HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← concludo — definition

Conjugation of concludo

Regular CEFR B2
[kɔŋˈkɫuː.doː]

to shut up, confine, contain Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego conclūdō
tū conclūdis
is / ea / id conclūdit
nōs conclūdimus
vōs conclūditis
eī / eae / ea conclūdunt
Indicātīvus imperfectum
ego conclūdēbam
tū conclūdēbās
is / ea / id conclūdēbat
nōs conclūdēbāmus
vōs conclūdēbātis
eī / eae / ea conclūdēbant
Indicātīvus futūrum
ego conclūdam
tū conclūdēs
is / ea / id conclūdet
nōs conclūdēmus
vōs conclūdētis
eī / eae / ea conclūdent
Indicātīvus perfectum
ego conclūsī
tū conclūsistī
is / ea / id conclūsit
nōs conclūsimus
vōs conclūsistis
eī / eae / ea conclūsērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego conclūseram
tū conclūserās
is / ea / id conclūserat
nōs conclūserāmus
vōs conclūserātis
eī / eae / ea conclūserant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego conclūserō
tū conclūseris
is / ea / id conclūserit
nōs conclūserimus
vōs conclūseritis
eī / eae / ea conclūserint
Coniūnctīvus praesēns
ego conclūdam
tū conclūdās
is / ea / id conclūdat
nōs conclūdāmus
vōs conclūdātis
eī / eae / ea conclūdant
Coniūnctīvus imperfectum
ego conclūderem
tū conclūderēs
is / ea / id conclūderet
nōs conclūderēmus
vōs conclūderētis
eī / eae / ea conclūderent
Coniūnctīvus perfectum
ego conclūserim
tū conclūserīs
is / ea / id conclūserit
nōs conclūserīmus
vōs conclūserītis
eī / eae / ea conclūserint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego conclūsissem
tū conclūsissēs
is / ea / id conclūsisset
nōs conclūsissēmus
vōs conclūsissētis
eī / eae / ea conclūsissent
Imperātīvus praesēns
tū conclūde
vōs conclūdite
Imperātīvus futūrum
tū conclūditō
is / ea / id conclūditō
vōs conclūditōte
eī / eae / ea conclūduntō
Īnfīnītīvus praesēns
— conclūdere
Īnfīnītīvus perfectum
— conclūsisse
Īnfīnītīvus futūrum
— conclūsūrum esse
Participium praesēns
— conclūdēns
Participium futūrum
— conclūsūrus
Gerundium (genitīvus)
— conclūdendī
Gerundium (datīvus)
— conclūdendō
Gerundium (accūsātīvus)
— conclūdendum
Gerundium (ablātīvus)
— conclūdendō
Supīnum (accūsātīvus)
— conclūsum
Supīnum (ablātīvus)
— conclūsū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego conclūdor
tū conclūderis
is / ea / id conclūditur
nōs conclūdimur
vōs conclūdiminī
eī / eae / ea conclūduntur
Indicātīvus imperfectum
ego conclūdēbar
tū conclūdēbāris
is / ea / id conclūdēbātur
nōs conclūdēbāmur
vōs conclūdēbāminī
eī / eae / ea conclūdēbantur
Indicātīvus futūrum
ego conclūdar
tū conclūdēris
is / ea / id conclūdētur
nōs conclūdēmur
vōs conclūdēminī
eī / eae / ea conclūdentur
Coniūnctīvus praesēns
ego conclūdar
tū conclūdāris
is / ea / id conclūdātur
nōs conclūdāmur
vōs conclūdāminī
eī / eae / ea conclūdantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego conclūderer
tū conclūderēris
is / ea / id conclūderētur
nōs conclūderēmur
vōs conclūderēminī
eī / eae / ea conclūderentur
Imperātīvus praesēns
tū conclūdere
vōs conclūdiminī
Imperātīvus futūrum
tū conclūditor
is / ea / id conclūditor
eī / eae / ea conclūduntor
Īnfīnītīvus praesēns
— conclūdī
Īnfīnītīvus perfectum
— conclūsum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— conclūsum īrī
Participium perfectum
— conclūsus
Participium futūrum
— conclūdendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary