HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← conculco — definition

Conjugation of conculco

Regular CEFR B2
[kɔŋˈkʊɫ.koː]

to despise or disregard Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego conculcō
tū conculcās
is / ea / id conculcat
nōs conculcāmus
vōs conculcātis
eī / eae / ea conculcant
Indicātīvus imperfectum
ego conculcābam
tū conculcābās
is / ea / id conculcābat
nōs conculcābāmus
vōs conculcābātis
eī / eae / ea conculcābant
Indicātīvus futūrum
ego conculcābō
tū conculcābis
is / ea / id conculcābit
nōs conculcābimus
vōs conculcābitis
eī / eae / ea conculcābunt
Indicātīvus perfectum
ego conculcāvī
tū conculcāvistī
is / ea / id conculcāvit
nōs conculcāvimus
vōs conculcāvistis
eī / eae / ea conculcāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego conculcāveram
tū conculcāverās
is / ea / id conculcāverat
nōs conculcāverāmus
vōs conculcāverātis
eī / eae / ea conculcāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego conculcāverō
tū conculcāveris
is / ea / id conculcāverit
nōs conculcāverimus
vōs conculcāveritis
eī / eae / ea conculcāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego conculcem
tū conculcēs
is / ea / id conculcet
nōs conculcēmus
vōs conculcētis
eī / eae / ea conculcent
Coniūnctīvus imperfectum
ego conculcārem
tū conculcārēs
is / ea / id conculcāret
nōs conculcārēmus
vōs conculcārētis
eī / eae / ea conculcārent
Coniūnctīvus perfectum
ego conculcāverim
tū conculcāverīs
is / ea / id conculcāverit
nōs conculcāverīmus
vōs conculcāverītis
eī / eae / ea conculcāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego conculcāvissem
tū conculcāvissēs
is / ea / id conculcāvisset
nōs conculcāvissēmus
vōs conculcāvissētis
eī / eae / ea conculcāvissent
Imperātīvus praesēns
tū conculcā
vōs conculcāte
Imperātīvus futūrum
tū conculcātō
is / ea / id conculcātō
vōs conculcātōte
eī / eae / ea conculcantō
Īnfīnītīvus praesēns
— conculcāre
Īnfīnītīvus perfectum
— conculcāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— conculcātūrum esse
Participium praesēns
— conculcāns
Participium futūrum
— conculcātūrus
Gerundium (genitīvus)
— conculcandī
Gerundium (datīvus)
— conculcandō
Gerundium (accūsātīvus)
— conculcandum
Gerundium (ablātīvus)
— conculcandō
Supīnum (accūsātīvus)
— conculcātum
Supīnum (ablātīvus)
— conculcātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego conculcor
tū conculcāris
is / ea / id conculcātur
nōs conculcāmur
vōs conculcāminī
eī / eae / ea conculcantur
Indicātīvus imperfectum
ego conculcābar
tū conculcābāris
is / ea / id conculcābātur
nōs conculcābāmur
vōs conculcābāminī
eī / eae / ea conculcābantur
Indicātīvus futūrum
ego conculcābor
tū conculcāberis
is / ea / id conculcābitur
nōs conculcābimur
vōs conculcābiminī
eī / eae / ea conculcābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego conculcer
tū conculcēris
is / ea / id conculcētur
nōs conculcēmur
vōs conculcēminī
eī / eae / ea conculcentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego conculcārer
tū conculcārēris
is / ea / id conculcārētur
nōs conculcārēmur
vōs conculcārēminī
eī / eae / ea conculcārentur
Imperātīvus praesēns
tū conculcāre
vōs conculcāminī
Imperātīvus futūrum
tū conculcātor
is / ea / id conculcātor
eī / eae / ea conculcantor
Īnfīnītīvus praesēns
— conculcārī
Īnfīnītīvus perfectum
— conculcātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— conculcātum īrī
Participium perfectum
— conculcātus
Participium futūrum
— conculcandus

Practice in context

Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary