HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← combibo — definition

Conjugation of combibo

Regular CEFR B1
[ˈkɔm.bɪ.boː]

to absorb (teachings), to become imbued with (habits), to become convinced of (a belief), etc. Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego combibō
tū combibis
is / ea / id combibit
nōs combibimus
vōs combibitis
eī / eae / ea combibunt
Indicātīvus imperfectum
ego combibēbam
tū combibēbās
is / ea / id combibēbat
nōs combibēbāmus
vōs combibēbātis
eī / eae / ea combibēbant
Indicātīvus futūrum
ego combibam
tū combibēs
is / ea / id combibet
nōs combibēmus
vōs combibētis
eī / eae / ea combibent
Indicātīvus perfectum
ego combibī
tū combibistī
is / ea / id combibit
nōs combibimus
vōs combibistis
eī / eae / ea combibērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego combiberam
tū combiberās
is / ea / id combiberat
nōs combiberāmus
vōs combiberātis
eī / eae / ea combiberant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego combiberō
tū combiberis
is / ea / id combiberit
nōs combiberimus
vōs combiberitis
eī / eae / ea combiberint
Coniūnctīvus praesēns
ego combibam
tū combibās
is / ea / id combibat
nōs combibāmus
vōs combibātis
eī / eae / ea combibant
Coniūnctīvus imperfectum
ego combiberem
tū combiberēs
is / ea / id combiberet
nōs combiberēmus
vōs combiberētis
eī / eae / ea combiberent
Coniūnctīvus perfectum
ego combiberim
tū combiberīs
is / ea / id combiberit
nōs combiberīmus
vōs combiberītis
eī / eae / ea combiberint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego combibissem
tū combibissēs
is / ea / id combibisset
nōs combibissēmus
vōs combibissētis
eī / eae / ea combibissent
Imperātīvus praesēns
tū combibe
vōs combibite
Imperātīvus futūrum
tū combibitō
is / ea / id combibitō
vōs combibitōte
eī / eae / ea combibuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— combibere
Īnfīnītīvus perfectum
— combibisse
Īnfīnītīvus futūrum
— combibitūrum esse
Participium praesēns
— combibēns
Participium futūrum
— combibitūrus
Gerundium (genitīvus)
— combibendī
Gerundium (datīvus)
— combibendō
Gerundium (accūsātīvus)
— combibendum
Gerundium (ablātīvus)
— combibendō
Supīnum (accūsātīvus)
— combibitum
Supīnum (ablātīvus)
— combibitū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego combibor
tū combiberis
is / ea / id combibitur
nōs combibimur
vōs combibiminī
eī / eae / ea combibuntur
Indicātīvus imperfectum
ego combibēbar
tū combibēbāris
is / ea / id combibēbātur
nōs combibēbāmur
vōs combibēbāminī
eī / eae / ea combibēbantur
Indicātīvus futūrum
ego combibar
tū combibēris
is / ea / id combibētur
nōs combibēmur
vōs combibēminī
eī / eae / ea combibentur
Coniūnctīvus praesēns
ego combibar
tū combibāris
is / ea / id combibātur
nōs combibāmur
vōs combibāminī
eī / eae / ea combibantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego combiberer
tū combiberēris
is / ea / id combiberētur
nōs combiberēmur
vōs combiberēminī
eī / eae / ea combiberentur
Imperātīvus praesēns
tū combibere
vōs combibiminī
Imperātīvus futūrum
tū combibitor
is / ea / id combibitor
eī / eae / ea combibuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— combibī
Īnfīnītīvus perfectum
— combibitum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— combibitum īrī
Participium perfectum
— combibitus
Participium futūrum
— combibendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary