HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← concaco — definición

Conjugation of concaco

Regular CEFR B1
/[ˈkɔŋ.ka.koː]/

to shit on, defile with excrement Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego concacō
concacās
is / ea / id concacat
nōs concacāmus
vōs concacātis
eī / eae / ea concacant
Indicātīvus imperfectum
ego concacābam
concacābās
is / ea / id concacābat
nōs concacābāmus
vōs concacābātis
eī / eae / ea concacābant
Indicātīvus futūrum
ego concacābō
concacābis
is / ea / id concacābit
nōs concacābimus
vōs concacābitis
eī / eae / ea concacābunt
Indicātīvus perfectum
ego concacāvī
concacāvistī
is / ea / id concacāvit
nōs concacāvimus
vōs concacāvistis
eī / eae / ea concacāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego concacāveram
concacāverās
is / ea / id concacāverat
nōs concacāverāmus
vōs concacāverātis
eī / eae / ea concacāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego concacāverō
concacāveris
is / ea / id concacāverit
nōs concacāverimus
vōs concacāveritis
eī / eae / ea concacāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego concacem
concacēs
is / ea / id concacet
nōs concacēmus
vōs concacētis
eī / eae / ea concacent
Coniūnctīvus imperfectum
ego concacārem
concacārēs
is / ea / id concacāret
nōs concacārēmus
vōs concacārētis
eī / eae / ea concacārent
Coniūnctīvus perfectum
ego concacāverim
concacāverīs
is / ea / id concacāverit
nōs concacāverīmus
vōs concacāverītis
eī / eae / ea concacāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego concacāvissem
concacāvissēs
is / ea / id concacāvisset
nōs concacāvissēmus
vōs concacāvissētis
eī / eae / ea concacāvissent
Imperātīvus praesēns
concacā
vōs concacāte
Imperātīvus futūrum
concacātō
is / ea / id concacātō
vōs concacātōte
eī / eae / ea concacantō
Īnfīnītīvus praesēns
concacāre
Īnfīnītīvus perfectum
concacāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
concacātūrum esse
Participium praesēns
concacāns
Participium futūrum
concacātūrus
Gerundium (genitīvus)
concacandī
Gerundium (datīvus)
concacandō
Gerundium (accūsātīvus)
concacandum
Gerundium (ablātīvus)
concacandō
Supīnum (accūsātīvus)
concacātum
Supīnum (ablātīvus)
concacātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego concacor
concacāris
is / ea / id concacātur
nōs concacāmur
vōs concacāminī
eī / eae / ea concacantur
Indicātīvus imperfectum
ego concacābar
concacābāris
is / ea / id concacābātur
nōs concacābāmur
vōs concacābāminī
eī / eae / ea concacābantur
Indicātīvus futūrum
ego concacābor
concacāberis
is / ea / id concacābitur
nōs concacābimur
vōs concacābiminī
eī / eae / ea concacābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego concacer
concacēris
is / ea / id concacētur
nōs concacēmur
vōs concacēminī
eī / eae / ea concacentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego concacārer
concacārēris
is / ea / id concacārētur
nōs concacārēmur
vōs concacārēminī
eī / eae / ea concacārentur
Imperātīvus praesēns
concacāre
vōs concacāminī
Imperātīvus futūrum
concacātor
is / ea / id concacātor
eī / eae / ea concacantor
Īnfīnītīvus praesēns
concacārī
Īnfīnītīvus perfectum
concacātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
concacātum īrī
Participium perfectum
concacātus
Participium futūrum
concacandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary