HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← combibo — definición

Conjugation of combibo

Regular CEFR B1
/[ˈkɔm.bɪ.boː]/

to absorb (teachings), to become imbued with (habits), to become convinced of (a belief), etc. Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego combibō
combibis
is / ea / id combibit
nōs combibimus
vōs combibitis
eī / eae / ea combibunt
Indicātīvus imperfectum
ego combibēbam
combibēbās
is / ea / id combibēbat
nōs combibēbāmus
vōs combibēbātis
eī / eae / ea combibēbant
Indicātīvus futūrum
ego combibam
combibēs
is / ea / id combibet
nōs combibēmus
vōs combibētis
eī / eae / ea combibent
Indicātīvus perfectum
ego combibī
combibistī
is / ea / id combibit
nōs combibimus
vōs combibistis
eī / eae / ea combibērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego combiberam
combiberās
is / ea / id combiberat
nōs combiberāmus
vōs combiberātis
eī / eae / ea combiberant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego combiberō
combiberis
is / ea / id combiberit
nōs combiberimus
vōs combiberitis
eī / eae / ea combiberint
Coniūnctīvus praesēns
ego combibam
combibās
is / ea / id combibat
nōs combibāmus
vōs combibātis
eī / eae / ea combibant
Coniūnctīvus imperfectum
ego combiberem
combiberēs
is / ea / id combiberet
nōs combiberēmus
vōs combiberētis
eī / eae / ea combiberent
Coniūnctīvus perfectum
ego combiberim
combiberīs
is / ea / id combiberit
nōs combiberīmus
vōs combiberītis
eī / eae / ea combiberint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego combibissem
combibissēs
is / ea / id combibisset
nōs combibissēmus
vōs combibissētis
eī / eae / ea combibissent
Imperātīvus praesēns
combibe
vōs combibite
Imperātīvus futūrum
combibitō
is / ea / id combibitō
vōs combibitōte
eī / eae / ea combibuntō
Īnfīnītīvus praesēns
combibere
Īnfīnītīvus perfectum
combibisse
Īnfīnītīvus futūrum
combibitūrum esse
Participium praesēns
combibēns
Participium futūrum
combibitūrus
Gerundium (genitīvus)
combibendī
Gerundium (datīvus)
combibendō
Gerundium (accūsātīvus)
combibendum
Gerundium (ablātīvus)
combibendō
Supīnum (accūsātīvus)
combibitum
Supīnum (ablātīvus)
combibitū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego combibor
combiberis
is / ea / id combibitur
nōs combibimur
vōs combibiminī
eī / eae / ea combibuntur
Indicātīvus imperfectum
ego combibēbar
combibēbāris
is / ea / id combibēbātur
nōs combibēbāmur
vōs combibēbāminī
eī / eae / ea combibēbantur
Indicātīvus futūrum
ego combibar
combibēris
is / ea / id combibētur
nōs combibēmur
vōs combibēminī
eī / eae / ea combibentur
Coniūnctīvus praesēns
ego combibar
combibāris
is / ea / id combibātur
nōs combibāmur
vōs combibāminī
eī / eae / ea combibantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego combiberer
combiberēris
is / ea / id combiberētur
nōs combiberēmur
vōs combiberēminī
eī / eae / ea combiberentur
Imperātīvus praesēns
combibere
vōs combibiminī
Imperātīvus futūrum
combibitor
is / ea / id combibitor
eī / eae / ea combibuntor
Īnfīnītīvus praesēns
combibī
Īnfīnītīvus perfectum
combibitum esse
Īnfīnītīvus futūrum
combibitum īrī
Participium perfectum
combibitus
Participium futūrum
combibendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary