HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← commoneo — definición

Conjugation of commoneo

Regular CEFR B2
/[kɔmˈmɔ.ne.oː]/

to remind, to admonish, put in mind, impress upon, bring to recollection Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego commoneō
commonēs
is / ea / id commonet
nōs commonēmus
vōs commonētis
eī / eae / ea commonent
Indicātīvus imperfectum
ego commonēbam
commonēbās
is / ea / id commonēbat
nōs commonēbāmus
vōs commonēbātis
eī / eae / ea commonēbant
Indicātīvus futūrum
ego commonēbō
commonēbis
is / ea / id commonēbit
nōs commonēbimus
vōs commonēbitis
eī / eae / ea commonēbunt
Indicātīvus perfectum
ego commonuī
commonuistī
is / ea / id commonuit
nōs commonuimus
vōs commonuistis
eī / eae / ea commonuērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego commonueram
commonuerās
is / ea / id commonuerat
nōs commonuerāmus
vōs commonuerātis
eī / eae / ea commonuerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego commonuerō
commonueris
is / ea / id commonuerit
nōs commonuerimus
vōs commonueritis
eī / eae / ea commonuerint
Coniūnctīvus praesēns
ego commoneam
commoneās
is / ea / id commoneat
nōs commoneāmus
vōs commoneātis
eī / eae / ea commoneant
Coniūnctīvus imperfectum
ego commonērem
commonērēs
is / ea / id commonēret
nōs commonērēmus
vōs commonērētis
eī / eae / ea commonērent
Coniūnctīvus perfectum
ego commonuerim
commonuerīs
is / ea / id commonuerit
nōs commonuerīmus
vōs commonuerītis
eī / eae / ea commonuerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego commonuissem
commonuissēs
is / ea / id commonuisset
nōs commonuissēmus
vōs commonuissētis
eī / eae / ea commonuissent
Imperātīvus praesēns
commonē
vōs commonēte
Imperātīvus futūrum
commonētō
is / ea / id commonētō
vōs commonētōte
eī / eae / ea commonentō
Īnfīnītīvus praesēns
commonēre
Īnfīnītīvus perfectum
commonuisse
Īnfīnītīvus futūrum
commonitūrum esse
Participium praesēns
commonēns
Participium futūrum
commonitūrus
Gerundium (genitīvus)
commonendī
Gerundium (datīvus)
commonendō
Gerundium (accūsātīvus)
commonendum
Gerundium (ablātīvus)
commonendō
Supīnum (accūsātīvus)
commonitum
Supīnum (ablātīvus)
commonitū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego commoneor
commonēris
is / ea / id commonētur
nōs commonēmur
vōs commonēminī
eī / eae / ea commonentur
Indicātīvus imperfectum
ego commonēbar
commonēbāris
is / ea / id commonēbātur
nōs commonēbāmur
vōs commonēbāminī
eī / eae / ea commonēbantur
Indicātīvus futūrum
ego commonēbor
commonēberis
is / ea / id commonēbitur
nōs commonēbimur
vōs commonēbiminī
eī / eae / ea commonēbuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego commonear
commoneāris
is / ea / id commoneātur
nōs commoneāmur
vōs commoneāminī
eī / eae / ea commoneantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego commonērer
commonērēris
is / ea / id commonērētur
nōs commonērēmur
vōs commonērēminī
eī / eae / ea commonērentur
Imperātīvus praesēns
commonēre
vōs commonēminī
Imperātīvus futūrum
commonētor
is / ea / id commonētor
eī / eae / ea commonentor
Īnfīnītīvus praesēns
commonērī
Īnfīnītīvus perfectum
commonitum esse
Īnfīnītīvus futūrum
commonitum īrī
Participium perfectum
commonitus
Participium futūrum
commonendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary