | condoluī |
| tū | condoluistī |
| is / ea / id | condoluit |
| nōs | condoluimus |
| vōs | condoluistis |
| eī / eae / ea | condoluērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | condolueram |
| tū | condoluerās |
| is / ea / id | condoluerat |
| nōs | condoluerāmus |
| vōs | condoluerātis |
| eī / eae / ea | condoluerant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | condoluerō |
| tū | condolueris |
| is / ea / id | condoluerit |
| nōs | condoluerimus |
| vōs | condolueritis |
| eī / eae / ea | condoluerint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | condolēscam |
| tū | condolēscās |
| is / ea / id | condolēscat |
| nōs | condolēscāmus |
| vōs | condolēscātis |
| eī / eae / ea | condolēscant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | condolēscerem |
| tū | condolēscerēs |
| is / ea / id | condolēsceret |
| nōs | condolēscerēmus |
| vōs | condolēscerētis |
| eī / eae / ea | condolēscerent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | condoluerim |
| tū | condoluerīs |
| is / ea / id | condoluerit |
| nōs | condoluerīmus |
| vōs | condoluerītis |
| eī / eae / ea | condoluerint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | condoluissem |
| tū | condoluissēs |
| is / ea / id | condoluisset |
| nōs | condoluissēmus |
| vōs | condoluissētis |
| eī / eae / ea | condoluissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | condolēsce |
| vōs | condolēscite |
Imperātīvus futūrum
| tū | condolēscitō |
| is / ea / id | condolēscitō |
| vōs | condolēscitōte |
| eī / eae / ea | condolēscuntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | condolēscere |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | condoluisse |
Participium praesēns
| — | condolēscēns |
Gerundium (genitīvus)
| — | condolēscendī |
Gerundium (datīvus)
| — | condolēscendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | condolēscendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | condolēscendō |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | condolēscor |
| tū | condolēsceris |
| is / ea / id | condolēscitur |
| nōs | condolēscimur |
| vōs | condolēsciminī |
| eī / eae / ea | condolēscuntur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | condolēscēbar |
| tū | condolēscēbāris |
| is / ea / id | condolēscēbātur |
| nōs | condolēscēbāmur |
| vōs | condolēscēbāminī |
| eī / eae / ea | condolēscēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | condolēscar |
| tū | condolēscēris |
| is / ea / id | condolēscētur |
| nōs | condolēscēmur |
| vōs | condolēscēminī |
| eī / eae / ea | condolēscentur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | condolēscar |
| tū | condolēscāris |
| is / ea / id | condolēscātur |
| nōs | condolēscāmur |
| vōs | condolēscāminī |
| eī / eae / ea | condolēscantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | condolēscerer |
| tū | condolēscerēris |
| is / ea / id | condolēscerētur |
| nōs | condolēscerēmur |
| vōs | condolēscerēminī |
| eī / eae / ea | condolēscerentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | condolēscere |
| vōs | condolēsciminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | condolēscitor |
| is / ea / id | condolēscitor |
| eī / eae / ea | condolēscuntor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | condolēscī |
Participium futūrum
| — | condolēscendus |