HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← compugno — definition

Conjugation of compugno

Regular CEFR B2
[kɔmˈpʊŋ.noː]

to fight or contend with or alongside another or others Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego compugnō
tū compugnās
is / ea / id compugnat
nōs compugnāmus
vōs compugnātis
eī / eae / ea compugnant
Indicātīvus imperfectum
ego compugnābam
tū compugnābās
is / ea / id compugnābat
nōs compugnābāmus
vōs compugnābātis
eī / eae / ea compugnābant
Indicātīvus futūrum
ego compugnābō
tū compugnābis
is / ea / id compugnābit
nōs compugnābimus
vōs compugnābitis
eī / eae / ea compugnābunt
Indicātīvus perfectum
ego compugnāvī
tū compugnāvistī
is / ea / id compugnāvit
nōs compugnāvimus
vōs compugnāvistis
eī / eae / ea compugnāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego compugnāveram
tū compugnāverās
is / ea / id compugnāverat
nōs compugnāverāmus
vōs compugnāverātis
eī / eae / ea compugnāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego compugnāverō
tū compugnāveris
is / ea / id compugnāverit
nōs compugnāverimus
vōs compugnāveritis
eī / eae / ea compugnāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego compugnem
tū compugnēs
is / ea / id compugnet
nōs compugnēmus
vōs compugnētis
eī / eae / ea compugnent
Coniūnctīvus imperfectum
ego compugnārem
tū compugnārēs
is / ea / id compugnāret
nōs compugnārēmus
vōs compugnārētis
eī / eae / ea compugnārent
Coniūnctīvus perfectum
ego compugnāverim
tū compugnāverīs
is / ea / id compugnāverit
nōs compugnāverīmus
vōs compugnāverītis
eī / eae / ea compugnāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego compugnāvissem
tū compugnāvissēs
is / ea / id compugnāvisset
nōs compugnāvissēmus
vōs compugnāvissētis
eī / eae / ea compugnāvissent
Imperātīvus praesēns
tū compugnā
vōs compugnāte
Imperātīvus futūrum
tū compugnātō
is / ea / id compugnātō
vōs compugnātōte
eī / eae / ea compugnantō
Īnfīnītīvus praesēns
— compugnāre
Īnfīnītīvus perfectum
— compugnāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— compugnātūrum esse
Participium praesēns
— compugnāns
Participium futūrum
— compugnātūrus
Gerundium (genitīvus)
— compugnandī
Gerundium (datīvus)
— compugnandō
Gerundium (accūsātīvus)
— compugnandum
Gerundium (ablātīvus)
— compugnandō
Supīnum (accūsātīvus)
— compugnātum
Supīnum (ablātīvus)
— compugnātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego compugnor
tū compugnāris
is / ea / id compugnātur
nōs compugnāmur
vōs compugnāminī
eī / eae / ea compugnantur
Indicātīvus imperfectum
ego compugnābar
tū compugnābāris
is / ea / id compugnābātur
nōs compugnābāmur
vōs compugnābāminī
eī / eae / ea compugnābantur
Indicātīvus futūrum
ego compugnābor
tū compugnāberis
is / ea / id compugnābitur
nōs compugnābimur
vōs compugnābiminī
eī / eae / ea compugnābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego compugner
tū compugnēris
is / ea / id compugnētur
nōs compugnēmur
vōs compugnēminī
eī / eae / ea compugnentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego compugnārer
tū compugnārēris
is / ea / id compugnārētur
nōs compugnārēmur
vōs compugnārēminī
eī / eae / ea compugnārentur
Imperātīvus praesēns
tū compugnāre
vōs compugnāminī
Imperātīvus futūrum
tū compugnātor
is / ea / id compugnātor
eī / eae / ea compugnantor
Īnfīnītīvus praesēns
— compugnārī
Īnfīnītīvus perfectum
— compugnātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— compugnātum īrī
Participium perfectum
— compugnātus
Participium futūrum
— compugnandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary