HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← conculco — definición

Conjugation of conculco

Regular CEFR B2
/[kɔŋˈkʊɫ.koː]/

to despise or disregard Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego conculcō
conculcās
is / ea / id conculcat
nōs conculcāmus
vōs conculcātis
eī / eae / ea conculcant
Indicātīvus imperfectum
ego conculcābam
conculcābās
is / ea / id conculcābat
nōs conculcābāmus
vōs conculcābātis
eī / eae / ea conculcābant
Indicātīvus futūrum
ego conculcābō
conculcābis
is / ea / id conculcābit
nōs conculcābimus
vōs conculcābitis
eī / eae / ea conculcābunt
Indicātīvus perfectum
ego conculcāvī
conculcāvistī
is / ea / id conculcāvit
nōs conculcāvimus
vōs conculcāvistis
eī / eae / ea conculcāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego conculcāveram
conculcāverās
is / ea / id conculcāverat
nōs conculcāverāmus
vōs conculcāverātis
eī / eae / ea conculcāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego conculcāverō
conculcāveris
is / ea / id conculcāverit
nōs conculcāverimus
vōs conculcāveritis
eī / eae / ea conculcāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego conculcem
conculcēs
is / ea / id conculcet
nōs conculcēmus
vōs conculcētis
eī / eae / ea conculcent
Coniūnctīvus imperfectum
ego conculcārem
conculcārēs
is / ea / id conculcāret
nōs conculcārēmus
vōs conculcārētis
eī / eae / ea conculcārent
Coniūnctīvus perfectum
ego conculcāverim
conculcāverīs
is / ea / id conculcāverit
nōs conculcāverīmus
vōs conculcāverītis
eī / eae / ea conculcāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego conculcāvissem
conculcāvissēs
is / ea / id conculcāvisset
nōs conculcāvissēmus
vōs conculcāvissētis
eī / eae / ea conculcāvissent
Imperātīvus praesēns
conculcā
vōs conculcāte
Imperātīvus futūrum
conculcātō
is / ea / id conculcātō
vōs conculcātōte
eī / eae / ea conculcantō
Īnfīnītīvus praesēns
conculcāre
Īnfīnītīvus perfectum
conculcāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
conculcātūrum esse
Participium praesēns
conculcāns
Participium futūrum
conculcātūrus
Gerundium (genitīvus)
conculcandī
Gerundium (datīvus)
conculcandō
Gerundium (accūsātīvus)
conculcandum
Gerundium (ablātīvus)
conculcandō
Supīnum (accūsātīvus)
conculcātum
Supīnum (ablātīvus)
conculcātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego conculcor
conculcāris
is / ea / id conculcātur
nōs conculcāmur
vōs conculcāminī
eī / eae / ea conculcantur
Indicātīvus imperfectum
ego conculcābar
conculcābāris
is / ea / id conculcābātur
nōs conculcābāmur
vōs conculcābāminī
eī / eae / ea conculcābantur
Indicātīvus futūrum
ego conculcābor
conculcāberis
is / ea / id conculcābitur
nōs conculcābimur
vōs conculcābiminī
eī / eae / ea conculcābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego conculcer
conculcēris
is / ea / id conculcētur
nōs conculcēmur
vōs conculcēminī
eī / eae / ea conculcentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego conculcārer
conculcārēris
is / ea / id conculcārētur
nōs conculcārēmur
vōs conculcārēminī
eī / eae / ea conculcārentur
Imperātīvus praesēns
conculcāre
vōs conculcāminī
Imperātīvus futūrum
conculcātor
is / ea / id conculcātor
eī / eae / ea conculcantor
Īnfīnītīvus praesēns
conculcārī
Īnfīnītīvus perfectum
conculcātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
conculcātum īrī
Participium perfectum
conculcātus
Participium futūrum
conculcandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary