HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← combino — definition

Conjugation of combino

Regular CEFR B1
[kɔmˈbiː.noː]

to combine, unite Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego combīnō
tū combīnās
is / ea / id combīnat
nōs combīnāmus
vōs combīnātis
eī / eae / ea combīnant
Indicātīvus imperfectum
ego combīnābam
tū combīnābās
is / ea / id combīnābat
nōs combīnābāmus
vōs combīnābātis
eī / eae / ea combīnābant
Indicātīvus futūrum
ego combīnābō
tū combīnābis
is / ea / id combīnābit
nōs combīnābimus
vōs combīnābitis
eī / eae / ea combīnābunt
Indicātīvus perfectum
ego combīnāvī
tū combīnāvistī
is / ea / id combīnāvit
nōs combīnāvimus
vōs combīnāvistis
eī / eae / ea combīnāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego combīnāveram
tū combīnāverās
is / ea / id combīnāverat
nōs combīnāverāmus
vōs combīnāverātis
eī / eae / ea combīnāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego combīnāverō
tū combīnāveris
is / ea / id combīnāverit
nōs combīnāverimus
vōs combīnāveritis
eī / eae / ea combīnāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego combīnem
tū combīnēs
is / ea / id combīnet
nōs combīnēmus
vōs combīnētis
eī / eae / ea combīnent
Coniūnctīvus imperfectum
ego combīnārem
tū combīnārēs
is / ea / id combīnāret
nōs combīnārēmus
vōs combīnārētis
eī / eae / ea combīnārent
Coniūnctīvus perfectum
ego combīnāverim
tū combīnāverīs
is / ea / id combīnāverit
nōs combīnāverīmus
vōs combīnāverītis
eī / eae / ea combīnāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego combīnāvissem
tū combīnāvissēs
is / ea / id combīnāvisset
nōs combīnāvissēmus
vōs combīnāvissētis
eī / eae / ea combīnāvissent
Imperātīvus praesēns
tū combīnā
vōs combīnāte
Imperātīvus futūrum
tū combīnātō
is / ea / id combīnātō
vōs combīnātōte
eī / eae / ea combīnantō
Īnfīnītīvus praesēns
— combīnāre
Īnfīnītīvus perfectum
— combīnāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— combīnātūrum esse
Participium praesēns
— combīnāns
Participium futūrum
— combīnātūrus
Gerundium (genitīvus)
— combīnandī
Gerundium (datīvus)
— combīnandō
Gerundium (accūsātīvus)
— combīnandum
Gerundium (ablātīvus)
— combīnandō
Supīnum (accūsātīvus)
— combīnātum
Supīnum (ablātīvus)
— combīnātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego combīnor
tū combīnāris
is / ea / id combīnātur
nōs combīnāmur
vōs combīnāminī
eī / eae / ea combīnantur
Indicātīvus imperfectum
ego combīnābar
tū combīnābāris
is / ea / id combīnābātur
nōs combīnābāmur
vōs combīnābāminī
eī / eae / ea combīnābantur
Indicātīvus futūrum
ego combīnābor
tū combīnāberis
is / ea / id combīnābitur
nōs combīnābimur
vōs combīnābiminī
eī / eae / ea combīnābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego combīner
tū combīnēris
is / ea / id combīnētur
nōs combīnēmur
vōs combīnēminī
eī / eae / ea combīnentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego combīnārer
tū combīnārēris
is / ea / id combīnārētur
nōs combīnārēmur
vōs combīnārēminī
eī / eae / ea combīnārentur
Imperātīvus praesēns
tū combīnāre
vōs combīnāminī
Imperātīvus futūrum
tū combīnātor
is / ea / id combīnātor
eī / eae / ea combīnantor
Īnfīnītīvus praesēns
— combīnārī
Īnfīnītīvus perfectum
— combīnātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— combīnātum īrī
Participium perfectum
— combīnātus
Participium futūrum
— combīnandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary