HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← compello — definition

Conjugation of compello

Regular CEFR B2
[kɔmˈpɛl.loː]

to compel, reduce to a certain condition or state by force Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego compellō
tū compellis
is / ea / id compellit
nōs compellimus
vōs compellitis
eī / eae / ea compellunt
Indicātīvus imperfectum
ego compellēbam
tū compellēbās
is / ea / id compellēbat
nōs compellēbāmus
vōs compellēbātis
eī / eae / ea compellēbant
Indicātīvus futūrum
ego compellam
tū compellēs
is / ea / id compellet
nōs compellēmus
vōs compellētis
eī / eae / ea compellent
Indicātīvus perfectum
ego compulī
tū compulistī
is / ea / id compulit
nōs compulimus
vōs compulistis
eī / eae / ea compulērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego compuleram
tū compulerās
is / ea / id compulerat
nōs compulerāmus
vōs compulerātis
eī / eae / ea compulerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego compulerō
tū compuleris
is / ea / id compulerit
nōs compulerimus
vōs compuleritis
eī / eae / ea compulerint
Coniūnctīvus praesēns
ego compellam
tū compellās
is / ea / id compellat
nōs compellāmus
vōs compellātis
eī / eae / ea compellant
Coniūnctīvus imperfectum
ego compellerem
tū compellerēs
is / ea / id compelleret
nōs compellerēmus
vōs compellerētis
eī / eae / ea compellerent
Coniūnctīvus perfectum
ego compulerim
tū compulerīs
is / ea / id compulerit
nōs compulerīmus
vōs compulerītis
eī / eae / ea compulerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego compulissem
tū compulissēs
is / ea / id compulisset
nōs compulissēmus
vōs compulissētis
eī / eae / ea compulissent
Imperātīvus praesēns
tū compelle
vōs compellite
Imperātīvus futūrum
tū compellitō
is / ea / id compellitō
vōs compellitōte
eī / eae / ea compelluntō
Īnfīnītīvus praesēns
— compellere
Īnfīnītīvus perfectum
— compulisse
Īnfīnītīvus futūrum
— compulsūrum esse
Participium praesēns
— compellēns
Participium futūrum
— compulsūrus
Gerundium (genitīvus)
— compellendī
Gerundium (datīvus)
— compellendō
Gerundium (accūsātīvus)
— compellendum
Gerundium (ablātīvus)
— compellendō
Supīnum (accūsātīvus)
— compulsum
Supīnum (ablātīvus)
— compulsū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego compellor
tū compelleris
is / ea / id compellitur
nōs compellimur
vōs compelliminī
eī / eae / ea compelluntur
Indicātīvus imperfectum
ego compellēbar
tū compellēbāris
is / ea / id compellēbātur
nōs compellēbāmur
vōs compellēbāminī
eī / eae / ea compellēbantur
Indicātīvus futūrum
ego compellar
tū compellēris
is / ea / id compellētur
nōs compellēmur
vōs compellēminī
eī / eae / ea compellentur
Coniūnctīvus praesēns
ego compellar
tū compellāris
is / ea / id compellātur
nōs compellāmur
vōs compellāminī
eī / eae / ea compellantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego compellerer
tū compellerēris
is / ea / id compellerētur
nōs compellerēmur
vōs compellerēminī
eī / eae / ea compellerentur
Imperātīvus praesēns
tū compellere
vōs compelliminī
Imperātīvus futūrum
tū compellitor
is / ea / id compellitor
eī / eae / ea compelluntor
Īnfīnītīvus praesēns
— compellī
Īnfīnītīvus perfectum
— compulsum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— compulsum īrī
Participium perfectum
— compulsus
Participium futūrum
— compellendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary