HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← concino — definition

Conjugation of concino

Regular CEFR B1
[ˈkɔŋ.kɪ.noː]

to sing, chant etc. together Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego concinō
tū concinis
is / ea / id concinit
nōs concinimus
vōs concinitis
eī / eae / ea concinunt
Indicātīvus imperfectum
ego concinēbam
tū concinēbās
is / ea / id concinēbat
nōs concinēbāmus
vōs concinēbātis
eī / eae / ea concinēbant
Indicātīvus futūrum
ego concinam
tū concinēs
is / ea / id concinet
nōs concinēmus
vōs concinētis
eī / eae / ea concinent
Indicātīvus perfectum
ego concinuī
tū concinuistī
is / ea / id concinuit
nōs concinuimus
vōs concinuistis
eī / eae / ea concinuērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego concinueram
tū concinuerās
is / ea / id concinuerat
nōs concinuerāmus
vōs concinuerātis
eī / eae / ea concinuerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego concinuerō
tū concinueris
is / ea / id concinuerit
nōs concinuerimus
vōs concinueritis
eī / eae / ea concinuerint
Coniūnctīvus praesēns
ego concinam
tū concinās
is / ea / id concinat
nōs concināmus
vōs concinātis
eī / eae / ea concinant
Coniūnctīvus imperfectum
ego concinerem
tū concinerēs
is / ea / id concineret
nōs concinerēmus
vōs concinerētis
eī / eae / ea concinerent
Coniūnctīvus perfectum
ego concinuerim
tū concinuerīs
is / ea / id concinuerit
nōs concinuerīmus
vōs concinuerītis
eī / eae / ea concinuerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego concinuissem
tū concinuissēs
is / ea / id concinuisset
nōs concinuissēmus
vōs concinuissētis
eī / eae / ea concinuissent
Imperātīvus praesēns
tū concine
vōs concinite
Imperātīvus futūrum
tū concinitō
is / ea / id concinitō
vōs concinitōte
eī / eae / ea concinuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— concinere
Īnfīnītīvus perfectum
— concinuisse
Īnfīnītīvus futūrum
— concentūrum esse
Participium praesēns
— concinēns
Participium futūrum
— concentūrus
Gerundium (genitīvus)
— concinendī
Gerundium (datīvus)
— concinendō
Gerundium (accūsātīvus)
— concinendum
Gerundium (ablātīvus)
— concinendō
Supīnum (accūsātīvus)
— concentum
Supīnum (ablātīvus)
— concentū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego concinor
tū concineris
is / ea / id concinitur
nōs concinimur
vōs conciniminī
eī / eae / ea concinuntur
Indicātīvus imperfectum
ego concinēbar
tū concinēbāris
is / ea / id concinēbātur
nōs concinēbāmur
vōs concinēbāminī
eī / eae / ea concinēbantur
Indicātīvus futūrum
ego concinar
tū concinēris
is / ea / id concinētur
nōs concinēmur
vōs concinēminī
eī / eae / ea concinentur
Coniūnctīvus praesēns
ego concinar
tū concināris
is / ea / id concinātur
nōs concināmur
vōs concināminī
eī / eae / ea concinantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego concinerer
tū concinerēris
is / ea / id concinerētur
nōs concinerēmur
vōs concinerēminī
eī / eae / ea concinerentur
Imperātīvus praesēns
tū concinere
vōs conciniminī
Imperātīvus futūrum
tū concinitor
is / ea / id concinitor
eī / eae / ea concinuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— concinī
Īnfīnītīvus perfectum
— concentum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— concentum īrī
Participium perfectum
— concentus
Participium futūrum
— concinendus

Practice in context

Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary