HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← compleo — definition

Conjugation of compleo

Regular CEFR B1
[ˈkɔm.pɫe.oː]

to fill up, fill full, fill out; make up, complete Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego compleō
tū complēs
is / ea / id complet
nōs complēmus
vōs complētis
eī / eae / ea complent
Indicātīvus imperfectum
ego complēbam
tū complēbās
is / ea / id complēbat
nōs complēbāmus
vōs complēbātis
eī / eae / ea complēbant
Indicātīvus futūrum
ego complēbō
tū complēbis
is / ea / id complēbit
nōs complēbimus
vōs complēbitis
eī / eae / ea complēbunt
Indicātīvus perfectum
ego complēvī
tū complēvistī
is / ea / id complēvit
nōs complēvimus
vōs complēvistis
eī / eae / ea complēvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego complēveram
tū complēverās
is / ea / id complēverat
nōs complēverāmus
vōs complēverātis
eī / eae / ea complēverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego complēverō
tū complēveris
is / ea / id complēverit
nōs complēverimus
vōs complēveritis
eī / eae / ea complēverint
Coniūnctīvus praesēns
ego compleam
tū compleās
is / ea / id compleat
nōs compleāmus
vōs compleātis
eī / eae / ea compleant
Coniūnctīvus imperfectum
ego complērem
tū complērēs
is / ea / id complēret
nōs complērēmus
vōs complērētis
eī / eae / ea complērent
Coniūnctīvus perfectum
ego complēverim
tū complēverīs
is / ea / id complēverit
nōs complēverīmus
vōs complēverītis
eī / eae / ea complēverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego complēvissem
tū complēvissēs
is / ea / id complēvisset
nōs complēvissēmus
vōs complēvissētis
eī / eae / ea complēvissent
Imperātīvus praesēns
tū complē
vōs complēte
Imperātīvus futūrum
tū complētō
is / ea / id complētō
vōs complētōte
eī / eae / ea complentō
Īnfīnītīvus praesēns
— complēre
Īnfīnītīvus perfectum
— complēvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— complētūrum esse
Participium praesēns
— complēns
Participium futūrum
— complētūrus
Gerundium (genitīvus)
— complendī
Gerundium (datīvus)
— complendō
Gerundium (accūsātīvus)
— complendum
Gerundium (ablātīvus)
— complendō
Supīnum (accūsātīvus)
— complētum
Supīnum (ablātīvus)
— complētū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego compleor
tū complēris
is / ea / id complētur
nōs complēmur
vōs complēminī
eī / eae / ea complentur
Indicātīvus imperfectum
ego complēbar
tū complēbāris
is / ea / id complēbātur
nōs complēbāmur
vōs complēbāminī
eī / eae / ea complēbantur
Indicātīvus futūrum
ego complēbor
tū complēberis
is / ea / id complēbitur
nōs complēbimur
vōs complēbiminī
eī / eae / ea complēbuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego complear
tū compleāris
is / ea / id compleātur
nōs compleāmur
vōs compleāminī
eī / eae / ea compleantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego complērer
tū complērēris
is / ea / id complērētur
nōs complērēmur
vōs complērēminī
eī / eae / ea complērentur
Imperātīvus praesēns
tū complēre
vōs complēminī
Imperātīvus futūrum
tū complētor
is / ea / id complētor
eī / eae / ea complentor
Īnfīnītīvus praesēns
— complērī
Īnfīnītīvus perfectum
— complētum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— complētum īrī
Participium perfectum
— complētus
Participium futūrum
— complendus

Practice in context

Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary