Conjugation of compugno
/[kɔmˈpʊŋ.noː]/to fight or contend with or alongside another or others Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | compugnō |
| tū | compugnās |
| is / ea / id | compugnat |
| nōs | compugnāmus |
| vōs | compugnātis |
| eī / eae / ea | compugnant |
Indicātīvus imperfectum
| ego | compugnābam |
| tū | compugnābās |
| is / ea / id | compugnābat |
| nōs | compugnābāmus |
| vōs | compugnābātis |
| eī / eae / ea | compugnābant |
Indicātīvus futūrum
| ego | compugnābō |
| tū | compugnābis |
| is / ea / id | compugnābit |
| nōs | compugnābimus |
| vōs | compugnābitis |
| eī / eae / ea | compugnābunt |
Indicātīvus perfectum
| ego | compugnāvī |
| tū | compugnāvistī |
| is / ea / id | compugnāvit |
| nōs | compugnāvimus |
| vōs | compugnāvistis |
| eī / eae / ea | compugnāvērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | compugnāveram |
| tū | compugnāverās |
| is / ea / id | compugnāverat |
| nōs | compugnāverāmus |
| vōs | compugnāverātis |
| eī / eae / ea | compugnāverant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | compugnāverō |
| tū | compugnāveris |
| is / ea / id | compugnāverit |
| nōs | compugnāverimus |
| vōs | compugnāveritis |
| eī / eae / ea | compugnāverint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | compugnem |
| tū | compugnēs |
| is / ea / id | compugnet |
| nōs | compugnēmus |
| vōs | compugnētis |
| eī / eae / ea | compugnent |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | compugnārem |
| tū | compugnārēs |
| is / ea / id | compugnāret |
| nōs | compugnārēmus |
| vōs | compugnārētis |
| eī / eae / ea | compugnārent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | compugnāverim |
| tū | compugnāverīs |
| is / ea / id | compugnāverit |
| nōs | compugnāverīmus |
| vōs | compugnāverītis |
| eī / eae / ea | compugnāverint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | compugnāvissem |
| tū | compugnāvissēs |
| is / ea / id | compugnāvisset |
| nōs | compugnāvissēmus |
| vōs | compugnāvissētis |
| eī / eae / ea | compugnāvissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | compugnā |
| vōs | compugnāte |
Imperātīvus futūrum
| tū | compugnātō |
| is / ea / id | compugnātō |
| vōs | compugnātōte |
| eī / eae / ea | compugnantō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | compugnāre |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | compugnāvisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | compugnātūrum esse |
Participium praesēns
| — | compugnāns |
Participium futūrum
| — | compugnātūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | compugnandī |
Gerundium (datīvus)
| — | compugnandō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | compugnandum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | compugnandō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | compugnātum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | compugnātū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | compugnor |
| tū | compugnāris |
| is / ea / id | compugnātur |
| nōs | compugnāmur |
| vōs | compugnāminī |
| eī / eae / ea | compugnantur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | compugnābar |
| tū | compugnābāris |
| is / ea / id | compugnābātur |
| nōs | compugnābāmur |
| vōs | compugnābāminī |
| eī / eae / ea | compugnābantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | compugnābor |
| tū | compugnāberis |
| is / ea / id | compugnābitur |
| nōs | compugnābimur |
| vōs | compugnābiminī |
| eī / eae / ea | compugnābuntur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | compugner |
| tū | compugnēris |
| is / ea / id | compugnētur |
| nōs | compugnēmur |
| vōs | compugnēminī |
| eī / eae / ea | compugnentur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | compugnārer |
| tū | compugnārēris |
| is / ea / id | compugnārētur |
| nōs | compugnārēmur |
| vōs | compugnārēminī |
| eī / eae / ea | compugnārentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | compugnāre |
| vōs | compugnāminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | compugnātor |
| is / ea / id | compugnātor |
| eī / eae / ea | compugnantor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | compugnārī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | compugnātum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | compugnātum īrī |
Participium perfectum
| — | compugnātus |
Participium futūrum
| — | compugnandus |