HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← conbibo — definition

Conjugation of conbibo

Regular CEFR B1
[ˈkɔm.bɪ.boː]

alternative spelling of combibō Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego conbibō
tū conbibis
is / ea / id conbibit
nōs conbibimus
vōs conbibitis
eī / eae / ea conbibunt
Indicātīvus imperfectum
ego conbibēbam
tū conbibēbās
is / ea / id conbibēbat
nōs conbibēbāmus
vōs conbibēbātis
eī / eae / ea conbibēbant
Indicātīvus futūrum
ego conbibam
tū conbibēs
is / ea / id conbibet
nōs conbibēmus
vōs conbibētis
eī / eae / ea conbibent
Indicātīvus perfectum
ego conbibī
tū conbibistī
is / ea / id conbibit
nōs conbibimus
vōs conbibistis
eī / eae / ea conbibērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego conbiberam
tū conbiberās
is / ea / id conbiberat
nōs conbiberāmus
vōs conbiberātis
eī / eae / ea conbiberant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego conbiberō
tū conbiberis
is / ea / id conbiberit
nōs conbiberimus
vōs conbiberitis
eī / eae / ea conbiberint
Coniūnctīvus praesēns
ego conbibam
tū conbibās
is / ea / id conbibat
nōs conbibāmus
vōs conbibātis
eī / eae / ea conbibant
Coniūnctīvus imperfectum
ego conbiberem
tū conbiberēs
is / ea / id conbiberet
nōs conbiberēmus
vōs conbiberētis
eī / eae / ea conbiberent
Coniūnctīvus perfectum
ego conbiberim
tū conbiberīs
is / ea / id conbiberit
nōs conbiberīmus
vōs conbiberītis
eī / eae / ea conbiberint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego conbibissem
tū conbibissēs
is / ea / id conbibisset
nōs conbibissēmus
vōs conbibissētis
eī / eae / ea conbibissent
Imperātīvus praesēns
tū conbibe
vōs conbibite
Imperātīvus futūrum
tū conbibitō
is / ea / id conbibitō
vōs conbibitōte
eī / eae / ea conbibuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— conbibere
Īnfīnītīvus perfectum
— conbibisse
Īnfīnītīvus futūrum
— conbibitūrum esse
Participium praesēns
— conbibēns
Participium futūrum
— conbibitūrus
Gerundium (genitīvus)
— conbibendī
Gerundium (datīvus)
— conbibendō
Gerundium (accūsātīvus)
— conbibendum
Gerundium (ablātīvus)
— conbibendō
Supīnum (accūsātīvus)
— conbibitum
Supīnum (ablātīvus)
— conbibitū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego conbibor
tū conbiberis
is / ea / id conbibitur
nōs conbibimur
vōs conbibiminī
eī / eae / ea conbibuntur
Indicātīvus imperfectum
ego conbibēbar
tū conbibēbāris
is / ea / id conbibēbātur
nōs conbibēbāmur
vōs conbibēbāminī
eī / eae / ea conbibēbantur
Indicātīvus futūrum
ego conbibar
tū conbibēris
is / ea / id conbibētur
nōs conbibēmur
vōs conbibēminī
eī / eae / ea conbibentur
Coniūnctīvus praesēns
ego conbibar
tū conbibāris
is / ea / id conbibātur
nōs conbibāmur
vōs conbibāminī
eī / eae / ea conbibantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego conbiberer
tū conbiberēris
is / ea / id conbiberētur
nōs conbiberēmur
vōs conbiberēminī
eī / eae / ea conbiberentur
Imperātīvus praesēns
tū conbibere
vōs conbibiminī
Imperātīvus futūrum
tū conbibitor
is / ea / id conbibitor
eī / eae / ea conbibuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— conbibī
Īnfīnītīvus perfectum
— conbibitum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— conbibitum īrī
Participium perfectum
— conbibitus
Participium futūrum
— conbibendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary