Conjugation of commisceo
/[kɔmˈmɪs.ke.oː]/to mix or mingle together, intermingle, combine Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | commisceō |
| tū | commiscēs |
| is / ea / id | commiscet |
| nōs | commiscēmus |
| vōs | commiscētis |
| eī / eae / ea | commiscent |
Indicātīvus imperfectum
| ego | commiscēbam |
| tū | commiscēbās |
| is / ea / id | commiscēbat |
| nōs | commiscēbāmus |
| vōs | commiscēbātis |
| eī / eae / ea | commiscēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | commiscēbō |
| tū | commiscēbis |
| is / ea / id | commiscēbit |
| nōs | commiscēbimus |
| vōs | commiscēbitis |
| eī / eae / ea | commiscēbunt |
Indicātīvus perfectum
| ego | commiscuī |
| tū | commiscuistī |
| is / ea / id | commiscuit |
| nōs | commiscuimus |
| vōs | commiscuistis |
| eī / eae / ea | commiscuērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | commiscueram |
| tū | commiscuerās |
| is / ea / id | commiscuerat |
| nōs | commiscuerāmus |
| vōs | commiscuerātis |
| eī / eae / ea | commiscuerant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | commiscuerō |
| tū | commiscueris |
| is / ea / id | commiscuerit |
| nōs | commiscuerimus |
| vōs | commiscueritis |
| eī / eae / ea | commiscuerint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | commisceam |
| tū | commisceās |
| is / ea / id | commisceat |
| nōs | commisceāmus |
| vōs | commisceātis |
| eī / eae / ea | commisceant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | commiscērem |
| tū | commiscērēs |
| is / ea / id | commiscēret |
| nōs | commiscērēmus |
| vōs | commiscērētis |
| eī / eae / ea | commiscērent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | commiscuerim |
| tū | commiscuerīs |
| is / ea / id | commiscuerit |
| nōs | commiscuerīmus |
| vōs | commiscuerītis |
| eī / eae / ea | commiscuerint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | commiscuissem |
| tū | commiscuissēs |
| is / ea / id | commiscuisset |
| nōs | commiscuissēmus |
| vōs | commiscuissētis |
| eī / eae / ea | commiscuissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | commiscē |
| vōs | commiscēte |
Imperātīvus futūrum
| tū | commiscētō |
| is / ea / id | commiscētō |
| vōs | commiscētōte |
| eī / eae / ea | commiscentō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | commiscēre |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | commiscuisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | commixtūrum esse |
Participium praesēns
| — | commiscēns |
Participium futūrum
| — | commixtūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | commiscendī |
Gerundium (datīvus)
| — | commiscendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | commiscendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | commiscendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | commixtum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | commixtū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | commisceor |
| tū | commiscēris |
| is / ea / id | commiscētur |
| nōs | commiscēmur |
| vōs | commiscēminī |
| eī / eae / ea | commiscentur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | commiscēbar |
| tū | commiscēbāris |
| is / ea / id | commiscēbātur |
| nōs | commiscēbāmur |
| vōs | commiscēbāminī |
| eī / eae / ea | commiscēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | commiscēbor |
| tū | commiscēberis |
| is / ea / id | commiscēbitur |
| nōs | commiscēbimur |
| vōs | commiscēbiminī |
| eī / eae / ea | commiscēbuntur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | commiscear |
| tū | commisceāris |
| is / ea / id | commisceātur |
| nōs | commisceāmur |
| vōs | commisceāminī |
| eī / eae / ea | commisceantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | commiscērer |
| tū | commiscērēris |
| is / ea / id | commiscērētur |
| nōs | commiscērēmur |
| vōs | commiscērēminī |
| eī / eae / ea | commiscērentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | commiscēre |
| vōs | commiscēminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | commiscētor |
| is / ea / id | commiscētor |
| eī / eae / ea | commiscentor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | commiscērī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | commixtum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | commixtum īrī |
Participium perfectum
| — | commixtus |
Participium futūrum
| — | commiscendus |