HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← compedio — definition

Conjugation of compedio

Regular CEFR B2
[kɔmˈpɛ.di.oː]

to shackle, fetter Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego compediō
tū compedīs
is / ea / id compedit
nōs compedīmus
vōs compedītis
eī / eae / ea compediunt
Indicātīvus imperfectum
ego compediēbam
tū compediēbās
is / ea / id compediēbat
nōs compediēbāmus
vōs compediēbātis
eī / eae / ea compediēbant
Indicātīvus futūrum
ego compediam
tū compediēs
is / ea / id compediet
nōs compediēmus
vōs compediētis
eī / eae / ea compedient
Indicātīvus perfectum
ego compedīvī
tū compedīvistī
is / ea / id compedīvit
nōs compedīvimus
vōs compedīvistis
eī / eae / ea compedīvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego compedīveram
tū compedīverās
is / ea / id compedīverat
nōs compedīverāmus
vōs compedīverātis
eī / eae / ea compedīverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego compedīverō
tū compedīveris
is / ea / id compedīverit
nōs compedīverimus
vōs compedīveritis
eī / eae / ea compedīverint
Coniūnctīvus praesēns
ego compediam
tū compediās
is / ea / id compediat
nōs compediāmus
vōs compediātis
eī / eae / ea compediant
Coniūnctīvus imperfectum
ego compedīrem
tū compedīrēs
is / ea / id compedīret
nōs compedīrēmus
vōs compedīrētis
eī / eae / ea compedīrent
Coniūnctīvus perfectum
ego compedīverim
tū compedīverīs
is / ea / id compedīverit
nōs compedīverīmus
vōs compedīverītis
eī / eae / ea compedīverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego compedīvissem
tū compedīvissēs
is / ea / id compedīvisset
nōs compedīvissēmus
vōs compedīvissētis
eī / eae / ea compedīvissent
Imperātīvus praesēns
tū compedī
vōs compedīte
Imperātīvus futūrum
tū compedītō
is / ea / id compedītō
vōs compedītōte
eī / eae / ea compediuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— compedīre
Īnfīnītīvus perfectum
— compedīvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— compedītūrum esse
Participium praesēns
— compediēns
Participium futūrum
— compedītūrus
Gerundium (genitīvus)
— compediendī
Gerundium (datīvus)
— compediendō
Gerundium (accūsātīvus)
— compediendum
Gerundium (ablātīvus)
— compediendō
Supīnum (accūsātīvus)
— compedītum
Supīnum (ablātīvus)
— compedītū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego compedior
tū compedīris
is / ea / id compedītur
nōs compedīmur
vōs compedīminī
eī / eae / ea compediuntur
Indicātīvus imperfectum
ego compediēbar
tū compediēbāris
is / ea / id compediēbātur
nōs compediēbāmur
vōs compediēbāminī
eī / eae / ea compediēbantur
Indicātīvus futūrum
ego compediar
tū compediēris
is / ea / id compediētur
nōs compediēmur
vōs compediēminī
eī / eae / ea compedientur
Coniūnctīvus praesēns
ego compediar
tū compediāris
is / ea / id compediātur
nōs compediāmur
vōs compediāminī
eī / eae / ea compediantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego compedīrer
tū compedīrēris
is / ea / id compedīrētur
nōs compedīrēmur
vōs compedīrēminī
eī / eae / ea compedīrentur
Imperātīvus praesēns
tū compedīre
vōs compedīminī
Imperātīvus futūrum
tū compedītor
is / ea / id compedītor
eī / eae / ea compediuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— compedīrī
Īnfīnītīvus perfectum
— compedītum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— compedītum īrī
Participium perfectum
— compedītus
Participium futūrum
— compediendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary