HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← combino — definición

Conjugation of combino

Regular CEFR B1
/[kɔmˈbiː.noː]/

to combine, unite Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego combīnō
combīnās
is / ea / id combīnat
nōs combīnāmus
vōs combīnātis
eī / eae / ea combīnant
Indicātīvus imperfectum
ego combīnābam
combīnābās
is / ea / id combīnābat
nōs combīnābāmus
vōs combīnābātis
eī / eae / ea combīnābant
Indicātīvus futūrum
ego combīnābō
combīnābis
is / ea / id combīnābit
nōs combīnābimus
vōs combīnābitis
eī / eae / ea combīnābunt
Indicātīvus perfectum
ego combīnāvī
combīnāvistī
is / ea / id combīnāvit
nōs combīnāvimus
vōs combīnāvistis
eī / eae / ea combīnāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego combīnāveram
combīnāverās
is / ea / id combīnāverat
nōs combīnāverāmus
vōs combīnāverātis
eī / eae / ea combīnāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego combīnāverō
combīnāveris
is / ea / id combīnāverit
nōs combīnāverimus
vōs combīnāveritis
eī / eae / ea combīnāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego combīnem
combīnēs
is / ea / id combīnet
nōs combīnēmus
vōs combīnētis
eī / eae / ea combīnent
Coniūnctīvus imperfectum
ego combīnārem
combīnārēs
is / ea / id combīnāret
nōs combīnārēmus
vōs combīnārētis
eī / eae / ea combīnārent
Coniūnctīvus perfectum
ego combīnāverim
combīnāverīs
is / ea / id combīnāverit
nōs combīnāverīmus
vōs combīnāverītis
eī / eae / ea combīnāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego combīnāvissem
combīnāvissēs
is / ea / id combīnāvisset
nōs combīnāvissēmus
vōs combīnāvissētis
eī / eae / ea combīnāvissent
Imperātīvus praesēns
combīnā
vōs combīnāte
Imperātīvus futūrum
combīnātō
is / ea / id combīnātō
vōs combīnātōte
eī / eae / ea combīnantō
Īnfīnītīvus praesēns
combīnāre
Īnfīnītīvus perfectum
combīnāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
combīnātūrum esse
Participium praesēns
combīnāns
Participium futūrum
combīnātūrus
Gerundium (genitīvus)
combīnandī
Gerundium (datīvus)
combīnandō
Gerundium (accūsātīvus)
combīnandum
Gerundium (ablātīvus)
combīnandō
Supīnum (accūsātīvus)
combīnātum
Supīnum (ablātīvus)
combīnātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego combīnor
combīnāris
is / ea / id combīnātur
nōs combīnāmur
vōs combīnāminī
eī / eae / ea combīnantur
Indicātīvus imperfectum
ego combīnābar
combīnābāris
is / ea / id combīnābātur
nōs combīnābāmur
vōs combīnābāminī
eī / eae / ea combīnābantur
Indicātīvus futūrum
ego combīnābor
combīnāberis
is / ea / id combīnābitur
nōs combīnābimur
vōs combīnābiminī
eī / eae / ea combīnābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego combīner
combīnēris
is / ea / id combīnētur
nōs combīnēmur
vōs combīnēminī
eī / eae / ea combīnentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego combīnārer
combīnārēris
is / ea / id combīnārētur
nōs combīnārēmur
vōs combīnārēminī
eī / eae / ea combīnārentur
Imperātīvus praesēns
combīnāre
vōs combīnāminī
Imperātīvus futūrum
combīnātor
is / ea / id combīnātor
eī / eae / ea combīnantor
Īnfīnītīvus praesēns
combīnārī
Īnfīnītīvus perfectum
combīnātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
combīnātum īrī
Participium perfectum
combīnātus
Participium futūrum
combīnandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary