HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← concurro — definition

Conjugation of concurro

Regular CEFR B2
[kɔŋˈkʊr.roː]

to meet, clash, dash together, strike one another Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego concurrō
tū concurris
is / ea / id concurrit
nōs concurrimus
vōs concurritis
eī / eae / ea concurrunt
Indicātīvus imperfectum
ego concurrēbam
tū concurrēbās
is / ea / id concurrēbat
nōs concurrēbāmus
vōs concurrēbātis
eī / eae / ea concurrēbant
Indicātīvus futūrum
ego concurram
tū concurrēs
is / ea / id concurret
nōs concurrēmus
vōs concurrētis
eī / eae / ea concurrent
Indicātīvus perfectum
ego concurrī
tū concurristī
is / ea / id concurrit
nōs concurrimus
vōs concurristis
eī / eae / ea concurrērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego concurreram
tū concurrerās
is / ea / id concurrerat
nōs concurrerāmus
vōs concurrerātis
eī / eae / ea concurrerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego concurrerō
tū concurreris
is / ea / id concurrerit
nōs concurrerimus
vōs concurreritis
eī / eae / ea concurrerint
Coniūnctīvus praesēns
ego concurram
tū concurrās
is / ea / id concurrat
nōs concurrāmus
vōs concurrātis
eī / eae / ea concurrant
Coniūnctīvus imperfectum
ego concurrerem
tū concurrerēs
is / ea / id concurreret
nōs concurrerēmus
vōs concurrerētis
eī / eae / ea concurrerent
Coniūnctīvus perfectum
ego concurrerim
tū concurrerīs
is / ea / id concurrerit
nōs concurrerīmus
vōs concurrerītis
eī / eae / ea concurrerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego concurrissem
tū concurrissēs
is / ea / id concurrisset
nōs concurrissēmus
vōs concurrissētis
eī / eae / ea concurrissent
Imperātīvus praesēns
tū concurre
vōs concurrite
Imperātīvus futūrum
tū concurritō
is / ea / id concurritō
vōs concurritōte
eī / eae / ea concurruntō
Īnfīnītīvus praesēns
— concurrere
Īnfīnītīvus perfectum
— concurrisse
Īnfīnītīvus futūrum
— concursūrum esse
Participium praesēns
— concurrēns
Participium futūrum
— concursūrus
Gerundium (genitīvus)
— concurrendī
Gerundium (datīvus)
— concurrendō
Gerundium (accūsātīvus)
— concurrendum
Gerundium (ablātīvus)
— concurrendō
Supīnum (accūsātīvus)
— concursum
Supīnum (ablātīvus)
— concursū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego concurror
tū concurreris
is / ea / id concurritur
nōs concurrimur
vōs concurriminī
eī / eae / ea concurruntur
Indicātīvus imperfectum
ego concurrēbar
tū concurrēbāris
is / ea / id concurrēbātur
nōs concurrēbāmur
vōs concurrēbāminī
eī / eae / ea concurrēbantur
Indicātīvus futūrum
ego concurrar
tū concurrēris
is / ea / id concurrētur
nōs concurrēmur
vōs concurrēminī
eī / eae / ea concurrentur
Coniūnctīvus praesēns
ego concurrar
tū concurrāris
is / ea / id concurrātur
nōs concurrāmur
vōs concurrāminī
eī / eae / ea concurrantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego concurrerer
tū concurrerēris
is / ea / id concurrerētur
nōs concurrerēmur
vōs concurrerēminī
eī / eae / ea concurrerentur
Imperātīvus praesēns
tū concurrere
vōs concurriminī
Imperātīvus futūrum
tū concurritor
is / ea / id concurritor
eī / eae / ea concurruntor
Īnfīnītīvus praesēns
— concurrī
Īnfīnītīvus perfectum
— concursum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— concursum īrī
Participium perfectum
— concursus
Participium futūrum
— concurrendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary