HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← concubo — definition

Conjugation of concubo

Regular CEFR B1
[ˈkɔŋ.ku.bo]

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego concubō
tū concubās
is / ea / id concubat
nōs concubāmus
vōs concubātis
eī / eae / ea concubant
Indicātīvus imperfectum
ego concubābam
tū concubābās
is / ea / id concubābat
nōs concubābāmus
vōs concubābātis
eī / eae / ea concubābant
Indicātīvus futūrum
ego concubābō
tū concubābis
is / ea / id concubābit
nōs concubābimus
vōs concubābitis
eī / eae / ea concubābunt
Indicātīvus perfectum
ego concubuī
tū concubuistī
is / ea / id concubuit
nōs concubuimus
vōs concubuistis
eī / eae / ea concubuērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego concubueram
tū concubuerās
is / ea / id concubuerat
nōs concubuerāmus
vōs concubuerātis
eī / eae / ea concubuerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego concubuerō
tū concubueris
is / ea / id concubuerit
nōs concubuerimus
vōs concubueritis
eī / eae / ea concubuerint
Coniūnctīvus praesēns
ego concubem
tū concubēs
is / ea / id concubet
nōs concubēmus
vōs concubētis
eī / eae / ea concubent
Coniūnctīvus imperfectum
ego concubārem
tū concubārēs
is / ea / id concubāret
nōs concubārēmus
vōs concubārētis
eī / eae / ea concubārent
Coniūnctīvus perfectum
ego concubuerim
tū concubuerīs
is / ea / id concubuerit
nōs concubuerīmus
vōs concubuerītis
eī / eae / ea concubuerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego concubuissem
tū concubuissēs
is / ea / id concubuisset
nōs concubuissēmus
vōs concubuissētis
eī / eae / ea concubuissent
Imperātīvus praesēns
tū concubā
vōs concubāte
Imperātīvus futūrum
tū concubātō
is / ea / id concubātō
vōs concubātōte
eī / eae / ea concubantō
Īnfīnītīvus praesēns
— concubāre
Īnfīnītīvus perfectum
— concubuisse
Īnfīnītīvus futūrum
— concubitūrum esse
Participium praesēns
— concubāns
Participium futūrum
— concubitūrus
Gerundium (genitīvus)
— concubandī
Gerundium (datīvus)
— concubandō
Gerundium (accūsātīvus)
— concubandum
Gerundium (ablātīvus)
— concubandō
Supīnum (accūsātīvus)
— concubitum
Supīnum (ablātīvus)
— concubitū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
is / ea / id concubātur
Indicātīvus imperfectum
is / ea / id concubābātur
Indicātīvus futūrum
is / ea / id concubābitur
Coniūnctīvus praesēns
is / ea / id concubētur
Coniūnctīvus imperfectum
is / ea / id concubārētur
Imperātīvus futūrum
is / ea / id concubātor
Īnfīnītīvus praesēns
— concubārī
Īnfīnītīvus perfectum
— concubitum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— concubitum īrī
Participium perfectum
— concubitum
Participium futūrum
— concubandum
Indicātīvus perfectum
is / ea / id concubitum est
Indicātīvus plūsquamperfectum
is / ea / id concubitum erat
Indicātīvus futūrum exāctum
is / ea / id concubitum erit
Coniūnctīvus perfectum
is / ea / id concubitum sit
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
is / ea / id concubitum esset

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary