HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← concaco — definition

Conjugation of concaco

Regular CEFR B1
[ˈkɔŋ.ka.koː]

to shit on, defile with excrement Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego concacō
tū concacās
is / ea / id concacat
nōs concacāmus
vōs concacātis
eī / eae / ea concacant
Indicātīvus imperfectum
ego concacābam
tū concacābās
is / ea / id concacābat
nōs concacābāmus
vōs concacābātis
eī / eae / ea concacābant
Indicātīvus futūrum
ego concacābō
tū concacābis
is / ea / id concacābit
nōs concacābimus
vōs concacābitis
eī / eae / ea concacābunt
Indicātīvus perfectum
ego concacāvī
tū concacāvistī
is / ea / id concacāvit
nōs concacāvimus
vōs concacāvistis
eī / eae / ea concacāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego concacāveram
tū concacāverās
is / ea / id concacāverat
nōs concacāverāmus
vōs concacāverātis
eī / eae / ea concacāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego concacāverō
tū concacāveris
is / ea / id concacāverit
nōs concacāverimus
vōs concacāveritis
eī / eae / ea concacāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego concacem
tū concacēs
is / ea / id concacet
nōs concacēmus
vōs concacētis
eī / eae / ea concacent
Coniūnctīvus imperfectum
ego concacārem
tū concacārēs
is / ea / id concacāret
nōs concacārēmus
vōs concacārētis
eī / eae / ea concacārent
Coniūnctīvus perfectum
ego concacāverim
tū concacāverīs
is / ea / id concacāverit
nōs concacāverīmus
vōs concacāverītis
eī / eae / ea concacāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego concacāvissem
tū concacāvissēs
is / ea / id concacāvisset
nōs concacāvissēmus
vōs concacāvissētis
eī / eae / ea concacāvissent
Imperātīvus praesēns
tū concacā
vōs concacāte
Imperātīvus futūrum
tū concacātō
is / ea / id concacātō
vōs concacātōte
eī / eae / ea concacantō
Īnfīnītīvus praesēns
— concacāre
Īnfīnītīvus perfectum
— concacāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— concacātūrum esse
Participium praesēns
— concacāns
Participium futūrum
— concacātūrus
Gerundium (genitīvus)
— concacandī
Gerundium (datīvus)
— concacandō
Gerundium (accūsātīvus)
— concacandum
Gerundium (ablātīvus)
— concacandō
Supīnum (accūsātīvus)
— concacātum
Supīnum (ablātīvus)
— concacātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego concacor
tū concacāris
is / ea / id concacātur
nōs concacāmur
vōs concacāminī
eī / eae / ea concacantur
Indicātīvus imperfectum
ego concacābar
tū concacābāris
is / ea / id concacābātur
nōs concacābāmur
vōs concacābāminī
eī / eae / ea concacābantur
Indicātīvus futūrum
ego concacābor
tū concacāberis
is / ea / id concacābitur
nōs concacābimur
vōs concacābiminī
eī / eae / ea concacābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego concacer
tū concacēris
is / ea / id concacētur
nōs concacēmur
vōs concacēminī
eī / eae / ea concacentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego concacārer
tū concacārēris
is / ea / id concacārētur
nōs concacārēmur
vōs concacārēminī
eī / eae / ea concacārentur
Imperātīvus praesēns
tū concacāre
vōs concacāminī
Imperātīvus futūrum
tū concacātor
is / ea / id concacātor
eī / eae / ea concacantor
Īnfīnītīvus praesēns
— concacārī
Īnfīnītīvus perfectum
— concacātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— concacātum īrī
Participium perfectum
— concacātus
Participium futūrum
— concacandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary