Conjugation of concesso
/[kɔŋˈkɛs.soː]/dative/ablative masculine/neuter singular of concessus Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | concessō |
| tū | concessās |
| is / ea / id | concessat |
| nōs | concessāmus |
| vōs | concessātis |
| eī / eae / ea | concessant |
Indicātīvus imperfectum
| ego | concessābam |
| tū | concessābās |
| is / ea / id | concessābat |
| nōs | concessābāmus |
| vōs | concessābātis |
| eī / eae / ea | concessābant |
Indicātīvus futūrum
| ego | concessābō |
| tū | concessābis |
| is / ea / id | concessābit |
| nōs | concessābimus |
| vōs | concessābitis |
| eī / eae / ea | concessābunt |
Indicātīvus perfectum
| ego | concessāvī |
| tū | concessāvistī |
| is / ea / id | concessāvit |
| nōs | concessāvimus |
| vōs | concessāvistis |
| eī / eae / ea | concessāvērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | concessāveram |
| tū | concessāverās |
| is / ea / id | concessāverat |
| nōs | concessāverāmus |
| vōs | concessāverātis |
| eī / eae / ea | concessāverant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | concessāverō |
| tū | concessāveris |
| is / ea / id | concessāverit |
| nōs | concessāverimus |
| vōs | concessāveritis |
| eī / eae / ea | concessāverint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | concessem |
| tū | concessēs |
| is / ea / id | concesset |
| nōs | concessēmus |
| vōs | concessētis |
| eī / eae / ea | concessent |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | concessārem |
| tū | concessārēs |
| is / ea / id | concessāret |
| nōs | concessārēmus |
| vōs | concessārētis |
| eī / eae / ea | concessārent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | concessāverim |
| tū | concessāverīs |
| is / ea / id | concessāverit |
| nōs | concessāverīmus |
| vōs | concessāverītis |
| eī / eae / ea | concessāverint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | concessāvissem |
| tū | concessāvissēs |
| is / ea / id | concessāvisset |
| nōs | concessāvissēmus |
| vōs | concessāvissētis |
| eī / eae / ea | concessāvissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | concessā |
| vōs | concessāte |
Imperātīvus futūrum
| tū | concessātō |
| is / ea / id | concessātō |
| vōs | concessātōte |
| eī / eae / ea | concessantō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | concessāre |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | concessāvisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | concessātūrum esse |
Participium praesēns
| — | concessāns |
Participium futūrum
| — | concessātūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | concessandī |
Gerundium (datīvus)
| — | concessandō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | concessandum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | concessandō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | concessātum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | concessātū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | concessor |
| tū | concessāris |
| is / ea / id | concessātur |
| nōs | concessāmur |
| vōs | concessāminī |
| eī / eae / ea | concessantur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | concessābar |
| tū | concessābāris |
| is / ea / id | concessābātur |
| nōs | concessābāmur |
| vōs | concessābāminī |
| eī / eae / ea | concessābantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | concessābor |
| tū | concessāberis |
| is / ea / id | concessābitur |
| nōs | concessābimur |
| vōs | concessābiminī |
| eī / eae / ea | concessābuntur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | concesser |
| tū | concessēris |
| is / ea / id | concessētur |
| nōs | concessēmur |
| vōs | concessēminī |
| eī / eae / ea | concessentur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | concessārer |
| tū | concessārēris |
| is / ea / id | concessārētur |
| nōs | concessārēmur |
| vōs | concessārēminī |
| eī / eae / ea | concessārentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | concessāre |
| vōs | concessāminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | concessātor |
| is / ea / id | concessātor |
| eī / eae / ea | concessantor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | concessārī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | concessātum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | concessātum īrī |
Participium perfectum
| — | concessātus |
Participium futūrum
| — | concessandus |