Conjugation of compello
/[kɔmˈpɛl.loː]/to compel, reduce to a certain condition or state by force Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | compellō |
| tū | compellis |
| is / ea / id | compellit |
| nōs | compellimus |
| vōs | compellitis |
| eī / eae / ea | compellunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | compellēbam |
| tū | compellēbās |
| is / ea / id | compellēbat |
| nōs | compellēbāmus |
| vōs | compellēbātis |
| eī / eae / ea | compellēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | compellam |
| tū | compellēs |
| is / ea / id | compellet |
| nōs | compellēmus |
| vōs | compellētis |
| eī / eae / ea | compellent |
Indicātīvus perfectum
| ego | compulī |
| tū | compulistī |
| is / ea / id | compulit |
| nōs | compulimus |
| vōs | compulistis |
| eī / eae / ea | compulērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | compuleram |
| tū | compulerās |
| is / ea / id | compulerat |
| nōs | compulerāmus |
| vōs | compulerātis |
| eī / eae / ea | compulerant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | compulerō |
| tū | compuleris |
| is / ea / id | compulerit |
| nōs | compulerimus |
| vōs | compuleritis |
| eī / eae / ea | compulerint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | compellam |
| tū | compellās |
| is / ea / id | compellat |
| nōs | compellāmus |
| vōs | compellātis |
| eī / eae / ea | compellant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | compellerem |
| tū | compellerēs |
| is / ea / id | compelleret |
| nōs | compellerēmus |
| vōs | compellerētis |
| eī / eae / ea | compellerent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | compulerim |
| tū | compulerīs |
| is / ea / id | compulerit |
| nōs | compulerīmus |
| vōs | compulerītis |
| eī / eae / ea | compulerint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | compulissem |
| tū | compulissēs |
| is / ea / id | compulisset |
| nōs | compulissēmus |
| vōs | compulissētis |
| eī / eae / ea | compulissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | compelle |
| vōs | compellite |
Imperātīvus futūrum
| tū | compellitō |
| is / ea / id | compellitō |
| vōs | compellitōte |
| eī / eae / ea | compelluntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | compellere |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | compulisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | compulsūrum esse |
Participium praesēns
| — | compellēns |
Participium futūrum
| — | compulsūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | compellendī |
Gerundium (datīvus)
| — | compellendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | compellendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | compellendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | compulsum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | compulsū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | compellor |
| tū | compelleris |
| is / ea / id | compellitur |
| nōs | compellimur |
| vōs | compelliminī |
| eī / eae / ea | compelluntur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | compellēbar |
| tū | compellēbāris |
| is / ea / id | compellēbātur |
| nōs | compellēbāmur |
| vōs | compellēbāminī |
| eī / eae / ea | compellēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | compellar |
| tū | compellēris |
| is / ea / id | compellētur |
| nōs | compellēmur |
| vōs | compellēminī |
| eī / eae / ea | compellentur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | compellar |
| tū | compellāris |
| is / ea / id | compellātur |
| nōs | compellāmur |
| vōs | compellāminī |
| eī / eae / ea | compellantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | compellerer |
| tū | compellerēris |
| is / ea / id | compellerētur |
| nōs | compellerēmur |
| vōs | compellerēminī |
| eī / eae / ea | compellerentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | compellere |
| vōs | compelliminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | compellitor |
| is / ea / id | compellitor |
| eī / eae / ea | compelluntor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | compellī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | compulsum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | compulsum īrī |
Participium perfectum
| — | compulsus |
Participium futūrum
| — | compellendus |