HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← concedo — definition

Conjugation of concedo

Regular CEFR B1
[kɔŋˈkeː.doː]

to relinquish, concede, relent, subside, come to an end, terminate, give up, abandon Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego concēdō
tū concēdis
is / ea / id concēdit
nōs concēdimus
vōs concēditis
eī / eae / ea concēdunt
Indicātīvus imperfectum
ego concēdēbam
tū concēdēbās
is / ea / id concēdēbat
nōs concēdēbāmus
vōs concēdēbātis
eī / eae / ea concēdēbant
Indicātīvus futūrum
ego concēdam
tū concēdēs
is / ea / id concēdet
nōs concēdēmus
vōs concēdētis
eī / eae / ea concēdent
Indicātīvus perfectum
ego concessī
tū concessistī
is / ea / id concessit
nōs concessimus
vōs concessistis
eī / eae / ea concessērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego concesseram
tū concesserās
is / ea / id concesserat
nōs concesserāmus
vōs concesserātis
eī / eae / ea concesserant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego concesserō
tū concesseris
is / ea / id concesserit
nōs concesserimus
vōs concesseritis
eī / eae / ea concesserint
Coniūnctīvus praesēns
ego concēdam
tū concēdās
is / ea / id concēdat
nōs concēdāmus
vōs concēdātis
eī / eae / ea concēdant
Coniūnctīvus imperfectum
ego concēderem
tū concēderēs
is / ea / id concēderet
nōs concēderēmus
vōs concēderētis
eī / eae / ea concēderent
Coniūnctīvus perfectum
ego concesserim
tū concesserīs
is / ea / id concesserit
nōs concesserīmus
vōs concesserītis
eī / eae / ea concesserint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego concessissem
tū concessissēs
is / ea / id concessisset
nōs concessissēmus
vōs concessissētis
eī / eae / ea concessissent
Imperātīvus praesēns
tū concēde
vōs concēdite
Imperātīvus futūrum
tū concēditō
is / ea / id concēditō
vōs concēditōte
eī / eae / ea concēduntō
Īnfīnītīvus praesēns
— concēdere
Īnfīnītīvus perfectum
— concessisse
Īnfīnītīvus futūrum
— concessūrum esse
Participium praesēns
— concēdēns
Participium futūrum
— concessūrus
Gerundium (genitīvus)
— concēdendī
Gerundium (datīvus)
— concēdendō
Gerundium (accūsātīvus)
— concēdendum
Gerundium (ablātīvus)
— concēdendō
Supīnum (accūsātīvus)
— concessum
Supīnum (ablātīvus)
— concessū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego concēdor
tū concēderis
is / ea / id concēditur
nōs concēdimur
vōs concēdiminī
eī / eae / ea concēduntur
Indicātīvus imperfectum
ego concēdēbar
tū concēdēbāris
is / ea / id concēdēbātur
nōs concēdēbāmur
vōs concēdēbāminī
eī / eae / ea concēdēbantur
Indicātīvus futūrum
ego concēdar
tū concēdēris
is / ea / id concēdētur
nōs concēdēmur
vōs concēdēminī
eī / eae / ea concēdentur
Coniūnctīvus praesēns
ego concēdar
tū concēdāris
is / ea / id concēdātur
nōs concēdāmur
vōs concēdāminī
eī / eae / ea concēdantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego concēderer
tū concēderēris
is / ea / id concēderētur
nōs concēderēmur
vōs concēderēminī
eī / eae / ea concēderentur
Imperātīvus praesēns
tū concēdere
vōs concēdiminī
Imperātīvus futūrum
tū concēditor
is / ea / id concēditor
eī / eae / ea concēduntor
Īnfīnītīvus praesēns
— concēdī
Īnfīnītīvus perfectum
— concessum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— concessum īrī
Participium perfectum
— concessus
Participium futūrum
— concēdendus

Practice in context

Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary