HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← condoceo — definition

Conjugation of condoceo

Regular CEFR B2
[kɔnˈdɔ.ke.oː]

to train, instruct, exercise Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego condoceō
tū condocēs
is / ea / id condocet
nōs condocēmus
vōs condocētis
eī / eae / ea condocent
Indicātīvus imperfectum
ego condocēbam
tū condocēbās
is / ea / id condocēbat
nōs condocēbāmus
vōs condocēbātis
eī / eae / ea condocēbant
Indicātīvus futūrum
ego condocēbō
tū condocēbis
is / ea / id condocēbit
nōs condocēbimus
vōs condocēbitis
eī / eae / ea condocēbunt
Indicātīvus perfectum
ego condocuī
tū condocuistī
is / ea / id condocuit
nōs condocuimus
vōs condocuistis
eī / eae / ea condocuērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego condocueram
tū condocuerās
is / ea / id condocuerat
nōs condocuerāmus
vōs condocuerātis
eī / eae / ea condocuerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego condocuerō
tū condocueris
is / ea / id condocuerit
nōs condocuerimus
vōs condocueritis
eī / eae / ea condocuerint
Coniūnctīvus praesēns
ego condoceam
tū condoceās
is / ea / id condoceat
nōs condoceāmus
vōs condoceātis
eī / eae / ea condoceant
Coniūnctīvus imperfectum
ego condocērem
tū condocērēs
is / ea / id condocēret
nōs condocērēmus
vōs condocērētis
eī / eae / ea condocērent
Coniūnctīvus perfectum
ego condocuerim
tū condocuerīs
is / ea / id condocuerit
nōs condocuerīmus
vōs condocuerītis
eī / eae / ea condocuerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego condocuissem
tū condocuissēs
is / ea / id condocuisset
nōs condocuissēmus
vōs condocuissētis
eī / eae / ea condocuissent
Imperātīvus praesēns
tū condocē
vōs condocēte
Imperātīvus futūrum
tū condocētō
is / ea / id condocētō
vōs condocētōte
eī / eae / ea condocentō
Īnfīnītīvus praesēns
— condocēre
Īnfīnītīvus perfectum
— condocuisse
Īnfīnītīvus futūrum
— condoctūrum esse
Participium praesēns
— condocēns
Participium futūrum
— condoctūrus
Gerundium (genitīvus)
— condocendī
Gerundium (datīvus)
— condocendō
Gerundium (accūsātīvus)
— condocendum
Gerundium (ablātīvus)
— condocendō
Supīnum (accūsātīvus)
— condoctum
Supīnum (ablātīvus)
— condoctū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego condoceor
tū condocēris
is / ea / id condocētur
nōs condocēmur
vōs condocēminī
eī / eae / ea condocentur
Indicātīvus imperfectum
ego condocēbar
tū condocēbāris
is / ea / id condocēbātur
nōs condocēbāmur
vōs condocēbāminī
eī / eae / ea condocēbantur
Indicātīvus futūrum
ego condocēbor
tū condocēberis
is / ea / id condocēbitur
nōs condocēbimur
vōs condocēbiminī
eī / eae / ea condocēbuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego condocear
tū condoceāris
is / ea / id condoceātur
nōs condoceāmur
vōs condoceāminī
eī / eae / ea condoceantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego condocērer
tū condocērēris
is / ea / id condocērētur
nōs condocērēmur
vōs condocērēminī
eī / eae / ea condocērentur
Imperātīvus praesēns
tū condocēre
vōs condocēminī
Imperātīvus futūrum
tū condocētor
is / ea / id condocētor
eī / eae / ea condocentor
Īnfīnītīvus praesēns
— condocērī
Īnfīnītīvus perfectum
— condoctum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— condoctum īrī
Participium perfectum
— condoctus
Participium futūrum
— condocendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary